ผู้บ่าวอินดี้ ยาหยีอินเตอร์
ตอนที่ 8
ทศพลเก็บกลั้นความโกรธ เพราะยังไงก็ต้องช่วยชโลธรให้ปลอดภัย แต่ก่อนพากันจากไปพ่อใหญ่คมยังข่มทศพลด้วยความมั่นใจว่าเหนือกว่า
“จำใส่กะโหลกเจ้าไว้เด้อบักพล ข้อยให้โอกาสเจ้าแล้ว แต่เจ้าถิ่มโอกาสนั่นไปเอง แล้วก็จำไว้นำว่าจากหนี่ไป เจ้านั่นล่ะ เป็นคนใช้มือโตเอ็งจุดชนวนระเบิดเวลา ถ่าลืมคาวเมื่อได๋ ควมตายสิไปเยือนเจ้ามื่อนั่นล่ะ”
ทศพลฟังแล้วเจ็บใจมองพ่อใหญ่คมเขม็ง แต่ก็ไม่สามารถทำอะไรได้ จำต้องปล่อยพวกมันไปแล้วรับชโลธรกลับคืนมา
“นายพล...นี่มันเกิดเรื่องอะไรขึ้น”
“ผมขอโทษครับคุณหนู กลับไปผมจะเล่าทุกอย่างให้ฟังครับ” ทศพลกอดเธอไว้อย่างปลอบโยน
ooooooo
เมื่อกลับไปถึงโรงสี พ่อใหญ่คมระเบิดอารมณ์อาละวาดฟาดงวงฟาดงาใส่ทั้งลูกสาวและลูกน้องด้วยความเจ็บใจจนไม่มีใครกล้าสู้หน้า
“ก้มหน่า...หลบตากูเบิ่ด กูถืกลูบคมจังซี้ ซุมมึงกลับเงียบเป็นเป่าสาก อยากให้เอาลูกปืนยัดกบาลซุมมึงเบิ่ดเลยแม่นบ่”
“บ่ๆๆ บ่เอาดอกจ้า พ่อใหญ่อยากสิให้เฮาเอาคืนบักพลกับพวกจังได๋ก็สั่งมาได้โลด แต่ว่าที่เฮาพากันเงียบก็ย่อนว่า...”
“มีอีหยังอีก...เว้ามา”
“จ้ะๆๆ เว้าก็เว้า...คือว่าระหว่างที่พ่อใหญ่ถืกซุมนั่นพาโตไป รถสินค้าของเฮาถืกตำรวจทางหลวงยึดเอาไว้จ้ะ”
“หา!! บักห่าเอ๊ย แล้วตำรวจค้นพ้อยาที่เสื่องอยู่ในรถอยู่เบาะ”
“ยังค้นบ่พ้อ แต่คั่นเฮาบ่ฟ้าวไปเอาคืนมา ตำรวจค้นพ้อแนนอนจ้ะพ่อใหญ่”
พ่อใหญ่คมเหวี่ยงจกกระเด็นแล้วจ้องหน้าเข้มเขม็ง “มึงฟ้าวไปเคลียร์ให้กูเดี๋ยวหนี่ ทุกเฮื่องอย่าให้มีหยังต้องมาคาใจกูอีก เข้าใจบ่บักเข้ม”
เข้มรีบพยักหน้ารับด้วยความกลัว...ส่วนทางด้านชโลธรที่พอรู้เรื่องทั้งหมดจากปั้นและทศพลก็อึ้งไปเหมือนกัน
“เฮื่องหนี่ให้ถือว่าเป็นควมผิดของพ่อที่ใจฮ้อน บ่คึดว่าสิบานปลายมาเฮ็ดให้เจ้าต้องเดือดฮ้อนไปนำ”
นวลฟังอยู่ด้วยอดตำหนิปั้นไม่ได้ “ผู้ใหญ่ก็อายุมากแล้ว จะมาใจร้อนเหมือนตอนเป็นหนุ่มไม่ได้ดีนะที่พวกมันไม่ทำร้ายคุณหนูให้ต้องเจ็บตัวมากกว่านี้”
“ไม่เป็นไรหรอกค่ะป้านวล โทษคุณพ่อก็คงไม่ได้ ลูกชายเกือบถูกฆ่าตายเป็นใครจะทนอยู่เฉยๆได้”
“ต่อไปผมจะคอยระวังไม่ให้คุณต้องมาเกี่ยวข้องกับอันตรายแบบนี้อีก”
“จะให้นายมาคอยระวังฉันอยู่ตลอดเวลาคงไม่ได้หรอก ยิ่งสถานการณ์ดูท่าทางจะแย่ไปกว่าเดิมแบบนี้ ฉันเองก็ต้องระวังตัวเองไว้ด้วยเหมือนกัน”
“งั้นต่อไปนี้ผมจะไม่ให้คุณคลาดสายตาเด็ดขาด”
