ผู้บ่าวอินดี้ ยาหยีอินเตอร์
ตอนที่ 2
“เมื่อก่อนมันอาจจะเป็นสมบัติที่พ่อแม่เธอทิ้งไว้ให้ แต่อย่าลืมว่าที่มันงอกเงยใหญ่โตมาได้ทุกวันนี้เพราะใคร ถ้าไม่ใช่พ่อแม่พี่ช่วยกันบริหาร แล้วเรื่องอะไรที่พวกเราจะยอมให้ทุกอย่างตกไปอยู่ในมือคนที่ไม่เอาไหนอย่างเธอ”
“เลว! เลวที่สุด! ชิโลไม่ยอมให้พวกพี่ทำชั่วๆ กับชิโลหรอก”
ชโลธรหันไปคว้าแจกันมาปาใส่ แต่นลินีหลบทันแล้วพุ่งเข้าตบชโลธรจนหน้าหัน จากนั้นสองสาวก็ฟ้อนเล็บใส่กันอุตลุดถึงเลือดตกยางออกเพราะชโลธรคว้าเศษแจกันที่แตกกระจายกรีดต้นแขนนลินี
ooooooo
ขณะที่สองสาวฟาดฟันกันหน้าดำหน้าแดงอยู่นั้น ภัชชนนท์ในห้องนอนเริ่มรู้สึกตัวได้ยินเสียงแว่วๆ ส่วนทศพลที่โดนป้านวลโทร.เร่งเร้าให้ขึ้นมาดูหลังจากเขารายงานเหตุการณ์ไปก่อนหน้านี้ ก็กำลังหลบหลีกสายตาเจ้าหน้าที่ของคอนโดวิ่งมาทางบันไดหนีไฟในห้อง นลินีได้เปรียบจับชโลธรกดลงกับโซฟาแล้วบีบคอสั่งสอน
“ฉันเกลียดแก...ทุกๆคนก็เกลียดแก รู้ไว้ด้วยชิโล แม้แต่พี่หมอเขาก็ไม่ได้รักแกจริง เขาทั้งเบื่อทั้งรำคาญสันดานเอาแต่ใจ แต่ก็ต้องทนตามใจแกมาตลอด พอเจอฉันเอาใจเข้า เขาก็พร้อมเป็นของฉันทันทีโดยไม่พูดถึงเธอสักคำ”
“ไม่จริง...”
“คุณโม...น้องชิโล” เสียงภัชชนนท์ดังแว่วมา นลินีรีบผละจากชโลธรแล้วทำเป็นอ่อนแอถูกทำร้ายจนได้เลือดเรียกความสงสารจากเขาทันที
“พี่หมอ...ช่วยโมด้วยค่ะพี่หมอ ชิโลจะฆ่าโมค่ะ ฮือๆๆๆ” นลินีบีบน้ำตาและมือกุมแขนที่เลือดไหลออกมาเดินโผเผไปหาเขา
“นี่ถึงกับต้องพยายามฆ่ากันเลยเหรอ”
“พี่บี๋...พี่โมต่างหากที่พยายามจะฆ่าชิโล”
“โมเปล่านะคะพี่หมอ โมพยายามอธิบายให้น้องชิโลเข้าใจ ทั้งขอโทษและยอมรับผิดคนเดียวไม่อยากให้น้องชิโลโทษพี่หมอ แต่น้องไม่ฟังโมเลยมาถึงก็ทั้งตบทั้งตีแล้วยัง...”
“อ๋อ...ที่แท้ก็ตอแหลได้โล่นี่เองถึงได้แย่งพี่บี๋ไปได้ พี่บี๋หลบไป ถ้าวันนี้ชิโลไม่เอาเลือดชั่วๆของพี่โมออกมาให้หมดตัวล่ะก็...ชิโลไม่ไปไหนเด็ดขาด”
“พอได้แล้วชิโล ถ้าแตะต้องคุณโมอีกพี่จะเรียกตำรวจมาเอาตัวชิโลไป”
“พี่บี๋...”
“พี่พูดจริงๆนะชิโล ตอนนี้ไม่ว่าใครจะพูดอะไรชิโลก็คงไม่ฟัง เพราะชิโลอยากฟังแต่เหตุผลที่ชิโลอยากจะฟังเท่านั้น กลับไปก่อนเถอะนะ พี่ขอร้อง ถ้าชิโลใจเย็นลงแล้วพี่จะไปขอโทษและอธิบายทุกอย่างให้ฟังเอง”
“พี่บี๋ไม่ต้องอธิบายอะไรทั้งนั้น เห็นแค่นี้ชิโลก็รู้แล้วว่าพี่ไม่มีค่าอะไรกับชิโลอีกแล้ว หลบไปให้พ้นๆหน้า แล้วให้ชิโลจัดการกับนังตอแหลนี่”
ชโลธรเสียงดังใส่แต่ภัชชนนท์กลับตัดสินใจยืนนิ่งปกป้องนลินีเอาไว้ ยิ่งทำให้ชโลธรเจ็บปวด
