พรหมพิศวาส

“ไม่อยากพูดก็กินค่ะ” ปานตะวันว่าแล้วแกล้งยัดต๊อกใส่ปากปพลจนเลอะ เขาเลยแกล้งเธอคืนเอาต๊อกใส่ปากเธอจนเปรอะไปหมดเช่นกัน เธอเอาหลังมือเช็ดปากตัวเองยิ่งเช็ดก็ยิ่งเลอะ เขาอาสาเช็ดให้จนสะอาด

“รู้อะไรไหมเวลาพระเอกในซีรีส์เกาหลีเขาเช็ดปากให้นางเอก เขาไม่ได้เช็ดกันแบบนี้นะ อยากรู้ไหมเขาทำอย่างไร” ปพลเห็นปานตะวันมองอย่างอยากรู้ ก็ยื่นปากเข้ามาใกล้ๆ เธอเดาออกทันทีว่าใช้อะไรเช็ด เขินหน้าแดง ดันเขาออกห่างก่อนเดินหนี เขาต้องรีบวิ่งตาม

ooooooo

นันทิตาให้สัมภาษณ์สื่อออนไลน์ว่าไม่ปลื้มว่าที่ลูกสะใภ้นักร้อง แถมประกาศว่าตอนนี้ลูกสะใภ้ของตนมีแค่ปนิตาคนเดียวเป็นข่าวดังไปทั่ว มินจู ป๊อบกับคุณสาอ่านข่าวนี้แล้วอดเป็นห่วงปานตะวันไม่ได้...

ฝ่ายปราการไม่รอช้า รีบมาหานันทิตาที่บ้าน เธอเห็นหน้าเขาก็แว้ดใส่มาทำไม เขาสวนทันทีทำไมจะมาไม่ได้ในเมื่อบ้านหลังนี้เคยเป็นของเขามาก่อน ก่อนที่มันจะเป็นของธนาคารที่เธอเอาไปจำนองไว้ สวยที่รอรับใช้อยู่ถึงกับตกใจ ถามนายหญิงว่าบ้านหลังนี้กำลังจะถูกยึดหรือ นันทิตาหันไปเอ็ดสวย

“เอ๊ะนังนี่อย่าพูดมาก จะไปไหนก็ไป...ไปสิ” นันทิตารอจนสวยไปพ้นแล้ว จึงถามปราการมีอะไรก็ว่ามา เขาจะมาพูดกับเธอเรื่องการแต่งงานของลูก เธอต้องการเท่าไหร่ถึงจะยอมให้ลูกแต่งกับปานตะวัน เธอโวยวายนี่เขาเห็นเธอเป็นคนเห็นแก่เงินขนาดนั้นเลยหรือ เขาตอบโดยไม่ต้องคิดว่าใช่ แล้วยื่นข้อเสนอจะไถ่บ้านหลังนี้ให้ พร้อมกับใช้หนี้ที่เธอติดเงินบ้านปนิตา เธอจะได้ไม่มีข้ออ้างว่าปพลต้องแต่งงานกับปนิตาอีก

“นี่ถ้าเจ้าพลรู้ว่าแม่มันกำลังจะขายมันกิน มันจะว่ายังไงนะ”

เธออ้างไม่เคยคิดขายลูกกินแค่เห็นว่าปนิตาเหมาะสมกับลูก แล้วถามปราการรู้ไหมว่าผู้หญิงที่เขาจะให้ลูกแต่งงานด้วยเป็นใครมาจากไหน เขารู้แต่ถ้าลูกรักผู้หญิงคนนั้นเขาไม่สนใจ นันทิตายืนกรานไม่ยอมให้ลูกแต่งงานกับมัน เขายื่นข้อเสนอจะให้เงินสดเธออีก 20 ล้านบาท เธอขอ 100 ล้านบาทไม่อย่างนั้นไม่ตกลง

“ผมให้คุณได้อยู่แล้วแต่หลังจากงานแต่งเจ้าพล ผมจะให้ทุกอย่างตามที่เสนอไป”

“ฉันขอก่อนไม่งั้นก็จบเกม”

“อันที่จริงผมไม่จำเป็นต้องให้คุณนะเพราะถ้าเจ้าพลยืนยันจะแต่ง มันก็ต้องแต่งไม่เกี่ยวกับคุณด้วยซ้ำ แต่ที่ผมมาคุยกับคุณเพราะไม่อยากให้เจ้าพลปวดหัวกับแม่ที่เห็นแก่ตัว รักลูกแต่เปลือกที่สำคัญถ้าเจ้าพลไม่ได้แต่งงานคุณก็จะไม่ได้อะไรเลยลองคิดทบทวนดีๆนะ แค่นี้ผมกลับล่ะ” ปราการพูดจบ ผละไป นันทิตามองตามเจ็บใจที่ครั้งนี้เขาไม่อ่อนข้อให้...