ตอนที่ 2
“อย่ามาพูดดี ไหนรับปากป้าแล้วไงว่าจะไม่ทำอะไรคุณหนู ถ้ารู้ว่าจะเล่นพิเรนทร์แบบนี้นะ ป้าไม่ยอมหรอก”
“ป้าเลี้ยงมาตั้งนานพูดสอนอย่างเดียวได้มั้ย ดื้อๆ แบบนี้ต้องให้เจอของจริงซะบ้าง ถ้าป้าเห็นกับตาตอนที่สำนึกแล้วร้องไห้หาป้านวลๆนะ จะรู้เลยว่าดีขึ้นเยอะ”
“จริงเหรอ”
“ไว้ตื่นมาเดี๋ยวก็รู้เอง แล้วไม่ต้องมาขอบใจบักทศพลคนนี้ด้วย ช่วยเพราะสงสาร ต่อให้หน้าตาสวยแค่ไหน แต่ถ้านิสัยไม่ดี จะมีใครเอา จริงมั้ยล่ะป้า”
“แต่อย่างน้อยก็แกคนนึงนี่แหละที่เอาคุณหนูอยู่ จริงมั้ยล่ะบักทศพล”
“อย่านะป้า อย่าแม้แต่จะคิด อย่างผมกับคุณหนูของป้าทางใครทางมันดีที่สุด แล้วที่ช่วยป้าเนี่ยเท่ากับช่วยตัวเอง อย่าลืมว่าป้ารับปากช่วยอะไรผมอยู่”
“รู้แล้ว คืนนี้ช่วยจัดห้องหับให้พ่อแกพักที่นี่ไปก่อน เรียบร้อยเรื่องคุณหนูแล้วค่อยว่ากัน”
ทศพลรับคำแล้วเดินออกไป
ooooooo
เช้าวันใหม่ แม่ป่องที่ยังโดนขังอยู่ในห้องบนบ้านก็พยายามหว่านล้อมเซียงกับทิพย์ที่ได้รับมอบหมายจากผู้ใหญ่ปั้นให้เฝ้าไว้ โดยเอาทั้งเรื่องที่นาทำกินที่สองพี่น้องยังต้องเช่าและเรื่องจะผลักดันทิพย์ให้ได้เป็นหมอชื่อดังมาหลอกล่อ แต่ทั้งคู่ก็ไม่ยอมเปิดประตูให้
ระหว่างนี้เองเสียงพ่อใหญ่คมมาร้องเรียกหน้าบ้าน เซียงรีบเอาผ้าปิดปากแม่ป่องแล้วให้ทิพย์ออกไปรับหน้าและโกหกว่าคนบ้านนี้ไม่มีใครอยู่ ไปกรุงเทพฯกันหมด แต่การพูดโกหกของทิพย์มีพิรุธทำให้พ่อใหญ่คมสงสัย ทำทีกลับไปโดยดี แต่ความจริงส่งจำปูนกับจำปีย้อนกลับมาสอดแนมจนได้เรื่องว่าแม่ป่องถูกขังอยู่บนบ้าน และยังได้ยินเซียงกับทิพย์คุยกันว่าทศพลจะกลับมาที่นี่พร้อมเมีย...
ส่วนที่บ้านสวนป้านวลในกรุงเทพฯ เช้านี้ชโลธรตื่นนอนมายังเบลอๆงงๆ แล้วต้องตกใจกับใบหน้าขาววอกไปด้วยแป้งของอีหล่าที่โผล่เข้ามาแทบประชิดตัว
กว่าจะคุยกันรู้เรื่องก็เล่นเอาชโลธรอ่อนใจ เมื่อป้านวลเข้ามาพร้อมข้าวต้ม คุณหนูชิโลถึงกับน้ำตาแตก สวมกอดป้าและรำพันขอโทษขอโพยที่ไม่เชื่อฟังป้าตั้งแต่แรก
หลังอาหารมื้อเช้า ชโลธรออกมานั่งคุยกับป้านวลหน้าบ้าน เธอเล่าเรื่องราวร้ายกาจของพวกนลินีให้ฟังอย่างละเอียด แล้วความโกรธแค้นก็กลับคืนมาอีก ย้ำว่าทุกคนรวมหัวกันเล่นละครตบตา หวังฮุบสมบัติทุกอย่างของตนไป
“คุณพระช่วย! ไม่คิดเลยว่าพวกเขาจะกล้าทำถึงขนาดนี้ อย่างน้อยก็ควรเห็นแก่คุณพ่อคุณแม่คุณหนู เพราะพวกเขาก็เคยเป็นเพื่อนสนิทกัน”
“พวกเขาไม่สนใจหรอกค่ะ อ้างว่าที่ทุกวันนี้บริษัทเติบโตมาได้ก็เพราะพวกเขา แล้วยังหาว่าถ้าปล่อยให้อยู่ในมือชิโล ทุกอย่างก็ต้องพังหมด ไม่จริงใช่ไหมคะป้า”










