นิยายไทยรัฐ

ข่าว

    ม่านบังใจ

    SHARE

    กวินพาสองสาวไปเลี้ยงหมูกระทะที่ทานกันครั้งสุดท้ายก่อนที่กวินจะไปเรียนเมืองนอก 

    แม้กวินจะเจ็บปวดเมื่อรู้ว่าเฟื่องลดาแต่งงานแล้ว แต่ก็ชวนน้องๆทานกันอย่างสนุกสนาน คีบหมูที่สุกแล้วให้เฟื่องลดา

    “ทานเยอะๆนะลดา”

    “อยู่แล้วค่ะ พี่วินเลี้ยงทั้งที ถ้าท้องไม่แตกไม่เลิกแน่” เฟื่องลดาพูดติดตลกจนทุกคนหัวเราะขำกัน

    ออกจากร้านหมูกระทะ กวินขับรถจะไปส่งเฟื่องลดาที่นั่งคู่กันมา กานดาที่นั่งเบาะหลังคุยอย่างสนุกสนานว่าวันหลังถ้าเจ้าของร้านเห็นพวกเรามาอีก เขาคงไม่ให้เข้าร้านแน่

    เฟื่องลดาแซวว่าก็เธอกินซะท้องแทบระเบิด ถามว่าไม่แน่นท้องบ้างหรือ กานดาบอกว่าแน่นจนจะระเบิดอยู่แล้ว พอดีเฟื่องลดาบอกกวินว่าเลี้ยวซ้ายเข้าซอยข้างหน้าเลย กานดารีบบอกพี่ชายให้ส่งตนตรงร้านสะดวกซื้อหน้าปากซอยหน่อย ตนจะลงไปซื้อยาช่วยย่อย

    กวินจะไปซื้อให้ กานดาบอกว่าตนไปซื้อเองดีกว่าจะซื้อขนมกลับไปกินที่บ้านด้วย กลับออกมาค่อยแวะรับตนก็ได้

    เมื่อไปส่งเฟื่องลดาที่หน้าคฤหาสน์ กวินเปรยว่าคุณทัฬห์คนนี้คงรวยมากๆเลย ตนดีใจด้วยลดาจะได้มีความสุข

    “สำหรับลดาเงินซื้อความสุขไม่ได้หรอกค่ะ” กวินเอะใจถามว่ามีอะไรหรือเปล่า “ไม่มีค่ะ”

    เฟื่องลดาพูดน้ำเสียงปกติแล้วเตรียมลงจากรถ กวินรีบลงมาเปิดประตูรถให้

    “ขอบคุณนะคะที่มาส่ง ลดาเข้าบ้านก่อนนะ แล้วพี่วินอย่าลืมแวะรับยัยกานล่ะ”

    “เออจริงด้วย นี่ถ้าลดาไม่เตือนพี่คงขับรถกลับบ้านเลยนะ”

    กวินหัวเราะขำตัวเอง เฟื่องลดาขำไปด้วย แต่ที่ริมสนามข้างตึก ทัฬห์ยืนมองทั้งสองที่หัวเราะกันอยู่อย่างสงสัย รู้สึกคุ้นหน้ากวินแต่นึกไม่ออกว่าเคยเห็นที่ไหน จนกระทั่งเห็นสองคนทำมือต่อกันเป็นรูปหัวใจอย่างร่าเริง เขาจึงจำได้ว่าเคยเห็นรูปแบบนี้ ที่โทรศัพท์มือถือของเฟื่องลดา และจำได้แม่นยำว่าผู้ชายคนนั้นหน้าตาดีมากด้วย...

    ooooooo

    เฟื่องลดาเดินเข้ามาในห้องโถง เจอสาถือถาดใส่แก้วกาแฟออกมาพอดี สาทักว่ากลับซะดึกเลย

    “ค่ะ พอดีพี่ของเพื่อนกลับมาจากเมืองนอกเลยไปฉลองกันหน่อย ลูกแก้วล่ะคะ” สาบอกว่าขึ้นห้องนอนแล้ว “พี่สาจะเอากาแฟไปให้ใครคะ”

    สาบอกว่าเอาไปให้คุณทัฬห์ คุณทัฬห์เดินเล่นอยู่ที่สนาม ถามว่าคุณครูลดาไม่เจอคุณทัฬห์หรือ เฟื่องลดาบอกว่าไม่เห็นมีใครข้างนอกเลย สาสงสัยจะเข้าห้องทำงานไปแล้ว สาจึงหันกลับเดินไปที่ห้องทำงานชั้นล่างของทัฬห์

    แต่พอเปิดประตูเข้าไปไม่มีใครอยู่เลย สายืนงงไม่รู้ว่าทัฬห์หายไปไหน ย้อนกลับมาที่ห้องโถงก็ชะงักเมื่อเห็นทัฬห์เพิ่งเดินเข้ามา

    “อ้าว...คุณทัฬห์อยู่ข้างนอกเหรอคะ”

    “ใช่...เมื่อกี๊ฉันก็บอกว่าให้เอากาแฟไปให้ที่สนาม”

    สาบอกว่าตนจะออกไปแต่เจอคุณครูลดาบอกว่าข้างนอกไม่มีใคร ถามว่าแล้วคุณทัฬห์ไม่เห็นคุณครูลดาหรือ ทัฬห์บอกว่าไม่เห็น หยิบแก้วกาแฟจากถาดดื่ม ถามว่า

    “เขาบอกหรือเปล่าว่าไปไหนมา ถึงกลับมาซะดึก”

    “อ๋อ...เห็นว่าพี่ชายเพื่อนเพิ่งกลับมาจากเมืองนอกเลยไปฉลองกันค่ะ”

    ทัฬห์ถือแก้วกาแฟเดินไปห้องทำงานเงียบๆ สามองอย่างแปลกใจ ไปเล่าให้ดวงใจฟังที่ห้องนอน ดวงใจฟังแล้วพึมพำแปลกใจ

    “คุณทัฬห์อยู่ที่สนาม แต่บอกว่าไม่เห็นคุณครูลดา...คุณครูลดาเพิ่งเดินเข้ามาก็บอกว่าไม่เห็นคุณทัฬห์...มันยังไงกัน”


    นิยายแนะนำ

    บันเทิงไทยรัฐ

    “แกว่น” บากหน้าให้ “สมภารกร่าง” ช่วยปิดเรื่องน้อง ในละคร “ไผ่แดง”

    “แกว่น” บากหน้าให้ “สมภารกร่าง” ช่วยปิดเรื่องน้อง ในละคร “ไผ่แดง”
    23 ต.ค. 2564

    00:30 น.

    คุณอาจสนใจข่าวนี้

    thairath-logo

    ApplicationMy Thairath

    ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
    Trendvg3 logo
    Sonp logo
    inet logo
    วันเสาร์ที่ 23 ตุลาคม 2564 เวลา 02:22 น.
    ติดต่อโฆษณาร่วมงานกับเราติดต่อเรา
    เกี่ยวกับไทยรัฐมูลนิธิไทยรัฐศูนย์ข้อมูลไทยรัฐบริการข่าวไทยรัฐ - App & SMSFAQศูนย์ช่วยเหลือนโยบายความเป็นส่วนตัวเงื่อนไขข้อตกลงการใช้บริการไทยรัฐโลจิสติคส์