ม่านบังใจ
ตอนที่ 10
ทัฬห์ประชด เฟื่องลดางงถามว่าหมายความว่ายังไง
“เธอไม่ต้องอึดอัดหรอก ถ้าอยากจะชวนแฟนมาที่นี่ก็ทำได้เลย ฉันไม่ว่าอะไร” พูดแล้วจะเดินขึ้นตึกทั้งที่เฟื่องลดายังงง แต่แล้วเขาหยุดหันมาพูดต่อ “อ้อ...อีกเรื่องหนึ่ง ถ้าเธออึดอัดที่ฉันต้องเข้าออกห้องอยู่ตลอดเวลา ฉันจะให้ป้าใจเปิดห้องรับรองแขกที่อยู่ติดกับห้องลูกแก้วให้”
“ก็ดีค่ะ คุณเองก็จะได้ไม่อึดอัด ใช้ห้องนอนนั้นได้อย่างสบายใจ ไม่ต้องรีบร้อนจนลืมของไว้อีก”
ทัฬห์ที่กำลังจะเดินเข้าตึกชะงักงงๆว่าเธอพูดอะไร แต่เฟื่องลดาเดินผ่านเขาเข้าตึกไปอย่างเร็ว ทัฬห์มองตามอย่างไม่เข้าใจ...
ooooooo
เฟื่องลดาเข้าไปที่ห้องเตรียมอาหารหันรีหันขวางแล้วเปิดตู้เย็นหยิบขวดนมออกมาเทใส่ถ้วยเอาเข้าไมโครเวฟอุ่นแล้วดื่มอั้กๆจนหมด ข่มใจให้หายหงุดหงิด แต่ยังไม่หายจึงเอามาดื่มอีกแก้ว พึมพำ...
“สองแก้วเลยจะได้หลับสนิท”
แต่พอจะไปเปิดประตูห้องนอนลูกแก้วก็ชะงัก สะอึก เมื่อถูกทัฬห์จับมือเธอไว้พูดเรียบๆ “ขอคุยด้วยหน่อย” แล้วเดินนำไปที่ห้องนอนตัวเองเลย
เฟื่องลดาค้อนปะหลับปะเหลือกอย่างเด็กที่ยังงอน เมื่อไปในห้องทำงานเจอทัฬห์ยืนรออยู่แล้ว เธอถามเสียงกระด้างว่า “มีอะไรคะ” ทัฬห์สวนทันควันว่าเธอต่างหากที่มีอะไร ถามว่า
“ฉันไม่เข้าใจที่เธอพูดทิ้งท้ายไว้ หมายความว่าอะไร”
“ฉันพูดอะไร ฉันจำไม่ได้แล้ว” ทัฬห์เตือนว่าเธอกำลังกวนตนแบบเด็กๆ “คุณก็อย่ามาใส่ใจกับคำพูดของเด็กแบบฉันเลย”
“ฉันใส่ใจทุกคำพูดของเธอมากกว่าที่เธอคิด...คำว่าอึดอัดของเธอ มันทำให้ฉันไม่สบายใจ เธอมีอะไรเธอบอกฉันได้นะเฟื่องลดา” ทัฬห์พูดแบบผู้ใหญ่
“ฉันบอกแล้วไงคะว่าอย่ามาสนใจคำพูดของฉัน มันไม่มีความหมายอะไรทั้งนั้น คุณอยากจะทำอะไรก็ทำไปเถอะค่ะ เพราะฉันไม่เคยรู้สึกอะไรเลย ขอตัวนะคะ”
พูดจบก็ผละไปอย่างเร็วจนทัฬห์ห้ามไม่ทัน ได้แต่มองตามไปอย่างไม่เข้าใจอยู่ดี
เฟื่องลดาเข้าห้องนอนลูกแก้วแล้วถามตัวเองว่า เป็นอะไรทำไมต้องโกรธต้องหงุดหงิด มันเรื่องของเขา เราไม่เกี่ยวสักหน่อย ถามแล้วก็ตอบไม่ได้กับความรู้สึกของตัวเอง...
ฝ่ายทัฬห์กลับไปที่ห้องนอนตัวเองแล้วไปยืนที่ระเบียง ความคิดจิตใจยังสับสนว้าวุ่นกับคำพูดของเฟื่องลดา และที่บาดใจมากคือภาพที่เฟื่องลดากับกวินมองหน้ากันแล้วหัวเราะอย่างมีความสุข เขาสลัดภาพและความรู้สึก หันเดินเข้าห้องไปนอนมองเพดานอย่างไม่หายน้อยใจ
ooooooo
เช้าวันรุ่งขึ้น สาคาบข่าวมาเล่าให้ดวงใจฟัง ที่ห้องเตรียมอาหาร จนดวงใจอุทานว่าถึงกับแยกห้องนอนกันเลยเหรอ สาทำหน้าตื่นเต้นบอกว่าใช่ แถมยังบอกว่าจะนอนกับคุณหนูลูกแก้วทุกคืนด้วย พูดอย่างกังวลว่า
“ฉันว่ามันไม่ได้งอนกันนิดๆหน่อยๆแล้วนะป้า”
ดวงใจบอกให้สาจับตาดูให้ดี มีอะไรผิดสังเกตให้รีบมาบอก สาได้ทีเหน็บยิ้มๆว่าไหนบอกไม่ให้ยุ่งเรื่องของเจ้านายไง
“เออ...ถ้าเรื่องไม่เป็นเรื่องก็ไม่ควรไปยุ่ง แต่ตอนนี้ดูท่าจะเป็นเรื่องใหญ่แล้ว เราก็ต้องช่วยกันสอดส่อง หรือแกอยากให้คุณทัฬห์กับคุณครูลดาเลิกกันล่ะ”
สารีบบอกว่าไม่อยาก ตนชอบคุณครูลดาเพราะดูรักคุณหนูลูกแก้วอย่างจริงใจไม่เหมือนมณฑิรา ดวงใจ รวบรัดว่า
“เออ...ถ้าอย่างนั้นก็ต้องช่วยกัน”
สารับคำแล้วช่วยกันเตรียมอาหารเช้าต่อ...
