ตอนที่ 5
“เพนต์เฮาส์นั่นเป็นของพี่เอง แต่พี่ผ่อนต่อไม่ไหว พี่ก็เลยขายต่อให้มิค ช่วงสองเดือนก่อนที่เห็นมิคไปที่นั่นบ่อยๆเพราะกำลังตกแต่งห้องใหม่ จนถึงตอนนี้ก็ยังแต่งไม่เสร็จ”
ปวัตรแย้งที่พนักงานบอกว่าไม่เคยเห็น ไตรภพอ้างว่าพนักงานที่เจอเพิ่งเข้ามาใหม่หรือไม่ก็จำตนไม่ได้ เพราะตนมักจะสวมหมวกปิดหน้า ลวิตาเปลี่ยนมาถามเรื่องที่ขับรถไล่ชนปวัตร
“มันเป็นความประมาทของผม ผมมัวแต่เล่นมือถือก็เลยไม่ได้มองถนน มาเห็นอีกทีก็ตอนที่คุณกระโดดหลบไปแล้ว ผมเห็นแค่หางตา คิดว่าตาฝาดก็เลยไม่ได้ลงไปดู ตรงนั้นมันมืดจะตาย เอาเป็นว่าผมขอโทษก็แล้วกัน”
ทั้งปวัตรและลวิตาไม่เชื่อ มยุราตัดบทให้เลิกระแวงกัน แล้วหันไปถามเอกว่ามีเรื่องสำคัญอะไร เอกจึงบอกว่าต่อไปนี้จะรับแต่งานคู่ของไตรภพกับลวิตา จะไม่มีการจ้างเดี่ยวเพื่อย้ำให้ทุกคนเห็นว่าทั้งสองยัง
รักกันเหมือนเดิม แล้วเอกหันไปพูดกับปวัตรว่า
“ต่อไปนี้ผมคงต้องรบกวนให้คุณดูแลมิคไปด้วยเลยนะครับ”
มยุราแอบยิ้มเพราะได้ส่งข้อความมาหาเอกตอนอยู่ในรถและเอกก็จัดการปัญหาได้ดีมาก แต่คนที่
ไม่พอใจคือลวิตา เธอเป็นห่วงปวัตรจะลำบาก จึงบอกให้เขาปฏิเสธได้...สองคนเดินออกมาด้วยกัน ปวัตรจึงบอกเธอว่าไม่ต้องห่วง
“ยิ่งเป็นแบบนี้ผมก็ยิ่งต้องอยู่ใกล้คุณ ผมไม่เชื่อใจคุณมิคอีกแล้ว และผมก็ไม่เชื่อในสิ่งที่คุณเอกพูดถึงเรื่องเพนต์เฮาส์ด้วย...ผมจะหาทางสืบให้ได้ว่าที่นั่นมันมีอะไรอยู่กันแน่”
แม้จะจัดการทุกอย่างเรียบร้อย เอกไม่ลืมที่จะซักไซ้ไตรภพว่าไปที่เพนต์เฮาส์นั่นเพราะปาร์ตี้ยาใช่ไหม พอเห็นเขาอึกอักก็โมโหต่อว่า
“นี่แกลืมไปรึเปล่าว่าแกเป็นใคร ถ้าหากตำรวจสุ่มค้นแล้วเจอแก...ภาพลักษณ์ทุกอย่างที่ฉันสร้างมาให้มันจะพังไม่มีชิ้นดี” ไตรภพอ้อมแอ้มว่ารู้ “นี่ขนาดรู้! แต่แกไม่รู้จักยับยั้งชั่งใจ กี่ครั้งแล้วที่ฉันต้องแก้ข่าวให้แก อย่าลืมนะมิคว่าที่แกมีชื่อเสียงและได้ดีมาจนทุกวันนี้มันเป็นเพราะฉัน ฉันคือคนที่ทำให้แกเกิด และถ้าแกยังไม่เชื่อฟัง ฉันก็จะเป็นคนดับแกด้วยมือฉันเอง”
ไตรภพหน้าเจื่อน เอกจับไหล่เขาย้ำให้ทำตัวดีๆ รู้ว่าตนเป็นคนพูดจริงทำจริง และเขาก็รู้ว่าตนเคยทำกับลวิตามาแล้ว ไตรภพกลืนน้ำลายเอื๊อกสบตาเอกอย่างหวาดผวา
ooooooo
ทรงพลเห็นนรีอยู่ในห้องชงกาแฟก็ตามเข้ามาบอกเรื่องที่เขาคุยกับกชกรจบกันเรียบร้อยไม่มีทางกลับไปเหมือนเดิมได้ นรีโล่งใจขึ้นมากขอตัวไปทำงานต่อ ทรงพลแปลกใจที่เธอดูไม่ยินดีเท่าไหร่ เธอจึงยื่นหน้าไปหอมแก้มเขาฟอดหนึ่งเป็นคำตอบว่าดีใจแค่ไหน ชายหนุ่มเหวอ
ไม่ทันไรวิภาโทร.เข้ามาคุยบางเรื่องกับนรี เธอนิ่งไปชั่วครู่จนทรงพลต้องถามว่าเกิดอะไรขึ้น นรีชั่งใจก่อนจะเล่าว่า
“แม่โทร.มาหา บอกว่าพี่วัตรไปเป็นคนดูแลหลิวลวิตา รีไม่ได้อ่านข่าวก็เลยไม่รู้ พี่วัตรคุยอะไรกับพี่พลบ้างไหมคะ”
“พี่ไม่ได้คุยกับไอ้วัตรนานแล้ว รีเป็นกังวล เรื่องอะไร”










