ตอนที่ 8
ทางด้านชโลธรที่ได้ยินข่าวลือเรื่องผีทศพล เธอไม่เชื่อแถมยังคว้าไฟฉายออกจากบ้านโดยไม่ฟังคำทัดทานของทิพย์กับอีหล่าที่มีอาการหวาดผวาและเกรงจะเกิดอันตรายเพราะค่อนข้างดึก
“ถ้าห่วงไม่อยากให้ฉันออกมาคนเดียว ก็มาช่วยกันตามหาเขาด้วยกันสิ”
ทิพย์กับอีหล่าลังเลเล็กน้อยก่อนจะตัดสินใจก้าวตามชโลธรออกไป โดยจุดหมายคือห้างดักสัตว์ที่แสวงบอกว่าโดนผีทศพลหลอก เมื่อไปถึงทั้งสามคนช่วยกันค้นหาจนกระทั่งพบรอยเลือดเป็นหย่อมๆ และตามรอยเรื่อยไปจนในที่สุดก็พบทศพลนอนร้องครวญครางใกล้หมดสติเต็มที
สามสาวดีใจมากรีบพาเขาไปส่งสถานีอนามัย ทศพลได้รับการรักษาเบื้องต้นแล้วพอเช้าวันใหม่ก็มีหมอจากอำเภอมาช่วยดูอาการ หมอบอกว่าเขาปลอดภัย แผลไม่ติดเชื้อ แต่อยากให้รอดูอีกสักคืนถ้าไม่มีอาการอื่นแทรกซ้อนค่อยกลับไปพักฟื้นต่อที่บ้าน
ทุกคนโล่งใจหายห่วง ป่องอยากอยู่เฝ้าลูกชายแต่ปั้นไม่ยอมเพราะหน้าที่นี้ควรเป็นของเมีย ป่องเลยฮึดฮัดขัดใจออกฤทธิ์จนปั้นต้องบังคับพากลับไปก่อนที่แม่ผัวกับลูกสะใภ้จะทะเลาะกันลั่นอนามัย
ทางฝั่งเสือกับแก้วตาที่นอนร่วมเตียงกันตั้งแต่เมื่อคืน เช้านี้แก้วตาตื่นก่อนนั่งทบทวนเหตุการณ์ที่เธอกลัวผีแล้วเป็นฝ่ายเชิญชวนเสือมาอยู่ใกล้ ระหว่างนี้เสือที่ยังไม่ตื่นกำลังฝันหวานยกมือไปโดนหน้าอกแก้วตาอย่างไม่ตั้งใจ แต่เธอตกใจถีบเขาสุดแรงจนกลิ้งหลุนๆไปจนผ้าขาวม้าที่พันกายแทบหลุด
“แก้วตา! เป็นหยังต้องถีบข้อยปานนี่...อู้ยยยย...เทิ้งเจ็บเทิ้งผ้าขาวม้าเกือบหลุด”
“ข้อยบ่ตัดมือเจ้าก็บุญเถาะได๋แล้ว หน็อย...เผลอบ่ได้ จกนมข้อยซือๆ”
“ข้อยบ่ฮู้โต...ข้อยกำลังฝันอยู่”
“ฝัน!! ฝันอีหยังถึงได้เอามือมาจกนมข้อย หรือว่า...” แก้วตานึกได้แล้วโกรธด่าเขาไม่ยั้ง “บักทุเรศบักลามกจกเปรต”
“แหม...เจ้ามาขอนอนอยู่ข้างๆหนุ่มโสดคือข้อย แล้วข้อยก็แอบฮักเจ้ามาโดนหลาย มันก็ต้องมีแอบคึดจักหน่อยแหมะ แต่ข้อยก็เป็นสุภาพบุรุษเด้ ข้อยเลยเก็บเอาไปฝัน บ่กล้าแตะต้องโตเจ้าแม้แต่น้อย สาบานให้ตายอยู่หนี่เลยก็ได้...แค่ฝันก็ฟินแล้ว”
“เอาข้อยไปฝันทะลึ่งจังซั่นก็บ่ได้ ข้อยเสียหาย”
“ก็ฝันไปแล้ว มันสิแก้ไขจังได๋ล่ะ”
“บักเสือ บักทุเรศ...ไปโลด ไปให้ไกลๆหน่าข้อย บ่จังซั่นข้อยสิเชือดนกเขาเจ้าแล้วสับให้เป็ดกิน”
“เอ้า...สิไล่ข้อยไปไสล่ะ นี่เฮือนข้อย”
แก้วตาชะงัก แต่ไม่วายคาดโทษบักเสืออีกรอบก่อนจะลงจากเรือนไปอย่างหัวฟัดหัวเหวี่ยง
ooooooo










