ตอนที่ 2
ครูอัญกับหนูตุ่นไปเห็นเหตุการณ์ที่ตลาด ครูอัญให้กำลังใจปัทม์ว่า
“เรื่องที่เกิดขึ้นช่างมันเถอะ เราห้ามคนคิดร้ายไม่ได้ แต่เราห้ามอารมณ์เราไม่ให้คล้อยตามความโกรธเกรี้ยวของพวกเขาได้”
ครูอัญถามว่าตอนนี้ปัทม์กับแม่กำลังหาที่อยู่ใหม่หรือ ปัทม์บอกว่าตอนนี้อาศัยอยู่บ้านน้าพรเพื่อนแม่ ครูอัญมอบเงินจำนวนหนึ่งให้บอกว่าครูอยากช่วย ปัทม์บอกว่าตนรับเงินก้อนนี้ไม่ได้ มันไม่ได้แลกมาด้วยการทำงานของตน ครูบอกว่ามันแลกกับความเป็นคนดีของปัทม์ ปัทม์ยืนยันว่าตนรับไว้ไม่ได้จริงๆ
“ถ้างั้นเธอมาทำงานที่ร้านขายของชำของครูไหม ครูจ่ายให้เป็นรายสัปดาห์หรือรายเดือนก็ได้”
“พี่ปัทม์มาเล่นกับหนูตุ่นนะคะ”
“แล้วอีกงานก็มาช่วยดูแลหนูตุ่นด้วย เธอจะได้ค่าจ้างถึงสองงานเลยนะ” พฤกษ์เสริม
ปัทม์ซึ้งใจ ถามว่าทำไมดีกับตนอย่างนี้ ครูอัญบอกว่าความดีของเธอไง ปัทม์บอกว่าตนอยากทำงานกับครู แต่ติดที่ต้องช่วยแม่ทำขนม ครูอัญบอกว่าคงไม่ต้องช่วย 24 ชั่วโมงมั้ง พฤกษ์ย้ำว่าเราอยากช่วยเธอนะ ปัทม์จึงขอกลับไปปรึกษาแม่ก่อน
“พี่ปัทม์ไปขี่จักรยานเล่นกันนะ...นะๆๆๆๆ”
หนูตุ่นอ้อนแล้วจูงมือปัทม์ไปเลย
ooooooo
ปัทม์ขี่จักรยานนำไปแล้วจู่ๆหนูตุ่นก็แซงขึ้นไปหัวเราะร่า ปัทม์เตือนระวังล้ม ไม่ทันขาดคำหนูตุ่นก็ขี่จักรยานพุ่งเข้ารกเข้าพงหายไปทั้งรถทั้งคน ปัทม์ลงจากรถรีบตามเข้าไปเจอหนูตุ่นทำหน้าเจ็บ
ปัทม์พาหนูตุ่นขึ้นมาและจะเข็นจักรยานไปให้ที่บ้าน
“ดีนะที่มีพี่ปัทม์อยู่ ไม่งั้นหนูตุ่นอายแย่ ไม่กล้ากลับบ้านแน่ๆ แล้วจักรยานของพี่ปัทม์ล่ะ” ปัทม์บอกว่าจอดทิ้งไว้นี่แหละเดี๋ยวพี่กลับมาเอาเอง
“พี่ปัทม์น่ารักจังเลย พี่ปัทม์รู้ไหม หนูตุ่นอยากมีพี่ชายมากๆเลย เพราะรู้สึกปลอดภัยเวลาไปไหนมาไหนจะตกท่อหรือรถคว่ำ ลุกขึ้นมาก็ไม่อายใครเลยเพราะมีพี่ชายอยู่ข้างๆ”
ปัทม์หยอกว่าแบบนี้พี่ชายคงไม่ต้องทำมาหากินเลยใช่ไหม หนูตุ่นอ้อนว่าอยากให้พี่ปัทม์มาดูแลตลอดเวลาเลย ปัทม์บอกว่าตนต้องทำงาน หนูตุ่นแนะให้ลาออกแล้วมารับจ้างแม่หนูตุ่นสิ
ปัทม์บอกว่าถ้ามีเวลาแล้วจะมาดูแลหนูตุ่นแล้วกันนะ หนูตุ่นก็รวบรัดว่าถ้าพี่ปัทม์ไม่มีเวลางั้นหนูตุ่นดูแลพี่ปัทม์เองก็ได้ แล้วคว้าจักรยานจากปัทม์มา บอกให้ปัทม์ซ้อนเดี๋ยวหนูตุ่นปั่นเอง ปัทม์ส่ายหัวยิ้มๆแล้วขึ้นซ้อนท้ายจักรยาน หนูตุ่นกดกระดิ่งรัวกริ๊งงงงง ร้องร่าเริง “ไปแล้วนะ” แล้วปั่นจักรยานฉิวออกไปเลย
ooooooo










