ประกาศิตกามเทพ

กมลปล่อยให้เหมทองคุยกับอาคมตามลำพัง ประธานใหญ่เหมทองกรุ๊ปสีหน้าเดือดดาลเมื่อสำเหนียกว่าโดนอีกฝ่ายซึ่งเป็นอดีตช่างทำรองเท้ามือดีของบริษัทหลอกมาตลอด

อาคมแสยะยิ้ม ไม่สะทกสะท้านเพราะคิดว่าตนทำเพื่อปกป้องอุษาหลานสาวให้สมหวังกับเหมวัตจึงโกหกทุกคนว่าทั้งคู่กระโดดน้ำฆ่าตัวตายทั้งที่รับเงินค่าจ้างจากเหมทองมาแล้วจะแยกอุษาจากเหมวัต

เหมทองตัวสั่นเทิ้ม เอ็ดลั่นว่าอาคมเป็นพวกลวงโลก!

“ท่านก็ยังเหมือนเดิม ไม่เคยมองเห็นความผิดของตัวเอง ถ้าท่านไม่กีดกันคุณหนูเหมวัต คุณหนูก็คงไม่หนีออกจากบ้านจนถูกไฟคลอกตายอย่างน่าสงสาร”

อาคมร่ำไห้เพราะรู้เรื่องราวของเหมวัตกับอุษาจากการแอบฟังชาญคุยกับเหมทองเมื่อวันก่อน

“เหมันต์มันเป็นคนจิตใจดี ไม่ควรเป็นหลานแก”

“แกยุยงให้หลานสาวแกยั่วยวนเหมวัตเพราะหวังสูบเงินจากลูกฉัน อย่าคิดว่าฉันไม่รู้ ต้นเหตุทั้งหมดมันมาจากแกกับนังอุษา แกต้องเป็นคนชดใช้ทั้งหมด”

“ผมว่าท่านไปคุกเข่าขอให้เหมันต์ยอมรับท่านเป็นปู่ก่อนจะดีกว่า ถ้ามันรู้ว่าปู่มันไล่ลูกตัวเองออกจากบ้านอย่างกับหมูกับหมา เหมันต์คงยอมเรียกท่านว่าปู่หรอก!”

คำขู่ของอาคมทำให้เหมทองเครียดจัด สั่งขังอาคมแล้วกลับไปหามนตราที่บ้าน

“ผมเจอหลานของเราแล้ว ลูกของเหมวัตเขาอยู่ใกล้ๆตัวเรานี่เอง ผมสัญญาว่าจะเอาครอบครัวของเราที่หายไปมาคืนให้กับคุณ...มนตรา...คุณต้องอดทนไว้นะ”

ผาณิตามาแจ้งข่าวเรื่องเหมันต์จะไม่มาทำงานให้เหมทองกรุ๊ปอีก เหมทองไม่ได้เอะอะโวยวายอย่างที่เธอนึกกลัว แถมสั่งให้เธอพาไปหาเหมันต์ถึงบ้าน ที่นั่น... เขาได้อ่านบันทึกของเหมวัตเป็นครั้งแรก

“ไม่ว่าลูกจะรักพ่อแค่ไหนพ่อขอให้ลูกรักพ่อชาญมากกว่า บุญคุณพ่อชาญมากมายจนพ่อไม่อาจตอบแทนได้หมด...ดูแลพ่อชาญให้ดีนะลูก อย่าให้เหมือนพ่อที่ไม่มีโอกาสตอบแทนพระคุณบุพการีอีกแล้ว พ่อรักลูก...เหมวัต”

คำสั่งเสียของเหมวัตถึงเหมันต์ลูกชายคนเดียวทำให้เหมทองน้ำตาซึม โชคดีที่เหมันต์กลับมาจากตระเวนหาชาญตามที่ต่างๆประธานใหญ่เหมทองกรุ๊ปเลยไม่ประสาทเสียไปมากกว่านี้

เหมทองตัดสินใจแยกชาญจากเหมันต์ด้วยการปั้นเรื่องโกหกว่าชาญให้ไปส่งที่สถานีรถทัวร์โดยทิ้งสร้อยพระไว้ให้ดูต่างหน้า เหมันต์เห็นสร้อยก็พูดไม่ออก กว่าจะตั้งสติได้ก็พักใหญ่

“ผมไม่เข้าใจทำไมท่านต้องช่วยผมด้วย”

“ฉันไม่ได้ทำเพื่อเธอแต่เมียฉันกำลังอาการทรุดหนัก เขาจะอยู่หรือตายมันก็ขึ้นอยู่กับเธอคนเดียว”

เหมันต์ใจอ่อนยวบเมื่อคิดถึงมนตรา อยากไปดูแลเหมือนเคยแต่เวลานี้ต้องห่วงพ่อก่อน