พันธกานต์รัก

แทนที่จะชื่นชมที่เธอพูดความจริง พันธกานต์กลับบอกให้เธอเอาเวลาที่ทำตัวเป็นนางเอกไปเก็บของออกไปจากที่นี่จะดีกว่า เพราะคราวหน้าเขาอาจจะผลักเธอตกบันไดจริงๆก็ได้ แล้วนึกอะไรขึ้นมาได้ ขาเป๋แบบนี้ ยังจะไปไหนอีก เธอจะลงไปเอาน้ำ ต้องกินยาก่อนนอน

พันธกานต์เป็นห่วงความปลอดภัยของเธอหากจะปล่อยให้ลงบันไดในสภาพนี้ ครั้นจะบอกตรงๆว่าจะไปหยิบน้ำมาให้ก็กลัวจะเสียชื่อขาโหด จึงแกล้งทำท่าทีคุกคามใส่ เธอกลัวจนต้องถอยกลับเข้าห้องไปอย่างเดิม จากนั้นเขาถึงไปหยิบน้ำหนึ่งขวดมาวางไว้ที่หน้าประตู พักใหญ่ พระพายเปิดประตูจะออกมา เจอขวดน้ำวางอยู่ คิดว่าทองเอกเป็นคนเอามาวาง จะส่งไลน์ไปขอบคุณก็เห็นว่าดึกแล้วรอขอบคุณตอนเช้าก็แล้วกัน...

พอเจอหน้าทองเอกตอนเช้า พระพายขอบคุณเขาสำหรับน้ำดื่มเมื่อคืน เขาปฏิเสธว่าไม่ได้เป็นคนเอามา วางให้ เธองงถ้าไม่ใช่เขาแล้วจะเป็นใคร ระหว่างนั้นช่อม่วงเดินเข้ามากับแสนคม เตือนทองเอกว่าวันนี้มีงาน ทำบุญวันเกิดที่บ้านคุณหญิงพลอยดาว เขาขอผ่านไม่ไปด้วย ไม่อยากทิ้งพระพายซึ่งขาเดี้ยงไว้ลำพัง

“ไม่ได้เลยนะ เอกลืมไปแล้วเหรอ คุณหญิงท่านเอ็นดูเรามากนะ”

ทองเอกขอตามไปช่วงบ่ายแล้วกัน ไม่อย่างนั้นพระพายจะไม่มีคนดูแล แสนคมไม่ขัดข้อง ดีเสียอีกจะได้มีคนคอยกันไม่ให้พันธกานต์มาหาเรื่องเธอ ระหว่างนั้น ป้าชื่นเข้ามารายงานแสนคมว่าพันธกานต์โทร.มาเมื่อสักครู่ว่าจะไปต่างจังหวัดสักสามสี่วัน แสนคมถึงกับฉีกยิ้มกว้าง

“เห็นไหม อย่างนี้เขาเรียกว่าคนดีตกน้ำไม่ไหล ตกไฟไม่ไหม้ ขนาดเจ้าพันยังต้องหลีกทางให้เลย”

การที่ตัวป่วนไม่อยู่บ้านหลายวันทำให้แสนคม ช่อม่วงและทองเอกไปงานทำบุญอย่างสบายใจโดยไม่ล่วงรู้เลยว่านี่เป็นแผนลวงของพันธกานต์...

แม้จะหลอกทุกคนในบ้าน แต่พันธกานต์ไม่ได้มีแผนร้ายอะไร แค่อยากดูแลพระพายเพื่อชดเชยความผิดที่มีส่วนทำให้เธอตกบันได ถึงเขาจะดูแลเธอค่อนข้างดี ทั้งอุ้มลงบันไดไม่ต้องเดินลงไปเอง ทั้งเอาน้ำแข็งมาประคบขาที่อักเสบให้ แถมยังทำอาหารให้กินอีกต่างหาก แต่พระพายก็ยังไม่ไว้ใจเขาอยู่ดี

ooooooo