ผู้บ่าวอินดี้ ยาหยีอินเตอร์

ที่บริเวณลานวัด ชาวบ้านนับสิบกำลังรุมล้อมแสดงความชื่นชมพ่อใหญ่คมที่ช่วยจัดการแก้ปัญหาความเดือดร้อนให้กับพวกตน

“บ่ต้องห่วงเด้อพี่น้อง ข้อยเว้ากับทางการให้แล้ว บ่เกินสิ้นปีหนี่ล่ะ ถนนเส้นใหม่สิตัดเข้ามาฮอดวัดแน่นอน พี่น้องสิบ่ต้องลำบากยามมาเฮ็ดบุญหน่าฝน ส่วนโบสถ์หลังใหม่ที่มีปัญหาผูรับเหมาถิ่มงานไป ข้อยก็ติดต่อผูรับเหมาเจ้าใหม่มาให้แล้ว ได้ราคาพิเศษนำเด้อ เงินบริจาคที่เหลือสิได้หล่อพระพุทธรูปองค์ใหม่ได้อีก”

“ซ่างเป็นคนดีแถะน้อพ่อใหญ่ ขอให้เจริญๆ ได้เป็นผู้ใหญ่บ้านเฮาเด้อ”

พ่อใหญ่คมยิ้มแย้มรับไหว้และรับผ้าขาวม้าที่ชาวบ้านเอามาคล้องคอให้...ปั้น เซียงและแสวงแอบซุ่มดูห่างออกไปไม่ไกล

“บักห่าคม มึงแก้เกมได้ไวแท้ พอฮู้ว่าลูกซายกูรอดตายได้คะแนนตีตื้นขึ้นมาก็เร่งหาเสียงกับซาวบ้านฮอดในวัดทันที”

“เป็นตาเจ็บใจหลาย ฮู้เทิ้งฮู้ว่ามันซั่ว แต่ก็เฮ็ดหยังบ่ได้ ขาดแต่หลักฐานนี่ล่ะ ฮ่วย”

“มันพยายามฆ่าลูกกู กูบ่ป๋าให้มันลอยหน้าลอยตาวอนตีนจังซี้ดอก” ปั้นพูดพร้อมล้วงปืนพกสั้นไทยประดิษฐ์จากย่ามโยนให้แสวงกับเซียงแล้วสั่ง “ซุมเจ้าฟ้าวไปเฮ็ดตามแผน”

“สิเอาจังซี้อีหลิติอ้าย มันเสี่ยงตายหลายเด้ข้อยว่าถ่าให้บักพล...” แสวงพูดไม่ทันจบก็โดนปั้นกระชากคอเสื้อ

“หลานซายเจ้าเกือบตายย่อนน้ำมือมัน คั่นเจ้ายังขี้ขลาดตาขาวบ่คึดเอาคืน ฮ่วมสู้นำกันก็ฟ้าวไปโลด บ่ต้องมาเอิ้นข้อยว่าอ้ายอีก”

แสวงหนักใจลังเล ขณะที่เซียงตบบ่าแสวงให้กำลังใจ

“เอาเว้ยบักแหวง ฮอดเวลาที่เฮาต้องประกาศศักดาให้คนซั่วมันฮู้ว่ามันต้องย่านเฮา”

ในที่สุดแสวงก็ร่วมมือกับปั้นและเซียงไปดักเล่นงานพ่อใหญ่คมขณะนั่งรถกลับออกจากวัดโดยเลือกจุดห่างจากชุมชนเพื่อลงมือ แต่เข้มกับจกอารักขาพ่อใหญ่คมสุดชีวิต สองฝ่ายปะทะกันสักพักพวกปั้นก็ควบคุมตัวพ่อใหญ่คมไว้ได้ ส่วนจกโดนซัดสลบเหมือด ขณะที่เข้มหนีรอดไปได้

เวลาเดียวกันนั้นทศพลนอนบนเรือนให้แก้วตาบีบนวด ดูเผินๆเหมือนเขาพึงพอใจกับการเอาอกเอาใจของเธอ แต่ความจริงคือเขาแค่ตบตาแม่ป่อง พอแม่ คล้อยหลังไปทศพลก็คาดคั้นแก้วตาจนเธอยอมพูดความจริง

ทศพลไม่รอช้าไปตามเสือมารับตัวแก้วตาไปส่งบ้าน แต่หญิงสาวก็ยังอิดออดอยู่ดี

“ข้อยขอโทษ ข้อยบ่มีทางเลือก คั่นบ่เฮ็ดจังซี้ซาติหนี่ข้อยก็คงปลดหนี้แม่ป่องบ่ได้”

“ว่าแล้วว่าอีแม่ต้องเอาเฮื่องหนี้สินมาบังคับเจ้า เอาล่ะ เจ้าบ่ต้องทนถืกบังคับแล้ว หนี้สินอ้ายสิจัดการใช้ให้เบิ่ดเอง”

“อ้าย...แม่ป่องคงบ่ยอม”

“ก็บ่ต้องให้ฮู้ว่าอ้ายซอย อ้ายสิเอาเงินให้บักเสือไปใช้หนี้แทน”