ตอนที่ 2
ค่ำนี้ลินจงกลับถึงบ้านก็เอาเงินที่ขายขนมได้ออกมานับอย่างหนักใจ สมพรยกข้าวมานั่งกินกัน สมพรซื้อทั้งข้าวและกับข้าวมาพร้อม ลินจงบ่นว่าซื้อมาอีกแล้ว เดี๋ยวตนออกไปหาซื้อมาทำกินเองก็ได้
สมพรบอกว่าพี่อย่าเกรงใจเลย วันนี้ขายแทบไม่ได้เลยไม่ใช่เหรอ ย้อนอดีตว่าพี่เคยช่วยตนมากกว่านี้อีกตอนตนลำบาก ตอนนี้ขอให้ตนได้ดูแลพี่บ้าง พอลินจงบ่นมากเข้าก็โวยว่าทำไมต้องทำให้มันยุ่งยาก ลินจงขู่ว่าถ้าสมพรไม่ฟัง ตนกับลูกจะออกไปอยู่ข้างนอก สมพรเสียงดังว่า “ฉันไม่ยอมให้พี่ไปหรอก”
ลินจงเดินออกมา พอดูว่าไม่มีใครเห็นก็ควักเอาขนมที่ขายไม่หมดวันนี้มากินจนอิ่ม โดยไม่รู้ว่าสมพรตามมาแอบดูด้วยความสะเทือนใจ
หัวค่ำพอปัทม์กลับมาก็เอาเงินที่ได้จากการทำงานส่วนหนึ่งเติมเข้าไปในกล่องเดียวกับที่แม่ใช้ สมพรที่กำลังจะออกไปทำงานก็เดินวกกลับมาเอาเงินจากซอกอกใส่ไปในกล่องเดียวกัน ปัทม์เอาเงินคืนให้บอกว่าแค่ได้มาอาศัยบ้านอยู่ก็พอแล้ว สมพรบอกว่าตนทำเพื่อทดแทนบุญคุณ ตนตั้งใจจะแอบใส่ในกล่องนี้ทุกวัน
สมพรเล่าว่าวันนี้ตนกับลินจงมีปากเสียงกันนิดหน่อย ลินจงงอนจนหลับไปแล้ว สมพรอยากให้ลินจงกับปัทม์ขายของได้เยอะๆ ปัทม์บอกว่าตนก็อยากขายให้ได้เยอะแต่เหมือนไม่มีโชค
“อย่าบอกว่าไม่มีโชค น้าว่าแกไม่มีหลักในการขายของที่กระตุ้นให้คนอยากซื้อของแก” ถามว่าขนมนี้อร่อยไหม ปัทม์บอกว่าอร่อย “ถ้าเราเชื่อว่าขนมเราอร่อย เราก็ต้องทำให้คนกินขนมเราให้ได้ ไม่ใช่แค่กินนะ ต้องซื้อกินในระยะยาว”
“แค่ให้ซื้อกินทุกวันนี้ก็ยังยากเลยน้า”
สมพรเล่าบทเรียนของตนให้ฟังว่า ตอนมาทำงานใหม่ๆ ทั้งที่ยังสดแต่ไม่มีใครเรียกขึ้นห้องเลย แต่หลังจากขายไม่ออกมาหลายวัน ตนเลยบอกป้าอบว่าตนจะให้ลูกค้าใช้บริการโดยไม่ต้องเสียสักแดงเดียว 3 วันบริการดี ฟรีค่าบริการ
“น้าพรทำผมเขินเลย” ปัทม์พูดแล้วหัวเราะกับสมพรขำๆอย่างมีความสุข
ooooooo
ปัทม์เอาบทเรียนของสมพรมาขายขนม วันนี้เห็นเด็กนักเรียนกลุ่มหนึ่งเล่นกันอยู่ก็เอาตะกร้าขนมเข้าไป ลินจงบอกว่าขายลดราคาให้เด็กบ้างก็ได้ กำไรน้อยดีกว่าต้องแบกกลับบ้าน
ครู่เดียวปัทม์ถือตะกร้าเปล่ากลับมา ลินจงดีใจทักว่าเกลี้ยงเลย ปัทม์ขายยังไง ปัทม์บอกว่าแจกครับ แจกฟรีไปเลย แล้วตะโกนบอกเด็กๆว่า
“พรุ่งนี้มาใหม่นะ ฝากบอกเพื่อนๆที่ไม่ได้มาวันนี้ด้วยนะ”
ลินจงทำใจไม่ได้ถามปัทม์ว่ารวยหรือไง ปัทม์บอกว่านี่คือวิธีการขายของแบบนึง แจกฟรีก่อนถ้าของเราดีเขาก็จะบอกต่อๆกัน ลินจงถามว่าเอาวิธีนี้มาจากไหน
“น้าพรครับ น้าบอกว่าเขาใช้วิธีแบบนี้ตอนทำงานแรกๆ”
“อีนังพร!!”
แล้วปัทม์เดินแจกขนมเป็นวันที่สอง แจกไปร้องบอกไปว่า
“แจกฟรีสองวัน ถ้าติดใจ มะรืนนี้มาซื้อกินนะป้า”
ooooooo










