ซีรีส์ลูกผู้ชาย เรื่อง "ปัทม์"

วันนี้ปัทม์ในวัย 60 เศษเล่าถึงชีวิตในวัย 17 ที่ไปทำงานในโรงงานน้ำแข็งว่า ทุกวันหลังเลิกเรียนตนจะไปทำงานที่โรงน้ำแข็ง ที่นั่นเย็นมาก แต่อุณหภูมิในร่างกายของคนที่นี่ร้อนเสมอ

ปัทม์บอกตรีชวาที่นั่งข้างๆว่าขอแก้วน้ำแข็งหน่อย ตรีชวาติงว่าพี่ปัทม์ไม่ทานน้ำแข็งไม่ใช่หรือ

“พี่อยากระลึกถึงน้ำแข็ง” ปัทม์รับแก้วน้ำแข็งวางไว้บนมือขณะเล่าต่อไปว่า “คุณรู้ไหมว่า เฮียเล้งคนที่ผมไปทำงานด้วย เขาเป็นคนแรกในชีวิตเลยนะที่ทำให้ผมเข้าใจคำว่า วิสัยทัศน์กว้างไกล มองเห็นอนาคต อย่างแท้จริง มองแบบที่คนธรรมดาๆมองไม่เห็น”

บรรดานักข่าวฟังนิ่ง...ปัทม์เล่าว่าเฮียเล้งสอนตั้งแต่การเรียกน้ำแข็ง ว่าหนึ่งซองที่ออกจากพิมพ์จะตัดแบ่งได้ 64 มือขนาดเท่าฝ่ามือเลย ถามตนในเวลานั้นว่า

“แกรู้ไหม ทำไมเฮียถึงทำโรงน้ำแข็ง โลกมันจะร้อนขึ้นทุกวัน คนต้องการความเย็นตลอดทั้งวัน กิจการ โรงน้ำแข็งจะรุ่งเรือง พวกเราจะรวย...พวกแกที่ทำงานกับเฮียไม่ใช่แค่ลูกจ้างรับเงินนะ เราทุกคนเป็นครอบครัว มีสุขมีทุกข์เราต้องรับร่วมกัน”

ปัทม์ถามว่าเฮียถึงจ่ายค่าจ้างสูงใช่ไหม “หลักการง่ายๆเว้ย เราเจอคนที่ใช่ อย่าไปขี้เหนียว จ่ายได้จ่ายเลย ชีวิตเขาอยู่ได้ เฮียก็อยู่ได้ นี่คือหลักการบริหารธุรกิจของเฮีย” ปัทม์ถามว่าคนอื่นเขาทำแบบเฮียหรือ “ที่เขาไม่ทำเพราะเขาอยากรวยคนเดียวไง เห็นแก่ตัวไหมล่ะ พวกนี้เวลาล้มมันก็ล้มคนเดียวแล้วก็โดนสาปแช่งด้วย”

คำพูดของเฮียเล้งทำให้ปัทม์เวลานั้นมีแรงฮึดมาก ยิ่งทำงานอย่างขยันขันแข็ง

ปัทม์ในวัย 60 เศษวันนี้ บอกพวกนักข่าวที่มาสัมภาษณ์ว่า

“คำพูดเพียงไม่กี่นาทีของเฮีย ทำให้ผมมองเห็นอนาคตตัวเอง 17 ปีที่ผ่านมา เวลานี้เป็นเวลาที่ผมมีแรงขับเคลื่อนชีวิตมากๆ ผมตั้งใจจะทำงานกับเฮียเล้งไปให้นานที่สุดเท่าที่จะทำได้”

ooooooo