ตอนที่ 8
“ได้เลย ส่วนเงินเจ้า ข้อยสิหามาใช้คืนแทนแก้วตาเอง”
“บ่ต้องดอกหมู่”
“บ่ได้ ข้อยอยากซอยแก้วตา” เสือยืนยันจากใจจริง
“ได้...หมู่อยากเฮ็ดจังซั่นก็ตามใจ พาแก้วตาไปได้แล้ว”
“บักเสือ...เจ้าบ่ต้องยุ่งเฮื่องของข้อยดอก”
“แก้วตา...บักเสือซอยเจ้าน่ะดีแล้ว ไปเถาะ ให้บักเสือพาเจ้าเมือเฮือน”
“อ้าย...ต่อไห่แม่ป่องสิบ่บังคับข้อย ข้อยก็ยังอยากเบิ่งแยงอ้าย อ้ายอย่าซังข้อยเด้อ”
ทศพลนิ่งไม่พูดอะไร พยักหน้าให้เสือรีบพาแก้วตาออกไปเพราะตัวเองยังมีเรื่องพ่อที่ต้องจัดการ
ตลอดทางที่แก้วตาโดนบังคับให้ซ้อนมอเตอร์ไซค์เสือไป เธอออกฤทธิ์ทุ่มเถียงกับเขาไปเรื่อย จนที่สุดเสือทนไม่ไหวจอดรถแล้วว่าให้ด้วยความโมโห แต่แก้วตาก็ยอกย้อนไม่ลดละ ทำให้เสือดึงเธอมาจูบปากแบบรัวๆโดยที่เธอไม่ทันตั้งตัว
เมื่อผลักไสเขาออกมาได้ แก้วตาฟาดหน้าเขาไปหลายฉาด คราวนี้เลยกลายเป็นตบจูบกันเหมือนในละคร
“บักเสือ บักทุเรศ บักหน่าด้าน”
“แม่น ในเมื่อเจ้ายังหน่าด้านไปฮักคนที่มีเมียแล้วได้ แล้วเป็นหยังข้อยสิหน่าด้านจูบเจ้าบ่ได้ มาโลด คนหน่าด้านก็ต้องคู่กับคนหน่าด้านนี่ล่ะ มาเบิ่งกันว่าไผสิหน่าด้านได้หลายกว่ากัน...มาโลด”
สองคนยื้อยุดและตบจูบกันพักใหญ่จนเหนื่อยหอบ ก่อนที่เสือจะโดนแก้วตากัดลิ้นร้องจ๊ากเจ็บปวด
“สมน้ำหน่า คั่นมาเฮ็ดจังซี้กับข้อยอีกล่ะก็...สิกัดให้ลิ้นกุดโลด”
แล้วแก้วตาก็เดินเอามือถูปากจากไปอย่างหงุดหงิด ตรงไปที่ร้านขายของสั่งเหล้าขาวหนึ่งขวดมาล้างปากฆ่าเชื้อโรค ขณะที่เสือขับมอเตอร์ไซค์มาที่วงเหล้าของชาวบ้าน คว้าไหเหล้าดื่มอั๊กๆแล้วบอกทุกคนว่า
“เล่นกับหมา หมามันเลียปาก เซื้อบ้ามันหลายต้องเอาเหล้านี่ล่ะกลั้วปากล้างเซื้อบ้า”
ooooooo
พ่อใหญ่คมถูกพวกปั้นจับไปขังในกระท่อมร้างชายป่า แต่เขาไม่ได้เกรงกลัว กลับปากดีท้าทายจนปั้นโกรธหัวฟัดหัวเหวี่ยงซัดปากไปหลายหมัด
กว่าทศพลจะตามมาห้ามแล้วพาพ่อออกมาคุยหน้ากระท่อมโดยมีแสวงกับเซียงอยู่ด้วย
“เจ้าบ่น่าห้ามพ่อเลย อีกหน่อยเดียวก็เค้นให้มันยอมสารภาพผิดได้แล้ว”
“แต่ข้อยว่าต่อให้เลาะแข่วเพิ่นเบิ่ดปาก จังได๋ก็บ่ยอมฮับผิดดอก”
“จังซั่นก็ต้องเพิ่มหักแขนหักขานำ”
“ใจเย็นลงก่อนเถาะอีพ่อ พ่ออาจสิแค้นแทนข้อยหลาย แต่คนคือเพิ่นเจ้าเล่ห์ ฉลาดเป็นกรด เพิ่นฮู้ว่าอีพ่อเสื่องมือถือเตรียมอัดคลิปคำสารภาพไว้ เพิ่นก็เลยเอาแต่เว้าว่าอีพ่อเข้าใจผิด”
“แล้วเพิ่นยังตั้งใจถ่วงเวลาให้ลูกน้องตามมาซอยอีก เฮาคือสิเฮ็ดหยังหลายไปกว่าหนี่บ่ได้ นอกจากระบายความแค้นดอกอ้าย”
“คั่นเฮ็ดได้แค่จังซั่น ก็ขอให้พ่อได้ประกาศศักดาให้เพิ่นฮู้ว่าเฮาก็มีมือมีตีนคือกัน”
ปั้นพูดจบก็หันกลับเข้าไปข้างใน ทศพลทำท่าจะตามแต่แสวงรีบแตะไหล่หลานชาย บอกว่า
“ป๋าอีพ่อเจ้าไปก่อนเถาะ ลูกซายเกือบถืกฆ่าตาย สิให้คนเป็นพ่อทนนั่งอยู่ซือๆ เบิ่งหน้ากวนตีนๆแนวนั่นคงอกแตกตายก่อน”
เหตุผลของอาทำให้ทศพลจำต้องนิ่งไป...เวลาเดียวกันนั้นไอ้เข้มที่รอดเงื้อมมือพวกปั้นไปได้ มันกำลังร่วมมือกับไอ้จกที่โดนซัดจนสลบแล้วเพิ่งรู้สึกตัวหาทางช่วยพ่อใหญ่คม










