พรหมพิศวาส

จากนั้นไม่นาน นันทิตากลับถึงบ้านตัวเองในสภาพตาเขียวช้ำ สวยเห็นหน้าเจ้านายก็ตกใจถามว่าไปโดนอะไรมา เหมือนไปฟัดกับหมา

ไม่ผิดเพี้ยน เธอฟัดกับแม่ของนักร้องที่ปพลไปติดมา

“ว้าย มันกล้าทำกะคุณนายขนาดนี้เลยเหรอคะ วันหลังนะคะถ้าคุณนายจะไปเจอกับมันอีก บอกสวยนะคะ สวยจะลุยเอง”

“คุณปพลกลับมาหรือยัง” นันทิตาตัดบทอย่างรำคาญ สวยส่ายหน้ายังไม่เห็นกลับมา

“หายไปไหนอีกแล้ว” นันทิตาถอนใจเซ็ง...

ปัทมาเห็นสภาพบ้านที่ข้าวของพังเสียหาย แถมแม่สะบักสะบอมไปทั้งตัวก็ตกใจถามว่าเกิดอะไรขึ้น พอรู้ว่าเป็นฝีมือแม่ของปพลก็โกรธจะตามไปเอาเรื่อง จันทนีห้ามไม่ให้ไปกลัวจะทำให้ปานตะวัน เดือดร้อน ปัทมาอดน้อยใจไม่ได้ ต่อว่าแม่ว่าโดนขนาดนี้แล้วยังปกป้องพี่ปานที่เป็นต้นเหตุให้แม่ต้องเจ็บตัวอีกหรือ

“เออน่า ไว้กูจะคุยกับมัน ถ้ามันต้องแต่งเข้าบ้านนังแม่ผัวใจยักษ์ มันยังจะทนได้หรือเปล่า คิดแล้วก็กลุ้ม จะมีผัวดีๆทั้งทีมันจะต้องยุ่งยากอะไรขนาดนี้วะ”

“แม่ยังคิดจะให้พี่ปานแต่งงานกับคุณปพลอีกเหรอ”

“เออ ถ้ามันรักกันก็แต่งๆกันไปเถอะ เรื่องผัวเมียมันไม่เกี่ยวกับใครทั้งนั้น ต่อให้กูห้ามถ้าคนมันจะเอากันก็ห้ามไม่อยู่หรอกโว้ย ดีกว่าเสียตัวฟรี แต่งๆไปให้มันจบๆอย่างน้อยก็ได้เงินค่าสินสอดแหละวะ” แม้ใจหนึ่งจันทนีจะเป็นห่วงปานตะวันแต่อีกใจก็อยากสบาย ปัทมาน้อยใจแม่แถมแค้นนันทิตา ประกาศกร้าว

“กูไม่ยอมให้มึงมาทำอะไรแม่กูหรอกอีคุณนาย”

ไม่นานนัก ปัทมาบุกมาเอาเรื่องนันทิตาถึงบ้าน สวยพยายามห้ามแต่ด้วยแรงโกรธทำให้ห้ามไม่อยู่ เธอลุยเข้าไปตบตีนันทิตาแถมพังข้าวของในบ้านเอาคืนที่อีกฝ่ายทำกับแม่ของเธอ สวยจะเข้ามาช่วยก็ถูกเธอถีบกระเด็น แล้วขึ้นคร่อมบีบคอนันทิตา สวยลุกขึ้นได้เข้ามากระชากตัวเธอออก นันทิตาสบช่องตบเธอคืนไม่ยั้ง ก่อนสั่งให้สวยลากตัวนังนี่ออกไปจากบ้านของตน

สวยฉุดกระชากลากถูปัทมามาเหวี่ยงไว้นอกประตูรั้วจนได้ ก่อนจะรีบปิดประตูใส่หน้า ตะโกนขู่ถ้าไม่อยากเจ็บตัวอย่ามาที่นี่อีก ปัทมาไม่กลัวตะโกนบอกสวยถ้าแน่จริงก็ให้เปิดประตูมาตบกันตัวต่อตัวไปเลย

“เปิดให้ก็โง่สิวะ” สวยทำเป็นไม่กลัวแต่ในใจอดหวั่นๆไม่ได้

ooooooo