ในคืนหนาว แสงดาวยังอุ่น

ผมถามใจตัวเองหลายครั้งจนแน่ใจว่าเรากลับไปเป็นเหมือนอย่างแต่ก่อนไม่ได้อีกแล้ว”

กชกรปรี๊ดตบหน้าทรงพลฉาดใหญ่ เขายืนนิ่งเหมือนรู้ว่ามันต้องเกิดขึ้น แล้วถามเธอว่าสบายใจแล้วใช่ไหม หญิงสาวกราดเกรี้ยวใส่ว่าตนจะเอาหน้าไปไว้ไหนที่โดนทิ้ง ชายหนุ่มแค่นยิ้ม ในที่สุดเธอก็รักแต่ตัวเองอยู่ดี ว่าแล้วก็กลับไปไม่สนใจว่ากชกรจะทำลายข้าวของอย่างไร

ooooooo

เช้าวันใหม่ ปวัตรมารับลวิตาพร้อมกาแฟอเมริกาโน่และแซนด์วิชทูน่าโฮลวีตตามสั่ง เธอรับของแล้วบอกว่าไม่ได้ชอบกิน ทุกอย่างแม่จะบังคับหมดแล้วระบายออกมาว่า

“แม่ต้องการให้ฉันเป็นในแบบที่เขาต้องการ

เขาบังคับฉันทุกอย่างตั้งแต่เรื่องเล็กๆ อย่างเรื่องการแต่งตัว เรื่องการกิน จนไปถึงอนาคตที่แม่อยากให้ฉันเป็น...มองฉันทำไมคะ”

“ผมสงสารคุณ ผมรู้นะครับว่าคนเราไม่สามารถทำสิ่งที่ชอบได้ทั้งหมด แต่แบบนี้มันก็เกินไป” ลวิตาบอกว่าตนชินแล้ว ปวัตรสวน “ก็เพราะคุณชิน แม่คุณถึงได้ใจ”

“นี่คุณว่าแม่ฉันเหรอ!”

“ผมไม่ได้ว่านะครับ ผมพูดความจริง คุณโกรธผมรึเปล่า”

“ฉันไม่ได้โกรธ ฉันแค่แปลกใจเพราะไม่เคย

มีใครกล้าว่าแม่ฉัน ยกเว้นจีน่าเพื่อนสนิทฉันน่ะค่ะ”

ลวิตาหัวเราะชอบใจ

“อย่าปล่อยให้ใครมาบังคับให้เราเป็นในสิ่งที่

ไม่อยากเป็นเลยนะครับ” ปวัตรเห็นมยุรายังไม่ออกมาจึงรีบบอกลวิตาเรื่องรู้สถานที่ที่ไตรภพไปบ่อยๆแล้ว เป็นเพนต์เฮาส์แถวสุขุมวิท

ลวิตาดีใจชวนเสร็จงานแล้วเราไปที่นั่นกัน ปวัตรจึงบอกว่าไปมาแล้วแต่พนักงานที่นั่นบอกว่าไตรภพไม่เคยไปที่นั่น และที่น่าแปลกคือมีคนขับรถไล่ชน ตนจำทะเบียนรถได้ ลวิตาใจหายจับมือปวัตรอย่างห่วงใย

กลัวเขาเป็นอันตราย คิดจะหยุดเรื่องนี้

ปวัตรกุมมือเธอปลอบว่าคนที่ต้องกลัวควรเป็นคนพวกนั้นไม่ใช่เรา...มยุราเดินออกมาเห็นสองคนจับมือกันก็โวยวาย จะรู้ให้ได้ว่าคุยเรื่องอะไรกัน ลวิตาปัดไม่มีอะไร มยุราไม่เชื่อเถียงกันไปมาแล้วดึงปวัตรเข้าไปเกี่ยวข้องด้วย ลวิตาจึงตัดบท

“หนูไม่มีเวลาแล้ว เอาไว้หนูค่อยเล่าให้แม่ฟังนะคะ”

“หยุด! ถ้ารีบมากนัก แม่ก็จะไปกับเราด้วย เราจะได้คุยกันต่อในรถ วันนี้แม่ว่าง ฟังลูกพูดได้ทั้งวัน” ไม่เพียงเท่านั้น มยุรายังจัดแจงให้ลวิตานั่งข้างหลังกับเธอ

“แม่คะ คุณปวัตรไม่ใช่คนขับรถ”

“แต่เขาเป็นคนดูแลลูก เขาต้องทำทุกอย่าง ลืมไปแล้วเหรอ หรือว่าคุณมีปัญหา ถ้าไม่พอใจจะลาออกไปตอนนี้ก็ได้นะ”

ปวัตรรีบบอกว่าตนไม่มีปัญหา มยุรารวบรัด

ดึงลวิตาให้ขึ้นนั่งเบาะหลังกับตนเพื่อเล่าว่าคุยอะไรกับปวัตรถึงต้องจับไม้จับมือกัน...ลวิตายอมเล่าเรื่องที่สืบรู้ว่าไตรภพไปสถานที่แห่งหนึ่งบ่อยๆ มยุราฟังแล้วโกรธจะไปจัดการไตรภพให้ ลวิตารีบห้ามขอจัดการเอง