ม่านบังใจ
ตอนที่ 10
ทัฬห์อยู่ที่ห้องทำงานแต่ไม่มีสมาธิ ว้าวุ่นกระวนกระวายใจ ผิดกับทัฬห์ที่เคยนิ่ง ขรึม ลุ่มลึก...
ทัฬห์นึกถึงเหตุการณ์ต่างๆทั้งที่ไม่ได้ตั้งใจและเผลอใจกับเฟื่องลดากระทั่งตำหนิกวินว่าไม่มีความคิด รู้ว่าเธอแต่งงานแล้วยังไม่รู้จักยับยั้งชั่งใจ ยิ่งคิดยิ่งรู้สึกตัวเองฟุ้งซ่าน ส่ายหน้าถามตัวเองว่า
“นี่เราเป็นอะไร อายุเท่าไหร่แล้วทำตัวเหมือนเด็กหนุ่มๆไม่มีเหตุผล แค่เห็นสองคนนั่นไปด้วยกัน บ้าจริง” หยิบโทรศัพท์จะโทร.หาเฟื่องลดาแต่แล้วก็วางโทรศัพท์ลง ในที่สุดก็โทร.หากานดาแทน
ทัฬห์ถามอาการเจ็บป่วยของกานดาแล้วถามถึงเฟื่องลดา กานดาบอกว่าอยู่ที่นี่แต่ตอนนี้หลับอยู่เห็นว่าเมื่อคืนนอนไม่หลับถามอะไรก็ไม่ยอมบอก ถามทัฬห์ว่ามีอะไรหรือเปล่า
ทัฬห์บอกว่าไม่มีอะไร ที่โทร.มาก็เพื่อจะบอกว่าเย็นนี้จะไปเยี่ยม ถ้าเฟื่องลดาอยู่ก็จะได้กลับด้วยกัน พอกานดาบอกว่าจะบอกเฟื่องลดาให้ ทัฬห์รีบห้ามเพราะเดี๋ยวเฟื่องลดาจะเกรงใจรีบกลับก่อน นานๆจะได้เจอเพื่อนที จะได้คุยกันให้หายคิดถึง รวบรัดตัดบทว่าเอาตามนี้นะ แล้วตัดสายเลย
กานดามองโทรศัพท์หัวเราะขำๆ พอดีกวินเข้ามาถามว่าขำอะไร เธอบอกว่าขำพระเอกจะมาง้อนางเอกแต่ลีลาพอๆกัน ต่างคนต่างก็ไม่รู้ตัวเอง ตนเลยต้องเป็นผู้ช่วย พูดแล้วนึกขึ้นได้รีบขอโทษลืมไปว่าพี่วินชอบเฟื่องลดาอยู่
กวินบอกว่านั่นมันเมื่อก่อน แต่ตอนนี้ลดาเขาแต่งงานไปแล้วจะชอบได้ยังไง กานดาถามว่าพี่วินตัดใจได้แล้วหรือ
“ใช่ ตอนนี้พี่รักลดาเหมือนที่รักเรานั่นแหละ”
กานดาบอกว่า ถ้างั้นตนก็ช่วยพระนางได้เต็มที่เลยนะ
“แน่นอน แล้วถ้ามีอะไรที่พี่ช่วยได้บอกเลยนะ พี่จะช่วยเต็มที่เหมือนกัน พี่อยากเห็นลดามีความสุข”
“พี่ชายของน้องเยี่ยมจริง”
กวินยิ้มร่าเริงมองเฟื่องลดาที่กำลังหลับ แต่แววตาแอบเศร้า...
ooooooo
คืนนี้สร้อยสนตั้งใจทำอาหารจานพิเศษให้ไทว์เซอร์ไพรส์สิริโสภาเศร้าๆ โดยทำข้าวผัดกระเทียมปลาแซลมอนรูปหัวใจจัดแต่งอย่างเก๋
มองอาหารจานพิเศษแล้วอดนึกถึงตอนที่นั่งปรึกษากันมาในรถไม่ได้ ขณะรถติดไฟแดงไทว์บอกว่าสิริโสภาไม่ชอบทานหมูกับไก่ ตนจึงเสนอให้เอาปลา ไทว์บอกว่าดีแต่ต้องไม่เผ็ดและขอเป็นอาหารจานเดียวจะได้ซ่อนแหวนไว้ในจานนั้นเลย
เธอจึงเสนอข้าวผัดกระเทียมปลาแซลมอน จะจัดรูปทรงข้าวให้เป็นรูปหัวใจแล้ววางแหวนไว้ตรงกลางหัวใจเพื่อเป็นการแสดงว่าหมวดขอสิริโสภาแต่งงานจากหัวใจ
“เยี่ยมเลยครับ ความหมายดีมากโรแมนติกสุดๆ สิต้องเซอร์ไพรส์และประทับใจมาก ขอบคุณนะครับคุณสน ขอบคุณจริงๆ” ไทว์กุมมือเธออย่างลืมตัว สร้อยสนมองมือไทว์ที่กุมมือตนอึ้งๆ แต่พอไฟเขียวไทว์ก็ปล่อยมือเธอและขับรถออกไปไม่ได้คิดอะไรเลย...
เมื่อถึงเวลาดินเนอร์ สิริโสภาถามไทว์ว่าเขาสั่งอะไรให้ตน ไทว์บอกว่า ข้าวผัดกระเทียมปลาแซลมอน เธออุทาน
“โอ...ดีค่ะ เคยทานแต่สเต๊กปลาแซลมอน แค่ฟังชื่อก็น่าจะอร่อยแล้วล่ะค่ะ”
ไทว์พูดเป็นนัยว่ารับรองสิต้องชอบมากแน่ๆ
พนักงานเข้ามารายงานไทว์อย่างรู้กันว่าอาหารพร้อมเสิร์ฟแล้ว ไทว์บอกเอาเข้ามาเลย พนักงานเอาอาหารจานพิเศษเข้ามาโค้งให้สิริโสภา ก่อนวางลงตรงหน้า เธอมองอย่างแปลกใจ อุทาน
“ว้าว...จัดแต่งซะสวยเชียว อุ๊ย...ข้าวเป็นรูปหัวใจด้วย เอ๊ะ...” เธอชะงักเมื่อเห็นเพชรส่องประกายกระทบไฟวาววาม เธอมองหน้าไทว์งงๆ
ถามแปลกใจ “อะไรกันคะ”
“สิครับ...แต่งงานกับผมนะ” ไทว์เอ่ยหนักแน่น จริงจังและมีความสุข สิริโสภากลับมองเขาอึ้ง สีหน้าไม่ได้ดีใจอะไรเลย...
ooooooo
