พันธกานต์รัก

ณ ลานจอดรถเดอะคิวบ์อเวนิว นภชลขับรถวนหาที่จอดจนเจอที่ว่างที่หนึ่งแต่บังเอิญมีรถจอดขวาง เธอปลดเข็มขัดนิรภัยลงไปเข็น แต่รถไม่ขยับ ระหว่างนั้นมีชายหนุ่มคนหนึ่งเข้ามาช่วยเข็นรถให้ เธอมองทองเอกชายหนุ่มน้ำใจงามด้วยความประทับใจ

“เข้าได้แล้วนะครับ”

นภชลพยักหน้ารับคำ ทองเอกยิ้มให้ก่อนจะเดินจากไป...

ทองเอกมาเดอะคิวบ์วันนี้เพื่อมาพบกับประจักษ์ เอาแฟ้มข้อเสนอโปรเจกต์ของคมน์พิมุกต์กับนามบัตรตัวเองมาให้ ประจักษ์จำชื่อเขาได้ว่าเป็นมือขวาของแสนคม ทองเอกถ่อมตัว อย่าเรียกเขาแบบนั้นเลย เพราะเขาเองก็แค่ทำตามนโยบายของแสนคมเท่านั้น ประจักษ์รู้มาว่าพันธกานต์ลูกชายคนเดียวของแสนคมกลับจากอเมริกาแล้วไม่ใช่หรือ ทองเอกรับคำ พันธกานต์กลับเมืองไทยมาได้อาทิตย์หนึ่งแล้ว

“คุณประจักษ์อาจจะยังไม่ทราบว่าคุณพันก็ได้รับมอบหมายโปรเจกต์นี้ด้วยเหมือนกัน”

“แล้วสรุปว่าใครเป็นผู้ถือโปรเจกต์นี้อยู่กันแน่”

“คุณแสนมอบหมายให้ผมกับคุณพันยื่นข้อเสนอลงโฆษณาที่เดอะคิวบ์ทั้งหมดให้คุณประจักษ์ เอาเป็นว่าคุณประจักษ์เลือกคนที่คุณประจักษ์เห็นว่าจะได้ผลตอบแทนมากกว่าจะดีกว่าครับ”...

นภชลกำลังจะเข้าไปหาประจักษ์ที่ห้องทำงาน เจอทองเอกเดินสวนออกมาก็ร้องทัก แล้วรีบออกตัวว่าเมื่อครู่นี้มัวแต่งงๆเลยไม่ทันได้ขอบคุณเขา ถือโอกาสนี้ขอบคุณตรงนี้เลยก็แล้วกัน ทองเอกยิ้มรับเศร้าๆ เธอเห็นอย่างนั้นก็ถามว่ามาทำอะไรที่นี่ เขายังไม่ทันจะบอก ประจักษ์เข้ามาขัดจังหวะเสียก่อน

“คุณทองเอก คุณลืมของเอาไว้” ประจักษ์ว่าแล้วยื่นแฟ้มโปรเจกต์คืนให้ แล้วหันไปทักทายนภชลว่ามาเร็วกว่าเวลานัด เธอต้องรีบมาเพราะเดี๋ยวนี้ร้านเบเกอรี่ผุดใหม่กันเยอะ ขืนชักช้ากลัวเขารับเจ้าอื่นไปก่อน

“ใครจะกล้าทำกับคุณอย่างนั้นครับ เชิญด้านในดีกว่า” ว่าแล้วประจักษ์เดินนำออกไป นภชลหันกลับมาหาทองเอกพร้อมกับแนะนำตัวเองว่าชื่อนภชล ส่วนเขาแนะนำตัวเองกลับไปว่าชื่อเอก จากนั้นทั้งคู่แยกย้ายกันไปตามทางของตัวเอง...

เร็กเก้อยากให้พระพายกลับมาอยู่กับป้าปิ่นอีกครั้งจึงชวนเทิ่งมาขอร้องให้ป้าปิ่นไปง้อเธอกลับ นอกจากจะไม่ทำตาม ป้าปิ่นยังเขกหัวเขาอีกต่างหาก เร็กเก้โวยวายจะเขกหัวตนทำไม

“ข้าไม่มีทางไปง้อนังพายแน่นอน เพราะคนที่ต้องมาง้อคือนังพายไม่ใช่ข้า แค่นี้ใช่ไหม งั้นก็รีบไปให้พ้นๆ จากหน้าบ้านข้าซะ...ไปสิ” พูดจบป้าปิ่นเดินเข้าบ้าน

“เอาไงดีพี่ ป้าไม่ยอมไปง้อพระพายให้พี่แน่ๆ” เทิ่งมองลูกพี่อย่างรอคำตอบ...

ในเมื่อป้าปิ่นไม่ยอมมาง้อพระพายอย่างที่เร็กเก้ขอร้อง เขาจึงชวนเทิ่งมาง้อเสียเอง เคาะประตูหน้าร้าน ขนมตาเทียนอยู่นานสองนานไม่มีใครเปิดรับ หันหลังจะกลับเจอโจ้กับพวกพอดี เร็กเก้คิดว่าเขาเป็นคู่แข่งจีบพระพาย วางก้ามคุยอวดว่าตัวเองเป็นแฟนของเธอ และตอนนี้เธอย้ายไปอยู่กับตนแล้วด้วย โจ้สนใจทันที

“พระพายย้ายไปอยู่บ้านแกงั้นเหรอ”

“ใช่ ฉันขอเตือนครั้งสุดท้ายอย่าเอ่ยชื่อแฟนฉันให้ได้ยินอีกรู้ไหม”