ประกาศิตกามเทพ

คำพูดของเหมันต์ทำให้เหมทองรู้สึกผิด ยิ่งเห็นหลานชายแท้ๆร้องไห้ยิ่งสะเทือนใจ

“พ่อต้องช่วยคุ้มครองพ่อชาญด้วยนะครับ พ่อไม่ค่อยสบาย ผมกลัวพ่อชาญป่วยหนัก ผมกลัวจะไม่มีใครดูแลพ่อ คอยอาบน้ำ เปลี่ยนเสื้อผ้าให้พ่อ...ผมคิดถึงพ่อครับ”

เหมทองเศร้าใจมากที่ปิดบังความจริงจากเหมันต์ แยกชาญไปรักษาที่โรงพยาบาลแห่งหนึ่งโดยมีแพทย์ที่เขาเคยอุปการะส่งเสียให้เรียนต่อเป็นเจ้าของไข้ อาการของชาญเลวร้ายลงเรื่อยๆ ประธานใหญ่เหมทองกรุ๊ปจึงตัดสินใจส่งตัวไปรักษาที่บ้านพักเขาใหญ่พร้อมส่งคณะแพทย์และพยาบาลไปดูแลอย่างใกล้ชิด

ooooooo

เหมันต์ไม่รู้ตัวเลยว่าชาญอยู่กับคนใกล้ตัว มุ่งมั่นกับโครงการปรับสภาพแวดล้อมของโรงงานให้สะอาดและปลอดภัยเต็มที่ อ้นยังอคติและคอยค่อนแคะยุแยงคนงานอื่นๆจนผาณิตาทนไม่ไหวเรียกไปตักเตือน

“อย่าให้ฉันได้ยินนายพูดจาดูหมิ่นผู้จัดการเหมันต์อีก เรื่องที่นายเป็นพยานใส่ร้ายเขาคราวก่อน อย่าคิดนะว่าฉันทำอะไรนายไม่ได้ ถ้าเหมันต์ไม่ขอร้องฉันไว้ นายตกงานไปนานแล้ว!”

ผาณิตาปกป้องศักดิ์ศรีเหมันต์ในฐานะคู่หมั้น เหมันต์ซึ้งใจแต่ทำเสียเรื่องเมื่อดันถามถึงลาวัลย์ที่ขาดเรียนเย็บรองเท้าหลายวัน ผาณิตาแอบหึง ไม่ชอบใจที่เขาถามถึงลูกพี่ลูกน้องสาวแต่เหมันต์ไม่รู้เรื่องและเข้าใจว่าเธอเคืองลาวัลย์เพราะปัญหาภายในครอบครัว

เหมันต์ไม่อยากยุ่งเรื่องครอบครัวของผาณิตาแต่อดห่วงลาวัลย์ไม่ได้จึงแวะเยี่ยม ปราการมาเห็นก็ไม่พอใจแต่เก็บอาการเพราะไม่อยากให้ใครสงสัยว่าเขาขังลูกสาวคนเดียวไว้ในห้องใต้ดินของบ้าน

ลาวัลย์ไม่ยี่หระการลงโทษของพ่ออีกต่อไป

มัวปลื้มที่ได้ยินจากพ่อว่าเหมันต์มาหา ปราการโกรธมากแต่ไม่โวยวาย ลูบศีรษะลูกสาวคนเดียวเหมือนจะเตือนให้ระลึกถึงการกล้อนผมครั้งก่อน

“รู้ไหมว่าพ่อเหนื่อยกับลูกมาก ไม่รู้ว่าพ่อจะอดทนกับลูกได้อีกนานแค่ไหน ถ้าลูกยังดื้อดึงก่อปัญหาให้พ่ออีก พ่อจะส่งไปเมืองนอก แต่คราวนี้ไม่ใช่ให้ไปเรียน พ่อจะให้ลูกบวชเป็นชีศึกษาคำสอนอยู่ในโบสถ์ที่นั่น...ดีไหม”

คำขู่ของพ่อทำให้ลาวัลย์ขนลุกซู่และตัดสินใจฮึดสู้กับผาณิตาสักครั้ง...เพื่อชิงเหมันต์คืน

“ถ้าพ่อให้โอกาสวัลย์อีกครั้ง วัลย์จะไม่ทำให้พ่อผิดหวัง”

“แกมีแผนอะไรจะตบตาพ่ออีก”

“แผนของวัลย์ก็คือทำตามที่พ่อต้องการ ต่อไปนี้วัลย์จะเป็นวัลย์คนใหม่ที่ไม่ยอมแพ้กับอะไรทั้งนั้น ถ้าวัลย์ไม่ทำอย่างที่พูด พ่อจะลงโทษอะไรวัลย์ก็ได้เลย”

“ดี...จำคำของลูกเอาไว้ เพราะคราวนี้พ่อจะให้โอกาสลูกเป็นครั้งสุดท้ายแล้ว”