พรหมพิศวาส

ที่ห้องพักในโรงแรมหรูกลางกรุง รพีพรเห็นข่าวปพลประกาศจะแต่งงานกับปานตะวันถึงกับหน้าเครียด

เธออดนึกถึงอดีตไม่ได้ ตอนนั้นเธออยู่ที่เกาหลีใต้ ปพลซึ่งเมามากเข้ามาอาละวาดในคลับของเธอไม่พอยังมองเธอหัวจดเท้าด้วยสายตาเหยียดๆ

ว่ามีดีอะไรถึงทำให้พ่อของเขาหลงหัวปักหัวปําขนาดนี้แล้วพยายามกระชากเสื้อเธอออก เธอต้องดึงมือเขาไว้ เสียงเข้มใส่ว่าอย่าทำแบบนี้ เขาหาว่าเธอเล่นตัวทั้งที่ผ่านผู้ชายมามากมาย ถามว่าจะเอาเท่าไหร่ บอกมาได้เลยเขาจ่ายได้ไม่แพ้พ่อ เธอขอร้องให้ปล่อย

“ไม่ เธอรู้ไหมตลอดเวลาที่ผ่านมา พ่อฉันไม่เคยทุ่มเทความรักความห่วงใยความใส่ใจให้กับใครแล้วทำไม...ทำไมกับเธอพ่อฉันถึงทุ่มเทนัก เธอมันก็แค่ผู้หญิงขายตัว เธอมีค่าอะไรมากกว่าฉันกับแม่ฉันเหรอ”

“คุณปพลคะใจเย็นๆแล้วฟังฉันก่อน” รพีพรยังไม่ทันอธิบายอะไรให้ฟังเขาดึงตัวไปจูบ เธอผลัก เขาออก

“เป็นไงใช้ได้ไหม...แล้วจำเอาไว้ด้วย วันนี้ฉันกับแม่ต้องเจ็บ เธอเหมือนกันเธอต้องได้รู้จักคำคำ นี้แน่นอน ถ้าเธอยังกล้าที่จะแต่งงานกับพ่อฉัน รู้นะว่าเธอจะต้องเจอกับอะไรบ้าง ฉันจะทำทุกอย่างให้เธอเจ็บปวดเหมือนที่แม่ของฉันกับฉันต้องเจอ” ขู่จบ

ปพลผละไป...

รพีพรนึกถึงเรื่องนี้ขึ้นมาแล้วยิ่งเครียดหนัก หากปานตะวันเป็นลูกของเธอจริงๆปพลอาจอยากแกล้งเธอให้เจ็บก็ได้ จังหวะนั้นมีเสียงมือถือของเธอดังขึ้น ปราการโทร.ทางไกลมาจากเกาหลีใต้ ถามถึงข่าวปพลจะแต่งงาน รู้สึกคุ้นหน้าผู้หญิงที่ลูกจะแต่งงานด้วย รพีพรบอกว่าผู้หญิงคนนี้เป็นคนที่เราเจอที่หัวหิน

“คนที่ผมเคยบอกว่าเจ้าพลมันชอบใช่ไหม”

“ค่ะ...คุณคะ ฉันว่าเด็กคนนี้ไม่เหมาะกับคุณปพลนะคะ” น้ำเสียงไม่สบายใจของรพีพรทำให้ปราการชะงัก ถามว่ามีอะไรหรือเปล่า เธอเล่าให้ฟังว่าเด็กคนนี้อาจจะเป็นลูกของเธอที่พลัดพรากกันไป

“ผมจะรีบกลับเมืองไทยเดี๋ยวนี้แล้วค่อยคุยกัน” ปราการวางสายยิ้มๆไม่เครียดเหมือนที่รพีพรเป็น ออกจะพอใจด้วยซ้ำที่ปพลรู้จักคำว่ารักสักที

ooooooo

ปัทมาเดินหาวลงมาจากบนบ้าน เจอแม่นั่งชะเง้อคอยาวมองไปทางหน้าบ้านหน้าตาอิดโรย ร้องทักว่ามานั่งทำอะไรแต่เช้า หน้าตาเหมือนไม่ได้นอนมาทั้งคืน

“เออ นังปานมันหายหัวไปไหนของมัน”

“ทีฉันกลับค่ำมืดดึกดื่นไม่เห็นแม่จะคอยมานั่งรอแบบนี้เลย” ปัทมาตัดพ้อ

จันทนีโวยวายกลบเกลื่อนว่าจะอะไรกันนักหนา ตอนนี้ปานตะวันมีเรื่องอยู่ตนก็ต้องห่วงเป็นธรรมดา แล้วเพิ่งเห็นปัทมาชัดๆ ถามว่าหน้าไปโดนอะไรมา เธอบอกอย่างภาคภูมิใจว่าไปตบกับนังคุณนายให้แม่มา แทนที่จะชื่นชมจันทนีกลับตำหนิเธอว่าหาแต่เรื่องมาให้ หน้าตาแบบนี้น่าจะไปโดนมันตบมามากกว่า ปัทมาน้อยใจแม่นี่ไม่คิดจะเป็นห่วงกันบ้างเลยหรือ