ผู้บ่าวอินดี้ ยาหยีอินเตอร์
ตอนที่ 8
“ขอบคุณมากทศพล ข้อมูลที่คุณได้มาสำคัญมากจริงๆ เพราะที่ผ่านเรามืดแปดด้านทุกครั้งที่พยายามหาตัวนายทุนเบื้องหลังขบวนการค้ายาของนายพลซาลูไม่คิดเลยว่าจะกลายเป็นคนที่อยู่ใกล้ตัวคุณขนาดนี้”
“แล้วท่านมีทางที่จะจัดการกับพ่อใหญ่คมได้บ้างไหมครับ”
ท่านผู้การหนักใจ ตอบแบ่งรับแบ่งสู้ว่ายังไม่ใช่ตอนนี้เพราะต้องมีหลักฐานเอาผิดพ่อใหญ่คม เมื่อปั้นรู้จากทศพลก็อดหัวเสียไม่ได้
“เห็นๆอยู่ว่ามันพยายามฆ่าเจ้าจังซี้ แล้วเป็นหยังวะ จังเอาผิดมันบ่ได้”
“เฮื่องเกิดในป่า หลักฐานกับพยานก็บ่มี ปากคำข้อยผูเดียวบ่มีน้ำหนักท่อผลงานที่พ่อใหญ่สร้างภาพวางแผนซอยทางการจัดการนายพลซาลูดอกอีพ่อ”
“ฮ่วย!! มัวแต่เอิ้นหาหลักฐาน เอิ้นหาพยาน คนซั่วมันสิลอยนวลเด้อ”
“ท่านผู้การรับปากว่าสิพยายามหาทางซอย แต่ตอนหนี่เพิ่นวางแผนมาดี ประวัติก็ขาวสะอาด บ่มีจุดด่างพร้อยอิหยังให้เอามาเล่นงานได้เลย”
“บักห่าคมเจ้าเล่ห์มาตั้งแต่ยังเป็นบ่าว อกหักจากแม่เจ้ามันก็หายหัวไปจากหมู่บ้านอยู่หลายปี ได้ยินก็แต่ข่าวลือว่ามันไปเป็นมือปืนรับจ้าง”
“มือปืนรับจ้าง?”
“แม่น...แต่ก็แค่ข่าวลือ บ่ฮู้ข้อเท็จจริง ที่แน่ๆพ้อมันอีกเถื่อกะกลายเป็นเศรษฐีไปแล้ว”
“คนมันมาทางหนี่ ก็น่าสิมีช่องทางให้สืบต่อได้ ข้อยสิเอาข้อมูลให้ท่านผูการไปสืบต่อ คั่นโชคเข้าข้างเฮาก็อาจสิเล่นงานเพิ่นได้”
“แต่มันสิซ้าไปบ่ทันการดอกบักหล่า คนซั่วอย่างมันต้องให้พ่อไปลุยเถาะนั่น”
ทศพลเห็นอาการพ่อเริ่มหุนหัน แต่ไม่ทันจะเตือน เสียงแม่ป่องก็ดังขึ้นมาขัดจังหวะ
“บักหล่า...มาเฮ็ดหยังอยู่หนี่ มาๆมากินข้าวกินปลากัน แม่ให้แก้วตาเฮ็ดของแซ่บๆ มีแต่แนวมักเจ้าเทิ้งนั่นเลย” ป่องดันแก้วตาเข้าไปใกล้ทศพลอย่างจงใจ
“ข้อยยังบ่หิวดอกอีแม่ ยังเว้าธุระกับอีพ่อบ่แล้ว”
ปั้นดึงลูกชายมากระซิบสั่ง “บ่ต้องห่วงพ่อดอกบักหล่า เฮื่องที่เฮาเว้ากันสิให้แม่เจ้าฮู้บ่ได้เด็ดขาด อธิบายหยังไปตอนนี่แม่เจ้าก็บ่ฟังดอก ปากก็ไว้ใจบ่ได้ มักเอาเฮื่องในเฮือนไปเว้าให้บักห่าคมฟังเรื่อย”
“แต่ว่าข้อยบ่อยากให้พ่อใจฮ้อน”
“พ่อจัดการให้ได้ บ่ต้องห่วง อยู่รับมือแม่เจ้าไป อย่าให้สงสัยหยังก็พอ...พ่อไปล่ะ”
ปั้นตบบ่าลูกชายแล้วรีบออกไป ทศพลเป็นห่วงอยากตามพ่อไป แต่โดนป่องรั้งเอาไว้
“มีเฮื่องหยังกัน ท่าทางลับลมคมใน” สายตาป่องมองจับผิด ทศพลไม่อยากให้แม่รู้เรื่องตอนนี้เลยจำเป็นต้องกลบเกลื่อนไป
“บ่มีหยังดอกอีแม่ อีพ่อเบื่อตีกับอีกแม่แค่นั้นจ้ะ”
“หน็อยบักปั้น จังซั่นก็ป๋าพ่อเจ้าไปเถาะ สิไปตายอยู่ไสก็ป๋าไปโลด เจ้าเพิ่งฟื้นโตกลับมาต้องบำรุงร่างกายให้กลับมาแข็งแรงไวๆ แก้วตาเพิ่นพร้อมสิซอย” พูดจบป่องก็พยักพเยิดกับแก้วตาอย่างรู้กัน
ooooooo
