ผู้บ่าวอินดี้ ยาหยีอินเตอร์

แล้วคืนนั้นชโลธรก็สำนึกผิดต่อป้านวล นั่งคร่ำครวญร้องไห้ฮือๆ โดยที่ทศพลแอบมองอยู่ห่างๆอย่างห่วงๆ แต่ก็ยังไม่ยอมปล่อยเธอออกจากที่ขังไว้ ไปหาซื้อข้าวซื้อน้ำมาให้ประทังความหิว ทั้งที่เธอบอกว่ากินของพวกนี้ไม่ลง

ทศพลไม่ตามใจ พูดดีบ้างไม่ดีบ้างเพราะเธอยังเอาแต่ใจ ซ้ำเรื่องปากร้ายนี่ก็ไม่เปลี่ยน ทั้งที่ตอนนี้ตัวเองหมดสภาพและไม่เหลือใครแล้ว พูดไปพูดมาเธอจะคว้าไม้ตีเขา แต่แค่เงื้อมือก็เข่าอ่อนหน้ามืดหมดแรงไปเสียก่อน

ฝ่ายภัชชนนท์พยายามติดต่อทุกคนที่รู้จักชโลธร แต่ไม่มีใครพบเห็นเธอสักคน เขาร้อนใจมากขณะมาส่งนลินีที่บ้าน โทษเป็นความผิดของเขาเองที่ทำให้เกิดเรื่องแบบนี้ขึ้น กลัวพ่อแม่ของนลินีรู้เข้าจะยิ่งไปกันใหญ่

“ไม่ต้องห่วงค่ะ โมจะคุยกับพวกท่านเอง แค่นี้พี่หมอก็หนักใจมากพอแล้ว วันนี้กลับไปพักผ่อนก่อนเถอะค่ะ ถ้าโมได้ข่าวชิโลแล้วจะรีบโทร.หาพี่หมอทันที”

ภัชชนนท์มองแขนนลินีที่พันผ้าพันแผลก็เป็นห่วง บอกเธอให้ดูแลตัวเองด้วย แล้วกลับไปด้วยความไม่สบายใจอย่างยิ่ง

คืนเดียวกันนี้ผู้ใหญ่ปั้น แสวง และอีหล่าเดินทางถึงบ้านป้านวลแต่ไม่พบทศพลที่ยังมีภารกิจอยู่อีกที่

ป้านวลต้อนรับทุกคนอย่างกันเอง เลี้ยงข้าวเลี้ยงน้ำและนั่งคุยกันเรื่องแม่ป่องดึงดันจะเอาลูกสาวสองคนของพ่อใหญ่คมเป็นสะใภ้ ซึ่งเรื่องนี้ผู้ใหญ่ปั้นหนักใจ ทศพลยิ่งแล้วใหญ่ เขาไม่อยากแต่งงานกับผู้หญิงติ๊งต๊องไม่เต็มเต็ง

พูดไม่ทันขาดคำ ทศพลอุ้มชโลธรกลับเข้ามา ป้านวลตกใจมากถามทศพลว่าเกิดอะไรขึ้น ขณะที่คนอื่นๆ จ้องตาแป๋วสงสัยสาวสวยในชุดแต่งงานคนนี้เป็นใคร

“ไม่มีอะไรหรอกป้า...หิวจนเป็นลมไป”

“แกทำอีท่าไหนถึงปล่อยให้คุณหนูหิวจนเป็นลมไปได้”

“ไว้ผมเล่าให้ฟังทีหลัง ตอนนี้หนักจะแย่อยู่แล้ว ตัวไม่ใช่เล็กๆนะป้า”

“เออๆๆ รีบเอาเข้าไปไว้ในห้อง ตามป้ามาเร็ว”

ป้านวลรีบเดินนำเข้าไปในบ้าน ทศพลทักทายพ่อกับอาสองสามคำก่อนเดินตามป้านวลไปในห้อง อีหล่าน้องสาวทศพลสะกิดพ่อยิกๆ

“อีพ่อๆๆ เห็นคือข้อยบ่ อ้ายพลอุ้มผู้สาวงามกะด้อกะเดี้ย”

“เห็นคืออาเลยอีหล่า...ใส่ชุดเจ้าสาวนำ แล้วยังงามอีหลีอีหลอ งามขนาด ป๊าดดดด...บักหล่านี่มันเจ้าชู้ได้พ่อคักๆ”

“บักห่านี่...ยังบ่ฮู้ว่าเกิดเฮื่องอีหยัง แล้วอีนางนั่นเป็นไผ ก็เว้ากันไปโปดๆ แต่สิว่าไปก็งามอีหลีเน้อสู” ผู้ใหญ่ปั้นพูดไปยิ้มไปอย่างชอบใจ

หลังจากป้านวลเปลี่ยนเสื้อผ้าให้ชโลธรเรียบร้อยก็เอาผ้าชุบน้ำมาเช็ดหน้าเช็ดตัวให้อย่างเป็นห่วง ทศพลยืนมองและให้ความมั่นใจว่าเธอไม่ได้เป็นอะไร ตื่นมาแค่หาข้าวให้กินสักหน่อยก็ดีขึ้น