ประกาศิตกามเทพ

มนตราเป็นอีกคนนอกจากเหมทองที่ยินดีกับข่าวการแต่งงานของเหมันต์และผาณิตา แม้จะยังเข้าใจว่าเหมันต์คือเหมวัตและผาณิตาคืออุษาถึงขนาดเรียกตัวทั้งคู่มาเอาแหวนแต่งงานของตัวเอง

“นี่เป็นแหวนแต่งงานของแม่กับคุณพ่อ แม่ยกให้จ้ะ...เหมวัตสวมแหวนให้อุษาสิลูก”

เหมันต์อึกอัก มนตราดักคออย่างรู้ทัน

“ไม่ต้องกลัวคุณพ่อโกรธ คุณพ่ออนุญาตแล้ว ท่านให้สวมแหวนกันไว้ก่อน รออีกสักพักจะจัดงานแต่งให้นะ”

มนตรายิ้มให้กำลังใจ ผาณิตายื่นมือให้เหมันต์สวมแหวนแต่โดยดี โดยไม่รู้เลยว่าลาวัลย์แอบเห็นเหตุการณ์ทุกอย่าง และยิ่งช้ำเมื่อมนตราบอกให้คู่หมั้นหมาดๆหอมแก้วซึ่งกันและกัน

ลาวัลย์ขโมยนาฬิกาเรือนหรูของพ่อไปขายหาทุนหนีออกจากบ้าน ส่วนหริทธ์ปั่นหัวเอมให้เลิกหวังเรื่องเหมันต์เพราะเชื่อว่าพี่ชายคนเดียวเปลี่ยนไปแล้ว เอมชักหวั่นเพราะมีหลักฐานทุกอย่าง เหมันต์ไม่ค่อยกลับบ้าน ไม่ปฏิเสธข่าวหมั้นกับผาณิตา แถมไปทำงานที่เหมทองกรุ๊ปโดยไม่สนเรื่องชาญกับหริทธ์

หริทธ์พยายามไม่สนเรื่องพี่ชายอีก แต่ต้องหัวหมุนเมื่อเห็นลาวัลย์มาดักรอเหมันต์ที่บ้าน ลาวัลย์ที่เกือบปล้ำหริทธ์เพราะเข้าใจผิดคิดว่าเขาคือเหมันต์อับอายมาก รีบโกหกเอาตัวรอดอีกครั้ง

“ฉันหนีออกจากบ้านมา พ่อทำร้ายฉัน ฉันทนไม่ไหวอีกแล้ว”

“เธออยู่ที่นี่ไม่ได้หรอก พ่อเธออาจตามมาเจอได้ ไปกับฉัน ฉันมีที่พักที่ปลอดภัย พ่อเธอไม่มีทางตามเจอ”

“ฉันไปกับเธอไม่ได้หรอก”

“ฉันไม่ใช่ไอ้บ๋อยกระจอกๆคนเดิมอีกแล้ว ฉันมีเงินเลี้ยงเธอได้”

“แต่ฉันนัดพี่เหมันต์ไว้ เราจะหนีไปอยู่ด้วยกัน”

“แต่เขากำลังจะแต่งงานกับพี่สาวเธอ”

“พี่เหมันต์ไม่ได้รักพี่น้ำตาล เขาโดนบีบบังคับ พี่เหมันต์รักฉัน เขาจะพาฉันไปอยู่ที่อื่นแล้วหาทางเลิกกับพี่น้ำตาล ฉันไปกับเธอไม่ได้ ฉันต้องรอเขา”

คำประกาศกร้าวของลาวัลย์ทำให้หริทธ์ช้ำใจ เมื่อเจอเหมันต์ที่เพิ่งกลับก็ระบายอารมณ์ใส่

“พี่คิดจะเลิกกับยัยปีศาจเพื่อไปอยู่กับลาวัลย์จริงหรือ”

“นายไปฟังใครมา พี่ไม่เคยมีความคิดแบบนี้”

เหมันต์ยืนยันตามความจริงไม่คิดเลิกกับผาณิตาแต่หริทธ์กำลังโมโหไม่เชื่อ ชกพี่ชายจนเซ

“ไอ้เลว! คิดจะจับปลาสองมือ เอาทั้งพี่ทั้งน้องเลยหรือไง”

“นายพูดอะไรของนาย จับปลาสองมืออะไร”

“อย่ามาตีสองหน้าไม่รู้เรื่อง พี่ใช้ผู้หญิงเป็นสะพานเพื่อเข้าไปหาประโยชน์กับเศรษฐี หมั้นกับน้ำตาลแล้วก็ยังให้ความหวังวัลย์ คนอย่างพี่...ไม่น่ามาเป็นพี่ผมเลย!”

ลาวัลย์ได้ยินเสียงเอะอะรีบมาดู เห็นหริทธ์ชกเหมันต์ก็ถลาไปขวาง หริทธ์ดึงมือเธอไว้

“เขาหลอกเธอ เขาไม่เคยคิดจะเลิกกับพี่สาวเธอ อย่าไปหลงเชื่อเขา”

“ฉันรักพี่เหมันต์ เขาจะเป็นยังไงฉันก็ไม่สน”

“ฉันก็รักเธอเหมือนกันและไม่เคยคิดจะหลอกเธอเหมือนกับเขา”