ซีรีส์ลูกผู้ชาย เรื่อง "ปัทม์"
ตอนที่ 2
เมื่อเจอกันหลังตลาด ลินจงบอกครูว่าถ้าไม่เห็นแก่ปัทม์ตนจะกลับไปทำเหมือนเดิม ครูอัญให้กำลังใจว่าพี่ตัดสินใจถูกแล้ว นั่นก็แค่คนกลุ่มหนึ่งที่คิดแบบนั้น บางทีตนอาจจะช่วยหาที่ขายของให้พี่
ครูอัญติดต่อให้ลินจงไปขายขนมในโรงเรียน ปรากฏว่าขายดีมาก ครูยังปรารภว่าเสียดายที่ปัทม์ไม่เรียนหนังสือให้จบ ขอร้องให้ลินจงพาเขากลับมาเรียนต่อให้จบ ตนจะช่วยเหลือให้ปัทม์กลับมาเรียนอีกครั้ง
ooooooo
เมื่อปัทม์รู้ว่าแม่จะเอาขนมไปขายที่โรงเรียนก็ตกใจ เพราะตนออกจากโรงเรียนเพราะเพื่อนล้อเรื่องอาชีพของแม่ ลินจงบอกว่าขายที่โรงเรียนยังไงก็ปลอดภัยกว่าตลาด
ปัทม์บอกว่าตนจะหางานทำเพื่อไม่ต้องไปขายขนมที่โรงเรียน ยืนยันว่าตนทำได้ ลินจงจึงบอกให้ปัทม์กลับไปเรียนหนังสือให้จบอนาคตจะได้ไม่ลำบาก ครูอัญเขาดีกับเราสองคนมาก และปัทม์ก็ไม่ต้องกังวลเรื่องจะทำงานเลี้ยงแม่ ปัทม์ลุกเดินออกไปบอกลินจงว่า “ผมจะออกไปหางานทำ”
พอลินจงไปขายขนมที่โรงเรียน บรรจบที่เคยไปเที่ยวซ่องจำลินจงได้ ชูชาติถามว่ากลางวันขายขนม กลางคืนขาย...เหรอวะ เพื่อนอีกคนบอกให้ถามเลย บรรจบเข้าไปถามว่าน้ายังทำงานที่ซ่องหรือเปล่า เพื่อนสะกิดบรรจบว่าถามตรงไปหรือเปล่า ลินจงตอบอย่างผ่าเผยว่า
“ไม่เป็นไรฉันตอบได้ ฉันเลิกทำงานที่นั่นแล้ว” บรรจบหน้าเจื่อนบอกว่าญาติเพื่อนฝากมาถามเท่านั้น “งั้นก็ให้เพื่อนไปบอกญาติให้เข้าใจตรงกันว่าน้าขายขนมแล้ว ถ้ายังอยากสนุกกันอยู่ก็ระวังโรคติดต่อ ช่วงนี้ระบาดนักเที่ยวกันอยู่”
ทั้งบรรจบและชูชาติหน้าม้านรีบจ่ายเงินค่าขนมแล้วผละไป ลินจงยิ้มโล่งอกที่สั่งสอนเด็กคึกคะนองได้อย่างเจ็บแสบ
เมื่อกลับมาเล่าให้ปัทม์ฟัง ปัทม์โกรธมากจะออกไป ลินจงไม่ให้ออกไปเดี๋ยวมีเรื่องกัน บอกว่าเขาแค่ถามดูและแม่ก็ตอบเขาไปแล้ว ปัทม์บอกแม่ว่าอย่าไปขายขนมที่โรงเรียนอีกเลย
“เราขายขนม คนซื้อของเราอยู่ที่นั่น สิ่งที่แม่เรียนรู้ได้ก็คือเราต้องอดทน”
“ต้องอดทนไปถึงเมื่อไหร่ล่ะแม่”
“ไม่รู้...รู้แต่ว่าเราต้องอดทน อดทนเพื่อชีวิตที่ดีขึ้น”
ปัทม์วัยชราในวันนี้ยังจำคำสอนของแม่และยึดมั่น บอกกับนักข่าวที่มาสัมภาษณ์ว่า
“เวลาที่พบอะไรก็ตามที่ยากลำบาก ผมนึกถึงคำพูดและสีหน้าของแม่เวลานั้น”
ooooooo
