ในคืนหนาว แสงดาวยังอุ่น

ลวิตาหลบอย่างหวาดกลัว พลันมีภาพผุดขึ้นในหัวเป็นภาพตึกร้าง เธอได้ยินเสียงคนคุยกัน ก็ย่องเข้าไปดู แล้วเห็นชายชุดดำหลายคนกำลังเดินขึ้นมา จึงรีบซ่อนตัว พวกนั้นเดินผ่านไป เธอตามมองเห็นไตรภพคุยกับใครบางคนให้ส่งกระเป๋ามา เธอกลัวรีบวิ่งหนี แต่ทำแหวนหมั้นหล่นไว้ พอออกมาหน้าตึกก็เห็นศพสมมาตรนอนตาย เธอช็อกตาเบิกโพลง เห็นกระเป๋าเขาตกอยู่ก็คว้าไปด้วย มีนามบัตรที่เธอหยิบขึ้นมาแต่อ่านชื่อไม่ชัด เห็นโลโก้ตัวเอสอยู่ในวงกลม...

ลวิตาเกิดอาการปวดหัวอย่างรุนแรงจนล้มลงหมดสติ ไตรภพมาเจอตกใจรีบอุ้มเธอเข้าไปในบ้าน...พอฟื้นเห็นสายตาเสี่ยมนูญ มีนาและไตรภพมองอย่างเป็นห่วง เธอมีท่าทีหวาดกลัวไตรภพจนเสี่ยมนูญสังเกตเห็น จึงให้คนขับรถขับไปส่งเธอที่บ้าน ไตรภพไม่เข้าใจทำไมพ่อไม่ให้ตนไป มนูญอธิบายว่าถ้าเขามั่นใจว่ารักลวิตา ก็ต้องพิสูจน์ให้เธอไว้ใจให้ได้อีกครั้งก่อน...

ลวิตามาที่คอนโด ลังเลจะเสียบคีย์การ์ดหรือกดออด ก็พอดีได้ยินเสียงปวัตรคุยกับนรีดังออกมา จึงชะงักยืนฟัง ทั้งสองคุยหยอกล้อกันสนุกสนาน นรีบอกปวัตรให้ย้ายกลับไปอยู่บ้าน ลวิตาปวดใจนึกถึงคำพูดปวัตรที่ว่านรีเป็นรักแรกที่สวยงามและเขาไม่เคยลืม ก็หันหลังกลับไป

ด้านนรีที่มาหาปวัตรเพราะแม่ทำอาหารฝากมาให้มากมาย และเธอก็มีแผนจะให้ทรงพลปรับความเข้าใจกับปวัตร...ปวัตรเห็นนรีอารมณ์ดีก็แซวว่าคืนดีกับทรงพลแล้ว เธอยิ้มรับและว่าอยากให้เขาคืนดีด้วยเหมือนกัน ปวัตรเฉไฉว่าไม่ต้องคืนดีเพราะไม่ได้โกรธกัน นรีไม่เชื่อ

ทันใดมีเสียงออดดังขึ้น นรีรู้แก่ใจว่าใครมา ปวัตรเดินมาเปิดประตูแล้วต้องชะงัก ทรงพลเข้ามายืนประจันหน้า กล่าวขอโทษที่พูดไม่ดีวันนั้น ความจริงแล้วตนไม่เคยเห็นนรีเป็นของเล่น ตนจริงใจกับเธอมาก และอยากจะขออนุญาตเป็นคนดูแลเธอ ปวัตรถามเคลียร์กับกชกรแล้วหรือ เขารับว่าเรียบร้อย ปวัตรกระชากคอเสื้อทรงพล เขาตกใจแต่ก็ยืดอก

“ฉันเข้าใจว่าแกอยากต่อยฉัน ได้ ต่อยมาเลย ถ้ามันจะทำให้แกสบายใจมากขึ้น”

ปวัตรกลับดีดมะกอกกลางหน้าผากเพื่อน เขาร้องลั่นแต่ก็ดีใจดึงปวัตรเข้ามากอด ปวัตรหายใจไม่ออกบอกให้ปล่อย ทรงพลผละออกแล้วเลียบเคียงถามว่า นรียังชอบเขาอยู่หรือเปล่า

“ไอ้พล! จนขนาดนี้แล้วแกยังดูน้องสาวฉันไม่ออกอีกเหรอว่าเขาคิดไงกับแก แกนี่มันบื้อจริงๆ ฉันควรยกรีให้แกรึเปล่าห๊ะ!”

“เฮ้ยๆใจเย็นดิไอ้วัตร” ปวัตรแกล้งเดินหนี ทรงพล เดินตามขอให้ยกนรีให้ตน