คนเหนือฅน

เวลาเดียวกัน เมฆากลับมาที่ห้องเช่าแล้วติดต่อเพนนีเพื่อให้ช่วยถอดข้อมูลออกจากทัมบ์ไดรฟ์ที่เขาได้มา พร้อมกันนี้เมฆาก็เล่าเรื่องคนร้ายบุกยิงในงานเลี้ยงว่าฝีมือมันไม่ธรรมดา น่าจะเป็นพวกที่ได้รับการฝึกมาจากหน่วยงานเดนตายไม่หลักสูตรใดก็หลักสูตรหนึ่ง

“กว้างจัง...แต่ฉันจะลองหาดูให้ ลองเขียนแผนผังการโจมตีและยุทธวิธีส่งมา”

“ได้ ฉันเชื่อว่ามันต้องเกี่ยวกับเรื่องยาเสพติดของกลางแน่นอน”

“ถ้าเป็นเรื่องนี้ ฉันขอเสนอตัวละครใหม่หนึ่งตัว ที่น่าสนใจ”

“ใคร?”

ทันใดที่หน้าจอปรากฏข้อมูลและหน้าตาของชายคนหนึ่ง

“เล่าปา คู่หูคู่ค้าของไมเคิล หมอนี่ไม่ธรรมดา มีโรงงานผลิตยาขนาดใหญ่ ผลิตยาแลกอาวุธแต่ตอนนี้หยุดการผลิตทั้งหมด เข้าใจว่าเป็นเพราะข้อมูลที่นายพลจอมศึกให้นักข่าวไป ทำให้พวก CIA จับตาดูและจ้องกวาดล้าง”

เพนนีอธิบายอย่างรู้จริง เมฆาพยักหน้าเข้าใจและพอใจในความรวดเร็วของเธอ

นอกจากนี้เพนนียังมีข่าวดีบอกผู้กองว่าทางหน่วยเหนือมีของขวัญให้เขาด้วย แต่ต้องไปดูเอาเองอยู่ที่หมวดธนา เมฆาอยากรู้จึงไม่รอช้าตั้งท่าไปพบธนาโดยเร็ว

ส่วนไมเคิลนักค้ายาเสพติดรายใหญ่ บัดนี้เขากำลังวางแผนจะส่งยาจำนวนหนึ่งตัน แต่ติดปัญหายังหายาได้ไม่ถึงครึ่ง แคทเธอลีนเองก็หนักใจเพราะสถานการณ์ไม่ค่อยดีทำให้การผลิตยาต้องชะงัก

“แต่ยังไงเราก็ต้องหามาให้ครบ ไม่อย่างนั้นต้องเสียลูกค้าแน่ พวกนี้มันต้องการของเร็ว ถ้าหาไม่ได้ มันก็จะไปซื้อเจ้าอื่น”

“ทำไมไม่ลองหาที่เล่าปาล่ะ”

พูดขาดคำ เสียงเล่าปาดังแทรกเข้ามาจนไมเคิลกับแคทเธอลีนคาดไม่ถึง

“มีใครนินทาฉันอยู่หรือ”

“ลมอะไรหอบมาถึงที่นี่” ไมเคิลทัก

“ไม่ต้องบอกก็น่าจะรู้นี่ ตอนนี้โรงงานฉันปิดชั่วคราว เพราะข้อมูลที่ไอ้จอมศึกมันให้กับพวกนักข่าว CIA เลยจ้องฉันตาเป็นมัน”

“แต่ก็ยังให้ไม่หมดไม่ใช่หรือ”

“ใช่ มันได้ไปครึ่งเดียวฉันยังลำบาก แต่ถ้าได้ทั้งหมดมีหวังพวกเราตาย ตอนนี้ยาเสพติดก็ขาดตลาด หาที่ไหนก็ไม่มี ราคาขึ้นอีกสองสามเท่าตัวยังมีคนแย่งกันซื้อเลย”

“แสดงว่าตอนนี้แกลำบากกว่าฉันสินะ”

“มีทางเดียวเท่านั้นที่เราจะรักษาตลาดของเราไว้ได้”

“ยาเสพติดของกลางนั่นใช่ไหม”

“ใช่ ไม่ว่าใครจะปล้นไป เราต้องไปเอามาให้ได้” เล่าปาพูดอย่างมาดหมาย ขณะที่ไมเคิลนิ่งคิดอย่างเจ้าเล่ห์ร้ายกาจ

ooooooo

หมู่เหิรขับรถให้เนตรดาวกับจ่าแห้วนั่ง ตอนแรกหมู่กับจ่านึกว่าเธอจะกลับโรงพักบางดงเสือ แต่เธอกลับบอกหมู่ให้แวะไปปั๊มน้ำมันที่ตนมีเรื่อง เผื่อผู้จัดการปั๊มจะกลับมาแล้ว

จ่าแห้วเดาว่าหมวดคงอยากรู้ว่าพระเอกขี่ม้าขาวที่มาช่วยวันนั้นเป็นใคร

“แน่นอน และฉันรู้สึกว่านายคนนี้ยังคงอยู่รอบตัวฉัน”

หมู่เหิรรับทราบแล้วเปลี่ยนเส้นทางทันที...ส่วนที่บ้านกำนันเกชา ภูผาเพิ่งกลับจากป่ามาบอกพ่อว่าตนสั่งคนงานให้แปรรูปไม้แล้ว กำนันพยักหน้าพอใจพร้อมกำชับว่าต้องทำให้มิดชิด

“อยู่กลางป่าคงไม่มีใครไปเจอหรอก ถึงเจอก็ทำอะไรเราไม่ได้อยู่ดี พวกนังแสงฉายแหลมเข้ามาก็ต้องเป็นผีเฝ้าที่นั่น...นี่พ่อ เราทำไม้ทำบ่อนเมื่อไหร่จะลืมตาอ้าปากแบบไอ้เรืองเดชมันล่ะ”

“ใจเย็นๆ รับรองต่อไปจะไม่มีชื่อเรืองเดชอยู่ในบางดงเสืออีก อ้อ...เย็นนี้มันเชิญเรากับไมเคิลมาหารือด้วย”

“เรื่องอะไรหรือพ่อ”

“คงจะกลัวตายมั้ง” กำนันเกชาพูดยิ้มๆ ภูผาหัวเราะร่าย่ามใจว่าสักวันเราสองพ่อลูกต้องยิ่งใหญ่กว่าเรืองเดช