ตอนที่ 2
ไม่กี่อึดใจเสียงสายเรียกเข้าของโทรศัพท์ชโลธรดังขึ้นขัดจังหวะ หญิงสาวละมือจากประตูตู้เสื้อผ้ามารับสาย ปรากฏว่าเป็นฉายมณีโทร.มาตามเข้าประชุมด่วน ชโลธรบอกให้นลินีประชุมแทนไปก่อนก็ไม่ได้อีก เพราะนลินีติดอีกประชุมหนึ่ง
“ก็ได้ค่ะ เดี๋ยวชิโลเสร็จธุระกับพี่บี๋แล้วจะรีบไป” เธอวางสายอย่างหงุดหงิด พอหันกลับมาเปิดตู้เสื้อผ้าก็ไร้เงาของนลินีเพราะเธอย่องออกไปทางห้องน้ำก่อนหน้านี้ได้อย่างหวุดหวิด
หลังจากชโลธรไปแล้ว นลินีก็ยิ้มร่าออกจากห้องน้ำบอกหมอว่าแค่ทำตัวปกติก็ไม่มีอะไรต้องห่วง แต่หมอยังกังวลว่ายังไงตนก็ทำผิดกับทั้งเธอและชิโลไปแล้ว
“ไม่ต้องห่วงค่ะพี่หมอ เรื่องนี้จะเป็นความลับที่รอวันตายพร้อมกับโม ตั้งแต่เด็กชีวิตชิโลก็น่าสงสารมามากพอแล้ว โมไม่ทำลายชีวิตที่กำลังจะมีความสุขของน้องหรอกค่ะ”
“แล้วสิ่งที่ผมทำกับคุณไปล่ะ”
“โมไม่เรียกร้องหรอกค่ะ เพราะว่าโมรักพี่หมอ แค่ได้เห็นพี่หมอมีความสุขอยู่ในสายตาโม...โมก็พอใจแล้ว”
ภัชชนนท์ตะลึง คาดไม่ถึงว่าจะมีผู้หญิงดีแสนดีได้ขนาดนี้ ทั้งที่สิ่งที่เห็นตรงกันข้ามกับความจริงอย่างสิ้นเชิง
ooooooo
ชโลธรเซ็นเอกสารจำนวนมากตามที่ธนภพกับฉายมณีชี้นำโดยไม่อ่านรายละเอียดสักตัวเพราะจะรีบไปดำเนินการเรื่องงานแต่งที่นัดคนโน้นคนนี้ไว้ แต่กว่าจะเซ็นเสร็จก็หมดเวลา ต้องกลับบ้านในสภาพเมื่อยมือเป็นที่สุด
เธอเรียกร้องป้านวลมาช่วยบีบนวดให้โดยไม่สนใจว่าแกกำลังติดธุระกับทศพลที่เฟ้นหาเมียกำมะลอเพื่อเอาไปตบตาพ่อแม่ที่บ้านเกิด ป้านวลเอารูปถ่ายหญิงสาวหลายคนมาให้ทศพลเลือกแต่เขาก็เงื่อนไขเยอะจนน่าปวดหัว
เมื่อชโลธรรู้เห็นว่าทศพลกำลังเลือกผู้หญิงก็เลยได้ทีจิกกัดเขาที่อยากมาปากยื่นปากยาวเรื่องของเธอก่อน
“นี่ใช่ไหมคะที่ป้านวลเล่าให้ฟัง ธุระที่ทำให้หมอนี่ต้องอยู่ขวางหูขวางตาชิโล ไม่แปลกใจเลยที่ป้าต้องมาเสียเวลาหาคู่ให้คนแบบนี้”
“คนแบบผมไม่ดียังไง คุณไม่ได้รู้จักผมดีซะหน่อย”
“แค่คุยด้วยไม่กี่คำก็รู้แล้วว่าทำไมนายต้องถูกบังคับแต่งงาน เพราะปากแบบนี้ไง ผู้หญิงที่ไหนจะเอา”
“อย่างคุณก็ดีตายล่ะ ถ้าไม่ปรับปรุงตัว ชีวิตแต่งงานคุณไปได้ไม่กี่น้ำแน่ ตอนนี้ผู้ชายก็แค่อยากเอาใจ แต่ลองได้อยู่กินกันไป แล้วหมดความอดทนเมื่อไหร่ล่ะก็...”
“ทำไม...หมดความอดทนกับฉันแล้วจะทำไม”
“อยากให้พูดจริงๆเหรอ ทนรับฟังความจริงได้ไหมล่ะ”










