ผู้บ่าวอินดี้ ยาหยีอินเตอร์

ป้านวลชะงักและอึกอักเล็กน้อย “เอ่อ...คุณหนูคะ ป้าว่าถ้าเขาคิดกันถึงขนาดนั้นจริงๆ เราควรปรึกษาทนายนะคะ”

“ไม่ต้องถึงมือทนายหรอกค่ะ ในเมื่อทุกอย่างเป็นของชิโล พวกเขาไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะคิด”

ทศพลฟังอยู่แต่แรก ทนไม่ไหวเดินเข้ามาทักท้วง “ฟังป้านวลบ้างเถอะคุณ เพราะเวลาคุณคิดว่าตัวเองเก่งทีไร ผลที่ตามมามันเดือดร้อนคนอื่นทุกที”

“นายปากปลาร้า ไม่ต้องสอนฉัน เรื่องเมื่อวานฉันยังไม่เคลียร์กับนาย”

“เคลียร์กับผม...ขอบคุณผมเหรอที่ช่วยทำให้คุณคิดได้ ไม่ไปอาละวาดหาเรื่องให้ตัวเองติดคุก โอ๊ย! ไม่เป็นไรหรอก ผมถือว่าทำบุญให้คนกำลังมีเคราะห์”

“ไอ้บ้า...แกนั่นแหละที่จะมีเคราะห์เพราะปาก”

“พอๆๆ พอเถอะค่ะคุณหนู ตอนนี้คุณหนูควรค่อยๆคิดให้ดีว่าต้องทำอะไร กว่าพวกนั้นจะกล้าทำแบบนี้ได้คงเตรียมการเอาไว้มาพอสมควร เข้าบ้านไปพักก่อนนะคะ”

ชโลธรทำตามที่ป้านวลบอกโดยดีเพราะไม่อยากปะทะฝีปากกับทศพล ด้วยตัวเองมีเรื่องสำคัญต้องเร่งทำเดี๋ยวนี้

ผู้ใหญ่ปั้นกับแสวงคุยกันอยู่ในครัวหลังบ้าน สักครู่ป้านวลกับทศพลเข้ามาสมทบ ทุกคนรู้ว่าทศพลกำลังมีปัญหาเพราะถ้าไม่มีเมียกลับบ้านก็จะโดนแม่ป่องจับแต่งงานกับลูกสาวพ่อใหญ่คมแน่ แต่ขณะเดียวกันชโลธรคุณหนูคนงามของป้านวลก็กำลังมีปัญหาชีวิตที่ต้องเร่งแก้ไข

ผู้ใหญ่ปั้นเห็นว่าทศพลต้องแก้ปัญหาของตัวเองก่อน จึงให้ลูกบอกลาป้านวลแล้วกลับไปกับพ่อกับอา แต่ไม่ทันที่ทศพลจะไหว้ลา อีหล่าก็วิ่งหน้าตาตื่นมาบอกทุกคนว่าคุณหนูของป้าไปโบกเรียกแท็กซี่อยู่ปากทางแล้ว

ป้านวลกับทศพลโกยอ้าวออกมาหน้าบ้านแต่ไม่ทันเห็นชโลธรที่ขึ้นแท็กซี่ออกไปแล้ว ป้านวลใจคอไม่ดี วิงวอนขอร้องทศพลให้ตามไปดูคุณหนูของตนที กลัวจะไปหาเรื่องเดือดร้อนใส่ตัวอย่างที่ทศพลพูดอีก...

ooooooo

ชโลธรนั่งแท็กซี่ไปที่บ้าน เดินอาดๆหน้าตึง สายตาเกรี้ยวกราดมองคนใช้ทุกคนแล้วถามหานลินีหรือพี่โมว่าอยู่ไหน คนใช้กลัวหัวหดไม่มีใครกล้าพูด จนเธอต้องขึ้นเสียงดังก้องไปทั่วห้องโถง

“ไปตามคุณโมมาพบฉันเดี๋ยวนี้!! หูหนวกกันหรือไง อยากโดนไล่ออกเรียงตัวกันใช่มั้ย”

“คนใช้บ้านนี้ไม่มีใครฟังคำสั่งเธออีกแล้วล่ะชิโล”

ชโลธรชะงักหันไปที่บันได เห็นฉายมณีเดินลงมาด้วยมาดนางพญา ฉายมณียิ้มเยาะอย่างผู้มีชัย พยักหน้าไล่คนใช้หญิงออกไปเหลือแต่คนใช้ผู้ชายสองคน ก่อนจะเดินลงมาเผชิญหน้าชโลธร

“เป็นไงบ้างจ๊ะ ได้ข่าวว่าหายไปทั้งคืนกับไอ้หนุ่มบ้านนาหลานป้านวลใช่มั้ย พอเสียคุณหมอไปไม่ทันข้ามคืนก็เปลี่ยนรสนิยมเป็นโลว์คลาสแล้วเหรอจ๊ะ”

“คุณอา...นี่คุณอารู้เห็นกับพี่โมด้วยเหรอ”