คนเหนือฅน
ตอนที่ 3
สักพักรถแล่นมาจอดหน้าไซโลของเรืองเดช ลูกจ้างคนหนึ่งออกมาเมียงมองแล้วถามว่ามาส่งของหรือ เมฆาตอบรับและอธิบายเพิ่มเติมเมื่อโดนเขาทักไม่เคยเห็นหน้า
“ผมเพิ่งมาทำงานกับเถ้าแก่ครับ”
“เอาเข้าไปไว้ข้างในเลย หลังไซโลนั่น”
เนตรดาวพยายามสอดส่ายสายตามองหาจุดผิดสังเกต เมฆารับคำแล้วขับรถเข้าไปข้างใน เมื่อถึงจุดส่งของก็บอกเนตรดาวให้ช่วยกันขน แต่หมวดสาวกำลังสะดุดตากับไซโลด้านข้างที่มีคนเฝ้าสองสามคนคิดว่าต้องมีอะไรในนั้นแน่ๆ รีบบ่ายเบี่ยงเกี่ยงงาน
“มันหน้าที่นาย ส่วนฉันก็จะทำตามหน้าที่ฉัน”
เนตรดาวเคลื่อนที่ไปยังไซโลที่เรืองเดชสั่งเป็นเขตหวงห้าม เมฆาจะเรียกแต่ไม่ทัน เนตรดาวลอบเข้ามาไม่ห่างจากไซโล แอบอยู่มุมหนึ่งเงี่ยหูฟัง
เสือและลูกน้องอีกสองคนที่เฝ้าอยู่เดินเตร่ไปมา พูดคุยกันเรื่องคืนนี้จะมีของมาส่ง เนตรดาวมัวแต่จับจ้องเลยไม่ทันระวังหลัง ฉับพลันเสือโผล่มาตะคอกจนเธอสะดุ้งโหยง
“แกเป็นใคร เข้ามาทำอะไร”
เนตรดาวหน้าเสีย คิดหาทางออก พริบตานั้นเมฆาเข้ามาแก้สถานการณ์
“อยู่ที่นี่เอง...ฉันเอาของมาส่งจ้ะ พอดีลูกน้องฉันจะมาหาที่เข้าห้องน้ำ”
“ห้องน้ำอยู่ทางโน้น...ไป”
“ขอบใจจ้ะนาย” เมฆาปั้นยิ้มใส่เสือแล้วลากเนตรดาวออกมาต่อว่าตรงรถกระบะส่งของ “หมวดทำอะไรของหมวดเนี่ย จะหาเรื่องตายกันหรือไง”
“ฉันก็ทำหน้าที่ตำรวจของฉันน่ะสิ ตายเป็นตาย ฉันสงสัยว่านายเรืองเดชอาจมีส่วนเกี่ยวข้องกับยาเสพติดของกลางที่ถูกปล้นไป”
“โอ๊ย...งานใหญ่แบบนี้หมวดทำไมไม่ให้คนมาช่วยล่ะ ตำรวจตั้งโรงพัก สารวัตร ผู้กำกับมากมาย มาทำคนเดียวแบบนี้มันเสี่ยงนะ แถมจะลากผมไปเสี่ยงด้วยอีก”
“ตำรวจที่โรงพักไว้ใจไม่ได้สักคน แต่ละคนยอมก้มหัวให้นายเรืองเดชทั้งนั้น ฉันขอโทษและขอบใจนายที่มาช่วยฉันไว้ ฉันจะบอกให้นะ ฉันมันคนดวงดี เวลาคับขันมักจะมีคนมาช่วยฉันเสมอ”
เมฆาอมยิ้มเพราะรู้อยู่แก่ใจดี แต่แกล้งถามว่าใครหรือ?
“ฉันก็อยากเจอตัวเขาเหมือนกัน”
“วันหนึ่งหมวดอาจจะได้เจอเขาก็ได้” เมฆาพูดทิ้งท้ายชวนให้คิด แต่เนตรดาวยังไม่เก็ต
ครั้นเสร็จภารกิจด้วยกันแล้ว เนตรดาวก็แยกย้ายกลับมาที่โรงพักบางดงเสือ เพทายตามหาเธออยู่นาน พอเดินมาเห็นก็รีบถาม
“คุณหายไปไหนมา”
“พอดีมีธุระนิดหน่อย สารวัตรมีอะไรหรือเปล่าคะ”
“ไม่มีอะไรหรอก ผมแค่เป็นห่วง”
“ขอบคุณค่ะ ฉันไม่เป็นไรหรอก...สารวัตรว่าทางหน่วยเหนือเขาส่งคนลงพื้นที่เราหรือยังคะ”
“คิดว่าส่งมาแล้ว แต่คงไม่บอกเรา”
“ทำไมเขาไม่บอก”
“ไม่รู้สิ หน่วยนี้เขาชอบทำอะไรแปลกๆ ผม มีเพื่อนที่เรียนรุ่นเดียวกันทำงานอยู่หน่วยนี้แหละ เวลาจะเลี้ยงรุ่นตามตัวมันยากมาก แต่ไม่แน่หรอก เขาอาจต้องมาประสานงานด้านข้อมูลกับเรา ว่าแต่คุณถามทำไม หรือว่าเจอเขาแล้ว”
“ฉันไม่แน่ใจ” เนตรดาวตอบตัดบท
ooooooo
รถขนอาวุธของบิลลี่จอดรอกลางป่าโดยมีลูกน้องหลายคนอาวุธครบมือ ส่วนรถของเรืองเดชเพิ่งแล่นเข้ามา เขามาพร้อมสิงขร จอม ปลวก และแดง
“ตรงเวลาดีนี่ วันนี้มาเองเลยหรือเสี่ย”
“พอดีวันนี้มีเรื่องอยากจะหารือนิดหน่อย จัดการเรื่องอาวุธกันก่อน”
“ของอยู่นี่” บิลลี่ผายมือไปที่รถ เรืองเดชมองสั่งสิงขรทางสายตา ไม่ช้าสิงขรก็หยิบกระเป๋าเงินแล้วเดินไปดูอาวุธโดยมีสมุนตามติดระวังแจ
