นิยายไทยรัฐ

ข่าว

    คนเหนือฅน

    SHARE

    พราวฟ้าเดินตามลูกจ้างไป โดยมีคมก้าวตามห่างๆฐานะบอดี้การ์ด ช่วงหนึ่งที่ลูกจ้างพามาดูจุดรับซื้อพืชไร่แล้วพราวฟ้าเห็นราคามันสำปะหลังที่โชว์ตัวเลขไว้ เธออดตั้งคำถามไม่ได้ว่าทำไมรับซื้อมันสำปะหลังถูกจัง ถูกกว่าราคากลางตั้งครึ่ง

    “เป็นนโยบายของเสี่ยเขาน่ะครับ”

    “แต่มันดูไม่เป็นธรรมกับชาวไร่เลยนะ”

    คมอดแทรกไม่ได้ ซึ่งพราวฟ้าก็เห็นด้วย

    “ใช่ เดี๋ยวเอารายการรับซื้อพืชไร่ทั้งหมดพร้อมราคามาให้ฉัน แล้วรวบรวมบัญชีรายรับ รายจ่าย ทุน ทรัพย์สิน ทั้งหมดของไซโลให้ฉันด้วย”

    “ได้ครับ”

    พราวฟ้ามองไปด้านหลังเห็นไซโลหลังเก่า เธอจะไปที่นั่นแต่ลูกจ้างค้านว่า

    “ไซโลเก่าหลังนั้นไม่ได้ใช้งานแล้วครับ มันพังแล้ว เสี่ยเขากำลังจะรื้อน่ะครับ”

    “ฉันจะไปดู” พราวฟ้ายืนยัน

    “บริเวณนั้นเป็นเขตหวงห้ามครับ เข้าไปอาจมีอันตราย อย่าเข้าไปเลยนะครับ ถ้าเสี่ยรู้ผมโดนเด้งแน่”

    พราวฟ้ายินยอม แต่ทันใดมีเสียงดังตึงตังด้านหลัง คมชักปืนพกคู่กายขึ้นมาอย่างรวดเร็วและเอาตัวปกป้องพราวฟ้า แต่พอเห็นว่าเป็นแค่พนักงานทำของหล่น คมก็โล่งอก

    “นี่นายพกปืนตลอดเวลาเลยหรือ”

    “มันจำเป็นครับ คุณเองก็ควรจะหัดยิงปืนนะครับ เอาไว้ป้องกันตัว”

    “นายจะสอนฉันเหรอ”

    “ได้สิครับ”

    พราวฟ้าใจร้อน ถามลูกจ้างว่าที่นี่มีที่ซ้อมยิงปืนไหม

    “มีครับ เสี่ยทำเอาไว้ซ้อมยิงเวลามาที่นี่”

    หญิงสาวยิ้มพอใจ แล้วชวนคมไปยังสนามยิงปืนทันที คมตั้งขวดหกใบเป็นเป้าให้พราวฟ้ายิง

    “นี่เป็นปืนแบบกระสุนบรรจุโม่ มี 6 นัด ตรงนี้เป็นเซฟไก เวลาจะยิงเล็งผ่านศูนย์นี้โดยจับปืนแบบนี้”

    คมยื่นปืนให้พราวฟ้าแล้วสอนจับ...เป็นครั้งแรกที่สองคนได้ใกล้ชิดกันมากขนาดนี้ เขากระซิบข้างหูเธอ

    “ง้างนก...แล้วก็ยิง”

    “ต้องยิงท่านี้ด้วยหรือ ยิงท่าอื่นไม่ได้หรือ”

    “ได้ แต่สำหรับคนหัดใหม่ๆ ก็ต้องท่านี้แหละ”

    “ไม่ล่ะ ฉันจะยิงท่านี้”

    ขาดคำ พราวฟ้าทำท่ายิงแบบคาวบอย

    โดยยิงระดับสะโพกแล้วเอามือสับนกรัวทั้ง 6 นัด กระสุนพุ่งใส่ขวดแตกทุกนัด คมทึ่งและแปลกใจมาก

    “ฉันถนัดท่านี้...ไปหาอะไรกินกันเถอะ”

    พราวฟ้าพูดยิ้มๆแล้วส่งปืนคืนให้คมก่อนเดินนำไป

    พราวฟ้าให้คมพาไปกินข้าวร้านข้างทางที่เธอรู้จักเจ้าของร้าน ท่าทีติดดินกินง่ายอยู่ง่ายของเธอทำให้คมชื่นชมและรู้สึกพึงพอใจเธอมากยิ่งขึ้นไปอีก

    ooooooo

    เมฆาในมาดเซลส์แมนตั้งใจมาที่ร้านขายอุปกรณ์การเกษตรที่อยู่ในตึกแถว เขาตรงไปที่เจ้าของร้านกล่าวทักทายนอบน้อมมือไม้อ่อน

     “สวัสดีครับ ผมชื่อเมฆา พารวย ครับ เป็นเซลส์ขายอุปกรณ์การเกษตร มาจากกรุงเทพฯครับ นี่ครับนามบัตรผม ไม่ทราบว่าเฮียสนใจจะรับของไว้จำหน่ายไหมครับ นี่คือสินค้าของเราครับ ถ้าสนใจทางเราให้เครดิต 6 เดือน”

    “6 เดือนเลยหรือ”

    “ใช่ครับ เอาของไปขายก่อนเลย” เมฆาส่งแค็ตตาล็อกสินค้าไป เจ้าของร้านท่าทางพอใจไม่น้อย

    ที่หน้าร้าน เนตรดาวปลอมตัวในชุดชาวไร่ใส่หมวกปีกกว้างปิดหน้าเดินเข้ามาเหมือนจะซื้อของ แต่ความจริงเธอแอบเข้ามาฟังบทสนทนาของเมฆากับเจ้าของร้าน

    เมฆาถามซอกแซก จนกระทั่งมาถึงหัวข้อสำคัญที่เขาสนใจมาก

    “อ๋อ...เฮียส่งของให้เสี่ยเรืองเดชประจำหรือครับ”

    “ใช่ อั๊วส่งมาตั้งแต่ยังหนุ่มๆ เสี่ยก็ยังหนุ่มๆ”

    “แสดงว่าเสี่ยไว้ใจเฮียมาก เอาแบบนี้ ผมเห็นว่าเฮียก็อายุมากแล้ว แถมลงสินค้าผมตั้งเยอะ ผมเอาของไปส่งให้ก็ได้นะครับ”

    “ก็ดีสิ อั๊วจะได้ไม่ต้องเสียเวลา”

    “จะไปส่งเมื่อไหร่ครับ”

    นิยายแนะนำ

    บันเทิงไทยรัฐ

    พริกกับเกลือ EP.11 "เทวัญ" ร้ายสุด แฉ "ดิ่ง" ต่อหน้าทุกคน วางแผนป่วนให้ทะเลาะกัน

    พริกกับเกลือ EP.11 "เทวัญ" ร้ายสุด แฉ "ดิ่ง" ต่อหน้าทุกคน วางแผนป่วนให้ทะเลาะกัน
    3 ธ.ค 2564

    12:45 น.

    คุณอาจสนใจข่าวนี้

    thairath-logo

    ApplicationMy Thairath

    ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
    Trendvg3 logo
    Sonp logo
    inet logo
    วันศุกร์ที่ 3 ธันวาคม 2564 เวลา 19:51 น.
    ติดต่อโฆษณาร่วมงานกับเราติดต่อเรา
    เกี่ยวกับไทยรัฐมูลนิธิไทยรัฐศูนย์ข้อมูลไทยรัฐบริการข่าวไทยรัฐ - App & SMSFAQศูนย์ช่วยเหลือนโยบายความเป็นส่วนตัวเงื่อนไขข้อตกลงการใช้บริการไทยรัฐโลจิสติคส์