ตอนที่ 2
วันนี้ขณะหนูตุ่นมาช่วยทำขนมตามปกติ ลินจงบอกให้เข้าไปหยิบน้ำตาลมะพร้าวมาให้ หนูตุ่นร้องสุดเสียงเมื่อเห็นปัทม์เดินกลับมาอย่างหมดแรง เนื้อตัวเลอะเทอะและเปื้อนเลือด ลินจงตกใจวิ่งเข้ามาดู
ปัทม์พยายามบอกว่าไม่มีอะไร ตนไม่เป็นอะไร เพราะไม่อยากมีเรื่อง จนกลางคืนลินจงกล่อมจนปัทม์บอกว่าเหตุเกิดเพราะผู้หญิง ตนไปช่วยสอนหนังสือให้ลูกสาวของเฮียเล้งที่พี่คนนั้นชอบอยู่ เขาเลยหึง
วันรุ่งขึ้นเฮียเล้งไม่เห็นปัทม์มาทำงาน เรียกธนูมาถาม ธนูทำหน้าตายบอกว่าไม่รู้และปัทม์ก็ไม่ได้บอกอะไรเลย คุยกลบเกลื่อนว่าถ้าเป็นเรื่องในโรงน้ำแข็งตนต้องรู้ทุกเรื่อง แต่ถ้าปัทม์อยู่นอกโรงน้ำแข็งตนไม่รู้
เดือนกนกไปข้างนอกกลับมาเห็นเฮียเล้งกำลังจะออกไป ถามว่าป๊าจะไปไหน เฮียเล้งถามว่ารู้เรื่องปัทม์ไม่มาทำงานแล้วใช่ไหม ทีแรกว่าจะไปหาที่บ้านแต่พอดีมีงานด่วน เดือนกนกอาสาจะไปดูให้ เพราะปัทม์สอนหนังสือตนอยู่ เฮียเล้งบอกว่าถ้าอยากเรียนก็เรียนไป แล้วเขียนแผนที่ให้ ฝากด่าด้วยว่ามีอะไรก็ให้บอกอย่าหายตัวไปอย่างนี้
เดือนกนกไปตามแผนที่จนเจอบ้านปัทม์ หนูตุ่นออกไปรับถามว่ามาหาใคร เดือนกนกบอกว่ามาหาปัทม์เขาไม่ไปทำงานสองวันแล้ว
พอรู้ว่าเป็นคนมาจากโรงน้ำแข็ง หนูตุ่นก็ชักสีหน้าถามว่ารุมกระทืบเขาขนาดนั้นมาถามอีกเหรอว่าเป็นยังไงบ้าง มาทางไหนให้ไปทางนั้นเลย
ปัทม์ออกมาดุหนูตุ่นว่าพูดอย่างนั้นได้ไง แล้วขอโทษเดือนกนกอย่างสุภาพ หนูตุ่นเถียงว่าตนพูดความจริง ปัทม์บอกว่าคุณเดือนกนกเขาไม่รู้เรื่อง หนูตุ่นเถียงอีกเลยถูกปัทม์บอกให้กลับบ้านไปก่อน เดือนกนกถามว่านั่นแฟนเหรอ ปัทม์บอกว่าน้องสาว เดือนกนกจึงให้ปัทม์เล่าให้ฟังว่าเกิดอะไรขึ้น
หนูตุ่นร้องไห้ไปลาลินจงปดว่าตนมีนัดกับเพื่อน ลินจงไม่เชื่อไปถามปัทม์ เตือนปัทม์ว่ามีน้องสาวคนหนึ่งก็พยายามเห็นอกเห็นใจกันบ้างนะลูก
“บางทีผมก็ไม่เข้าใจอารมณ์หนูตุ่นเหมือนกัน เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้ายเอาใจไม่ถูก บางทีผมก็เริ่มรำคาญแล้วเหมือนกัน” ปัทม์บ่น
พอเดือนกนกกลับไปก็ถามธนูว่ารู้ไหมทำไมปัทม์ไม่มาทำงาน ธนูบอกว่าคงป่วยหรือไม่ก็เบื่อ ถ้าไม่มาครบเจ็ดวันก็จะบอกให้เฮียไล่ออกไปเลย เดือนกนก
โพล่งว่าพี่ไปทำร้ายเขาจนเขาไม่กล้ามาทำงานแล้ว
ธนูถามว่าไปหามันหรือ ทำไมต้องสนิทสนมกับมันขนาดนี้ เดือนกนกถามว่าหึงหรือ ตนไม่ได้คิดอะไรกับปัทม์เลยแม้แต่นิดเดียว ธนูถามว่าเหมือนที่ไม่คิดกับตนใช่ไหม เดือนกนกบอกว่า “เดือนคิดว่าพี่จะเข้าใจ”










