ผู้บ่าวอินดี้ ยาหยีอินเตอร์
ตอนที่ 8
ชโลธรฟุบหลับข้างเตียงเฝ้าทศพลอยู่ที่อนามัยทั้งคืน เช้าขึ้นทศพลลืมตาเห็นเธอยังไม่ตื่นก็สัมผัสมือเธออย่างทะนุถนอม ลูบไล้ไปมาตรงนิ้วนางข้างซ้ายด้วยสีหน้าครุ่นคิด
“รู้สึกตัวปุ๊บก็คิดจะแต๊ะอั๋งฉันเลยนะ ไม่มากไปหน่อยเหรอนายพล”
เสียงนั้นทำให้ทศพลชะงักรีบดึงมือกลับ ชโลธรเงยหน้ามองเขาด้วยสายตาดุๆ
“ตื่นแล้วก็ไม่บอก”
“ถ้าบอกแล้วจะรู้ไหมว่านายคิดแต๊ะอั๋งฉัน”
“ผมไม่ได้แต๊ะอั๋งซะหน่อย จะปลุกคุณต่างหาก ขี้เซาเรียกเท่าไหร่ก็ไม่ตื่น” เธอหรี่ตามองอย่างไม่เชื่อ เขารีบยืนยัน “จริงๆ ผมหิวน้ำคอแห้งอย่างกับทะเลทรายแล้วเนี่ย คุณช่วยไปเอาน้ำมาให้ผมได้มั้ย ถ้าไม่ได้ผมจะลุกไปเอง”
ทศพลทำท่าจะลุก แต่สำออยเจ็บแผลที่ท้อง ชโลธรเลยรับปากจะไปเอาน้ำมาให้
“ขอบคุณครับ ขอเป็นน้ำอุ่นแก้วนึง อุณหภูมิห้องแก้วนึง แล้วก็น้ำเย็นอีกแก้วนึงนะครับ”
“ทำไมต้องเยอะแยะด้วย”
“น้ำอุณหภูมิห้องกินตอนนี้เลย น้ำอุ่นตั้งไว้สักแป๊บพอเย็นจะได้กินต่อ ส่วนน้ำเย็นตั้งไว้นานๆ เอาไว้กินทีหลัง คุณจะได้ไม่ต้องเดินไปหยิบให้ผมบ่อยๆไง เห็นไหมว่าผมเป็นห่วงคุณ ไม่อยากใช้ให้เดินบ่อยๆ”
ชโลธรทำหน้าหมั่นไส้...แล้วหายออกไปครู่เดียวก็กลับมาพร้อมน้ำสามแก้ว
“นี่น้ำอุณหภูมิห้อง น้ำอุ่น แล้วก็น้ำเย็น ครบทั้งสามน้ำที่นายต้องการ”
“ขอบคุณครับ มีเมียคอยดูแลดีแบบนี้ค่อยคุ้มกับที่ทนเจ็บกระเสือกกระสนกลับมาหน่อย”
“ไหนบอกว่าคอแห้งหิวน้ำไง ถ้าพูดมากได้แบบนี้แสดงว่าไม่หิวแล้วจะได้เอาไปเททิ้ง”
“ป้อนสิครับ ผมขยับมากไม่ได้ มันยังเจ็บแผลอยู่จริงๆนะครับ”
“อยากให้ป้อนใช่ไหม” เธอหยิบแก้วน้ำเย็นมาทำท่าจะป้อน แต่เปลี่ยนใจเทมันลงตรงเป้ากางเกงอย่างเร็วจนเขาร้องจ๊าก
“โอ๊ย...เย็นๆๆ ทำอะไรของคุณเนี่ย จะแช่แข็งน้องชายผมเหรอ”
“ใช่ ข้อหาทำตัวน่าหมั่นไส้ ฉันรู้ว่าสภาพนายตอนนี้ดีขึ้นแล้ว เพราะเมื่อคืนฉันได้คุยกับหมอ หมอว่าเดี๋ยวเช้านี้นายก็กลับบ้านได้แล้ว”
“อ้าว”
“ไม่ต้องอ้าวเลย...เจ้าเล่ห์นัก เห็นฉันใจอ่อนให้หน่อยก็เอาใหญ่เลยนะ แบบนี้มันน่าปล่อยให้ตายในป่า ไม่ต้องกลับมาอีกเลย นี่แน่ะ”
ชโลธรหยิกทศพลหลายทีอย่างหมั่นไส้ เขาปัดป้องครู่หนึ่งก่อนเปลี่ยนเป็นดึงเธอเข้ามากอดแน่นแล้วสบตาจ้องหน้ากันอยู่อย่างนั้นเหมือนตกอยู่ในภวังค์รัก
แต่แล้วเสียงแหลมแปดหลอดของแม่ป่องก็ดังแหวกอากาศจนสองคนสะดุ้งโหยง
