พรหมพิศวาส

“บางครั้งการแสดงความรักของแต่ละคนมันแตกต่างกัน เหมือนกับแม่จันของฉัน ถึงเขาจะดุด่าว่าฉันแต่ฉันเชื่อว่าแม่จันรักและห่วงฉัน ไม่งั้นเขาคงไม่เลี้ยงฉันจนโต คุณรู้ไหมจริงๆฉันไม่ได้ชื่อปานตะวัน” จากนั้นเรื่องราวในอดีตพรั่งพรูออกจากปากปานตะวัน ตอนเล็กๆเธอป่วยบ่อยมีเพื่อนของแม่จันคนหนึ่งแนะให้ลองเปลี่ยนชื่อดูเผื่อจะดีขึ้น แม่ก็เลยเปลี่ยนเธอจากพิมพรมาเป็นปานตะวัน แม้นทุกวันนี้แม่จะยังดุด่าและตีเธอ

“แต่ฉันเชื่อว่าแม่รักฉัน แค่ไม่ได้แสดงออกมาเหมือนที่คนส่วนใหญ่เป็น”

“เรื่องของคุณกับผมมันไม่เหมือนกัน เอาเป็นว่าเราอย่าคุยเรื่องนี้กันเลยเครียดเปล่าๆ ผมชักหิวแล้วล่ะ อย่าบอกนะว่าคุณไม่หิว”

“หิวสิคะ ท้องร้องจ๊อกๆแล้วเนี่ย” ปานตะวันลูบท้องตัวเองทำท่าหิวจัด เขาไม่วายกระเซ้าท่าทางแบบนี้ไม่น่าจะแค่หิวธรรมดา ต้องกินเยอะกว่าเดิมอีกสิบเท่าแน่เลย แล้วว่าเธอเป็นยัยหมูพะโล้ ปานตะวันไล่ตีเขาฐานมาว่าเธอ สองคนวิ่งไล่กันอย่างสนุกสนาน

ooooooo

รพีพรในสภาพตาช้ำเหมือนผ่านการร้องไห้มาอย่างหนักเปิดประตูห้องพักเข้ามาเจอปราการรอท่าอยู่ โผกอดราวกับต้องการที่พึ่ง เขาตกใจถามว่าร้องไห้ทำไม

“พรไปหาลูกมาแต่ไม่เจอ จันเขาไม่ยอมให้พรเจอลูก ไม่หนูปานก็หนูปัทที่เป็นลูกพร...พรแค่อยากให้จันเขายืนยัน แต่เขาไม่ยอม”

“ถ้าหนูปานเป็นลูกสาวคุณก็ดีสิ ถ้าเจ้าพลมันแต่งงานกับหนูปานมันจะได้ยอมรับในตัวคุณไปด้วย”

“แต่พรไม่คิดแบบนั้น พรกลัวว่าคุณปพลจะเกลียดลูกของพร คุณปราการคะคัดค้านเรื่องนี้เถอะค่ะ”

ปราการปฏิเสธทันทีว่าไม่ คนอย่างปพลไม่เคยรักใครง่ายๆรพีพรเคยบอกกับเขาเองไม่ใช่หรือว่าความรักจะทำให้หัวใจของปพลอ่อนโยนขึ้น เขาเชื่อว่าใกล้ถึงเวลานั้นแล้ว ขอให้หนูปานเป็นคนที่ทำให้ปพลรู้จักความรักสักที รพีพรไม่คิดว่ามันจะง่ายอย่างนั้น ปานตะวันจะเป็นอย่างไรถ้าต้องใช้ชีวิตร่วมกับนันทิตา แล้วยื่นมือถือให้ปราการดูพาดหัวข่าวออนไลน์ซึ่งสัมภาษณ์นันทิตาว่าไม่ปลื้มว่าที่ลูกสะใภ้นักร้อง

“เดี๋ยวผมจัดการเรื่องนี้เอง”...

ระหว่างที่ปราการอาสาเป็นธุระจัดการเรื่องว่าที่แม่สามีของปานตะวัน ปพลซึ่งอยู่ที่กรุงโซลพาปานตะวันเดินชมตลาดขายอาหาร เข้าร้านโน้นออกร้านนี้กันอย่างมีความสุข เขาเล่าให้เธอฟังว่าตอนเป็นเด็กเขาไม่ได้มีฐานะดีอะไร พ่อของเขาชอบพาเขามาฝากท้องที่นี่ แล้วนึกขึ้นมาได้บ่นอุบว่าไม่ควรเอ่ยถึงท่าน ปานตะวันแนะให้เขาระบายออกมาบ้างเผื่อจะสบายใจขึ้น เขาส่ายหน้าไม่อยากพูดถึงท่านอีก