นิยายไทยรัฐ

ข่าว

    คนเหนือฅน

    SHARE

    เมฆานั่งคอตกถูกใส่กุญแจมืออยู่ตรง

    หน้าเนตรทรายในห้องสอบสวนบนโรงพักบางดงเสือ

    “ที่แท้นายก็เป็นพวกสิบแปดมงกุฎ เอาอาชีพเซลส์แมนบังหน้า”

    “ไม่นะครับ ผมแค่เดินผ่านไป แล้วก็เข้าไปดู” เมฆาปฏิเสธท่าทีลนลาน

    “ดูอะไร”

    “ดู...พวกผู้หญิงพาร์ตเนอร์น่ะครับ ผมไม่รู้จริงๆว่าที่นั่นเขาปิดเพราะว่าพวกนายเรืองเดชมาประชุมกัน”

    เนตรทรายหูผึ่งสนใจขึ้นมาทันที “ประชุม? นายเห็นหรือเปล่าว่ามีใครบ้าง”

    “นี่มันชักจะไม่เกี่ยวกับคดีผมแล้วนะ”

    เมฆาเริ่มยียวน เนตรดาวไม่สน รบเร้าให้เขาบอกมา “ได้ แต่คุณต้องพูดดีๆกับผมก่อน”

    “อย่ามาต่อรองกับฉัน”

    “งั้นก็ไม่บอก”

    “เอ๊ะ นายนี่!!” เนตรดาวแว้ดอย่างหงุดหงิด จังหวะนี้เพทายมาบอกเมฆาให้ออกไปได้แล้ว

    เพราะเรืองเดชไม่เอาเรื่องเนื่องจากไม่มีข้าวของอะไรในบาร์หายไป แต่สิงขรไม่วายข่มขู่ ถ้าเมฆาทำแบบนี้อีกโดนดีแน่

    “ไม่แล้ว ฉันไม่ทำอีกแล้ว” เมฆาแสร้งหวาดกลัว

    “ดี นายก็ทำมาหากินของนายไป...ไปกลับ คมไปเอารถมา”

    คมทำตามคำสั่งเจ้านาย เขาเดินลิ่วออกไปเอารถ ส่วนเรืองเดชกับสิงขรเดินมารอหน้าโรงพัก

    เรืองเดชไม่แน่ใจว่าเมฆาได้ยินเรื่องที่ตนประชุมกับพรรคพวกหรือไม่ สิงขรเองก็เช่นกัน แต่เขามีหนทางทำให้เราแน่ใจได้ด้วยการเก็บมันซะ!

    “อย่าให้กระโตกกระตากก็แล้วกัน” สั่งเสร็จเรืองเดชเดินนำไปขึ้นรถที่คมมาจอดรับ

    ooooooo

    กำนันเกชากับภูผานั่งรถออกจากบางดงเสือเพื่อกลับบ้านที่สถิตไทย ระหว่างทางสองพ่อลูกโดนพวกไอ้จอมสมุนของสิงขรลอบยิงจนรถตกถนนบาดเจ็บเล็กน้อย

    สองพ่อลูกไม่เห็นหน้าคนร้ายเพราะเป็นเวลากลางคืน แต่เชื่อว่ามันแค่ยิงขู่เท่านั้นไม่ได้ตั้งใจ

    เอาถึงตาย แต่แค่นี้ก็ทำให้สองพ่อลูกเจ็บใจสุดๆที่โดนลูบคม

    ด้านเมฆาที่ได้ปล่อยตัวออกจากโรงพัก

    ไม่ทันไรเขาโดนดักทำร้ายด้วยฝีมือเชนแต่พรางหน้าตามิดชิด เมฆาพลาดถูกมีดของเชนปาดข้อมือเลือดสาด แต่เขายังฮึดสู้ไม่ถอย จนกระทั่งเนตรดาวส่งเสียงเข้ามาเชนถึงล่าถอยไป

    เนตรดาวถือปืนเดินเข้าหาเมฆา ถามคาดคั้นว่าเขาเป็นใครกันแน่ เมฆายืนยันว่าตนเป็นเซลส์แมน

    “ดูแล้วนายคนนั้นตั้งใจจะฆ่านาย”

    “ผมไม่เคยมีเรื่องกับใคร หมอนั่นอาจจำคนผิด”

    “นั่นเลือดนายไหลเยอะมาก”

    “เอาเลือดชั่วๆออกบ้างก็ดีเหมือนกันไม่ใช่หรือหมวด” เมฆายังมีหน้าพูดเล่น แต่แค่ชั่วพริบตาเขาก็วูบหมดสติ แล้วมารู้สึกตัวอีกทีที่บ้านพักของเนตรดาว

    เมฆานอนบนโซฟา กวาดตาสำราวจรอบบ้านโดยที่เนตรดาวนั่งอยู่ข้างๆ

    “ขอบคุณครับ นึกว่าจะพาไปที่โรงพยาบาล”

    “ถ้าพวกมันย้อนมาเก็บนายล่ะ”

    เมฆาพยักหน้าเข้าใจ เขายังรู้สึกเจ็บแผลและมึน เนตรดาวบอกว่าเขาถูกมีดปาดเข้าที่เส้นเลือดใหญ่เลยต้องเย็บแผล

    “คุณทำแผลเก่งนี่ ว่าแต่คุณแบกผมมาที่นี่หรือ”

    “ตัวอย่างกับควาย ฉันแบกไม่ไหวหรอก ฉันให้ชาวบ้านแถวนั้นช่วยแบกนายมา...กินยาซะ นายจะได้ไป”

    “มีแต่เขาให้กินยาแล้วจะได้นอนพัก”

    “ตลกแล้ว ฉันช่วยนายก็บุญโขแล้วนะ กินซะแล้วก็รีบไป”

    “ใจดำชะมัด” เมฆาบ่นอุบอิบแต่ก็ทำตามที่เธอต้องการ

    พอเขาจะออกไป เนตรดาวนึกได้เรียกเขาไว้ แล้วยื่นกระเป๋าสตางค์คืนให้ “นี่ของนาย” เมฆารับมันมาแล้วเดินจากไป ส่วนเนตรดาวนึกย้อนไปตอนที่กระเป๋าสตางค์ใบนี้หล่นแล้วเธอถือวิสาสะเปิดดู

    ข้างในมีบัตรประชาชนชื่อเมฆา พารวย บัตรทองรักษาทุกโรค บัตรวีไอพีอาบอบนวด ถุงยางอนามัย เงินสดสามพันกว่าบาท และรูปถ่ายเก่าๆ วัยเด็กวัยราวเก้าขวบมีรอยฉีกขาดบางส่วนหายไป...

    ooooooo


    นิยายแนะนำ

    บันเทิงไทยรัฐ

    “มะลิ โคทส์” หึงโหด บุกตบ “ขวัญ-อุษามณี” ในละคร “เกมรักเกมพยาบาท”

    “มะลิ โคทส์” หึงโหด บุกตบ “ขวัญ-อุษามณี” ในละคร “เกมรักเกมพยาบาท”
    7 ธ.ค 2564

    03:03 น.

    คุณอาจสนใจข่าวนี้

    thairath-logo

    ApplicationMy Thairath

    ios-app-logoandroid-app-logohuawei-app-logo
    Trendvg3 logo
    Sonp logo
    inet logo
    วันอังคารที่ 7 ธันวาคม 2564 เวลา 05:56 น.
    ติดต่อโฆษณาร่วมงานกับเราติดต่อเรา
    เกี่ยวกับไทยรัฐมูลนิธิไทยรัฐศูนย์ข้อมูลไทยรัฐบริการข่าวไทยรัฐ - App & SMSFAQศูนย์ช่วยเหลือนโยบายความเป็นส่วนตัวเงื่อนไขข้อตกลงการใช้บริการไทยรัฐโลจิสติคส์