นิยายไทยรัฐ

ข่าว

    เพลงรักเพลงปืน

    SHARE

    เปรียวบุกเดี่ยวไปโรงพักเพื่อถามความคืบหน้าคดีของแก้ว แต่นอกจากไม่ได้ความยังถูกหมวดรำพึงตอกใส่หน้าให้ช้ำใจ เมื่อหินรู้เรื่องจึงชวนเธอไปสอดแนมคฤหาสน์เสี่ยภุชงค์แต่ก็พลาดถูกกับดัก

    ที่วางรอบบ้านต้องหนีตายไปซ่อนตัวในศาลเจ้าพ่อลานทุ่ง

    เสี่ยภุชงค์โกรธมากที่ถูกล้วงคองูเห่า ส่งสมุนลงเรือไปตามจับหินกับเปรียว ดนัยบังเอิญอยู่ในเหตุการณ์ด้วยอาสาตามทางบกแต่ไม่เจอแม้แต่เงา เปรียวกลัวมาก หินปลอบไม่ห่างและถือโอกาสดึงเธอมาจูบอย่างดูดดื่ม

    ดนัยตามหินกับเปรียวเข้าไปในศาลเจ้าพ่อลานทุ่ง จังหวะเดียวกับที่หินกับเปรียวกำลังสารภาพรักต่อกัน

    เปรียวสบตาหินด้วยแววตาหวานซึ้ง “สาบานได้ไหมว่าเราจะรักกันจนตาย”

    หินยกมือขึ้นไหว้ศาลเจ้าพ่อลานทุ่ง

    “ข้าขอสาบานต่อเจ้าพ่อลานทุ่งว่าจะรักเปรียวไปจนกว่าจะสิ้นลมหายใจ”

    สองหนุ่มสาวโผกอดกัน ดนัยแอบได้ยินทุกอย่าง ก้าวมาจ่อปืนที่ทั้งสอง

    “อย่าเพิ่งมั่นใจว่าเจ้าพ่อลานทุ่งจะรับคำสาบาน

    ของพวกนอกคอก...ยกมือขึ้นแล้วค่อยๆก้าวขึ้นมาบนฝั่ง”

    หินพยักหน้าให้เปรียว ทั้งสองสบตากันก่อนยกมือเหนือศีรษะ ดนัยใจร้อนเร่งเสียงเข้ม

    “ก้าวขึ้นมาบนฝั่ง...ช้าๆ...แกจะเก่งยังไงคง

    ไม่เร็วไปกว่าลูกปืนหรอกนะไอ้หิน”

    เปรียวก้าวตามติดหิน ดนัยมองมาด้วยความหมั่นไส้ ยิ้มเยาะ

    “สาบานกันตอนนี้ช้าไปนะ เพราะยังไม่ทันที่เจ้าพ่อลานทุ่งจะดลบันดาลให้คำสาบานเป็นจริง แก... ตายก่อน!”

    หินหวิดเสียท่าให้ดนัยหากพวกหาญกับน้ำหวานจะไม่มาช่วย ดนัยหัวเสียตามไล่ล่า เวลาเดียวกับที่เสี่ยภุชงค์ล่องเรือตามมาทัน สองฝ่ายต่างปะทะกันอย่างไม่มีใครยอมใครกระทั่งพวกหินฝ่าดงกระสุนไปได้ในที่สุด

    ดนัยเห็นดังนั้นก็จะตามแต่เสี่ยภุชงค์รั้งไว้ 

    แสยะยิ้มร้าย

    “ไม่ต้องตาม...แค่รู้ว่าเป็นไอ้หินกับนังเปรียว

    ก็พอแล้ว คุณปลัดจะได้เอาผิดมันข้อหาซ่องโจรได้ตามกฎหมาย!”

    หินกับเปรียวไม่ได้สำเหนียกว่าจะถูกตั้งข้อหาซ่องโจร มัวร่ำลากันหน้าบ้านลำตัด

    “ขึ้นบ้านเถอะเปรียว เหนื่อยมามากแล้ว ผมก็จะกลับไปพัก”

    “อย่าลืมนะว่าเราสาบานกันไว้ว่า...”

    “เราจะรักกันจนกว่าเราจะตายจากกัน”

    เปรียวยิ้มเข้ามากอดหินไว้แน่น แนบหน้ากับทรวงอกเขา

    “ใช่...ถ้าเราสู้ไม่ชนะเพราะกำลังความชั่วแข็งแกร่งกว่าพลังความดี...เราก็จะตายด้วยกัน!”

    ooooooo

    การปะทะครั้งล่าสุดระหว่างพวกหินและเสี่ยภุชงค์ทำให้หาญกับบรรดาลูกศิษย์วัดตัดสินใจล้วงความลับของเสี่ยภุชงค์จากสีดาเพื่อหาทางเอาคืน โดยใช้หินเป็นเครื่องมือเพราะรู้ดีว่าสีดามีใจให้หิน


    นิยายแนะนำ

    บันเทิงไทยรัฐ

    ดวงตาที่ 3 ตอนจบ เคราะห์ร้ายมาถึง "ปุ้ม" แทบขาดใจ "ตรีกาล" หมดสติไม่ฟื้นกลับมา

    ดวงตาที่ 3 ตอนจบ เคราะห์ร้ายมาถึง "ปุ้ม" แทบขาดใจ "ตรีกาล" หมดสติไม่ฟื้นกลับมา
    17 ต.ค. 2564

    06:30 น.

    คุณอาจสนใจข่าวนี้

    thairath-logo

    ApplicationMy Thairath

    ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
    Trendvg3 logo
    Sonp logo
    inet logo
    วันจันทร์ที่ 18 ตุลาคม 2564 เวลา 00:49 น.
    ติดต่อโฆษณาร่วมงานกับเราติดต่อเรา
    เกี่ยวกับไทยรัฐมูลนิธิไทยรัฐศูนย์ข้อมูลไทยรัฐบริการข่าวไทยรัฐ - App & SMSFAQศูนย์ช่วยเหลือนโยบายความเป็นส่วนตัวเงื่อนไขข้อตกลงการใช้บริการไทยรัฐโลจิสติคส์