ม่านบังใจ
ตอนที่ 10
กวินพาสองสาวไปเลี้ยงหมูกระทะที่ทานกันครั้งสุดท้ายก่อนที่กวินจะไปเรียนเมืองนอก
แม้กวินจะเจ็บปวดเมื่อรู้ว่าเฟื่องลดาแต่งงานแล้ว แต่ก็ชวนน้องๆทานกันอย่างสนุกสนาน คีบหมูที่สุกแล้วให้เฟื่องลดา
“ทานเยอะๆนะลดา”
“อยู่แล้วค่ะ พี่วินเลี้ยงทั้งที ถ้าท้องไม่แตกไม่เลิกแน่” เฟื่องลดาพูดติดตลกจนทุกคนหัวเราะขำกัน
ออกจากร้านหมูกระทะ กวินขับรถจะไปส่งเฟื่องลดาที่นั่งคู่กันมา กานดาที่นั่งเบาะหลังคุยอย่างสนุกสนานว่าวันหลังถ้าเจ้าของร้านเห็นพวกเรามาอีก เขาคงไม่ให้เข้าร้านแน่
เฟื่องลดาแซวว่าก็เธอกินซะท้องแทบระเบิด ถามว่าไม่แน่นท้องบ้างหรือ กานดาบอกว่าแน่นจนจะระเบิดอยู่แล้ว พอดีเฟื่องลดาบอกกวินว่าเลี้ยวซ้ายเข้าซอยข้างหน้าเลย กานดารีบบอกพี่ชายให้ส่งตนตรงร้านสะดวกซื้อหน้าปากซอยหน่อย ตนจะลงไปซื้อยาช่วยย่อย
กวินจะไปซื้อให้ กานดาบอกว่าตนไปซื้อเองดีกว่าจะซื้อขนมกลับไปกินที่บ้านด้วย กลับออกมาค่อยแวะรับตนก็ได้
เมื่อไปส่งเฟื่องลดาที่หน้าคฤหาสน์ กวินเปรยว่าคุณทัฬห์คนนี้คงรวยมากๆเลย ตนดีใจด้วยลดาจะได้มีความสุข
“สำหรับลดาเงินซื้อความสุขไม่ได้หรอกค่ะ” กวินเอะใจถามว่ามีอะไรหรือเปล่า “ไม่มีค่ะ”
เฟื่องลดาพูดน้ำเสียงปกติแล้วเตรียมลงจากรถ กวินรีบลงมาเปิดประตูรถให้
“ขอบคุณนะคะที่มาส่ง ลดาเข้าบ้านก่อนนะ แล้วพี่วินอย่าลืมแวะรับยัยกานล่ะ”
“เออจริงด้วย นี่ถ้าลดาไม่เตือนพี่คงขับรถกลับบ้านเลยนะ”
กวินหัวเราะขำตัวเอง เฟื่องลดาขำไปด้วย แต่ที่ริมสนามข้างตึก ทัฬห์ยืนมองทั้งสองที่หัวเราะกันอยู่อย่างสงสัย รู้สึกคุ้นหน้ากวินแต่นึกไม่ออกว่าเคยเห็นที่ไหน จนกระทั่งเห็นสองคนทำมือต่อกันเป็นรูปหัวใจอย่างร่าเริง เขาจึงจำได้ว่าเคยเห็นรูปแบบนี้ ที่โทรศัพท์มือถือของเฟื่องลดา และจำได้แม่นยำว่าผู้ชายคนนั้นหน้าตาดีมากด้วย...
ooooooo
เฟื่องลดาเดินเข้ามาในห้องโถง เจอสาถือถาดใส่แก้วกาแฟออกมาพอดี สาทักว่ากลับซะดึกเลย
“ค่ะ พอดีพี่ของเพื่อนกลับมาจากเมืองนอกเลยไปฉลองกันหน่อย ลูกแก้วล่ะคะ” สาบอกว่าขึ้นห้องนอนแล้ว “พี่สาจะเอากาแฟไปให้ใครคะ”
สาบอกว่าเอาไปให้คุณทัฬห์ คุณทัฬห์เดินเล่นอยู่ที่สนาม ถามว่าคุณครูลดาไม่เจอคุณทัฬห์หรือ เฟื่องลดาบอกว่าไม่เห็นมีใครข้างนอกเลย สาสงสัยจะเข้าห้องทำงานไปแล้ว สาจึงหันกลับเดินไปที่ห้องทำงานชั้นล่างของทัฬห์
แต่พอเปิดประตูเข้าไปไม่มีใครอยู่เลย สายืนงงไม่รู้ว่าทัฬห์หายไปไหน ย้อนกลับมาที่ห้องโถงก็ชะงักเมื่อเห็นทัฬห์เพิ่งเดินเข้ามา
“อ้าว...คุณทัฬห์อยู่ข้างนอกเหรอคะ”
“ใช่...เมื่อกี๊ฉันก็บอกว่าให้เอากาแฟไปให้ที่สนาม”
สาบอกว่าตนจะออกไปแต่เจอคุณครูลดาบอกว่าข้างนอกไม่มีใคร ถามว่าแล้วคุณทัฬห์ไม่เห็นคุณครูลดาหรือ ทัฬห์บอกว่าไม่เห็น หยิบแก้วกาแฟจากถาดดื่ม ถามว่า
“เขาบอกหรือเปล่าว่าไปไหนมา ถึงกลับมาซะดึก”
“อ๋อ...เห็นว่าพี่ชายเพื่อนเพิ่งกลับมาจากเมืองนอกเลยไปฉลองกันค่ะ”
ทัฬห์ถือแก้วกาแฟเดินไปห้องทำงานเงียบๆ สามองอย่างแปลกใจ ไปเล่าให้ดวงใจฟังที่ห้องนอน ดวงใจฟังแล้วพึมพำแปลกใจ
“คุณทัฬห์อยู่ที่สนาม แต่บอกว่าไม่เห็นคุณครูลดา...คุณครูลดาเพิ่งเดินเข้ามาก็บอกว่าไม่เห็นคุณทัฬห์...มันยังไงกัน”
