คนเหนือฅน
ตอนที่ 3
สองฝ่ายยื่นหมูยื่นแมวกัน จากนั้นพวกสิงขรก็เช็กอาวุธ ระหว่างนี้แสงฉายนำคิมหันต์เดินมาใกล้โดยไม่รู้ว่าข้างหน้ากำลังมีการซื้อขายของผิดกฎหมายกันอยู่
สองคนคุยกันเพลิน คิมหันต์เล่าหมดเปลือกเรื่องภารกิจของเขา แต่แสงฉายฟังแล้วค่อนข้างตกใจ
“เรื่องที่ฉันต้องมาทำก็มีแค่นี้แหละ”
“นี่นายพูดว่าแค่นี้หรือ จะบ้าไปกันใหญ่แล้ว นายจะเข้าไปรัฐฝางสืบเรื่องยาเสพติดคนเดียว แถมยังมีกล้องถ่ายรูปเป็นอาวุธ งานนี้มันไม่หมูเลย”
“ฉันถึงต้องพึ่งเธอไง ฟังดีๆนะแสงฉาย นี่มันไม่ใช่แค่งาน แต่มันหมายถึงอนาคตของชาติเรา
คิดดูสิ แต่ละปียาเสพติดที่พวกมันผลิตหลั่งไหลเข้ามาในบ้านเราเท่าไหร่ ฆ่าคนของเราไปเท่าไหร่ สูญเสีย ทรัพย์สินเงินทองไปเท่าไหร่ มันก็เหมือนกับที่เธอลุกขึ้นมาต่อสู้เรื่องป่าไม้นั่นแหละ”
“ฉันเข้าใจ แต่มันเสี่ยง”
“ชีวิตทุกวันนี้ ไม่มีอะไรไม่เสี่ยงหรอก”
ทันใดนั้นเสียงปืนดังรัวขึ้นหนึ่งชุด คิมหันต์กับแสงฉายตื่นตัวมองหน้ากันเลิ่กลั่ก
ที่แท้สิงขรลองยิงปืนที่เรืองเดชเพิ่งซื้อจากบิลลี่นั่นเอง จากนั้นพวกมันก็ตรวจนับปืนครบถ้วน ส่วน บิลลี่ก็นับเงินแล้วยิ้มพอใจ
คิมหันต์กับแสงฉายขยับมาซุ่มดูห่างพอสมควร ทั้งคู่คาดไม่ถึงว่าพวกนี้จะค้าอาวุธกัน คิมหันต์รีบยกกล้องถ่ายรูปซูมเข้าไปทันที
“ไหนเสี่ยว่ามีอะไรจะคุย” บิลลี่ถาม
“ฉันต้องการเฮโรอีน มีเท่าไหร่เอาหมด ให้ราคาเพิ่มเป็นสองเท่า”
คิมหันต์กับแสงฉายได้ยินชัด แต่คิมหันต์ไม่รู้จักเรืองเดชจึงถามแสงฉายว่าผู้ชายที่เป็นคนไทยคือใคร
“เสี่ยเรืองเดช เจ้าพ่อแห่งบางดงเสือ”
คิมหันต์รับรู้แล้วรีบบันทึกภาพต่อไป ส่วนสิงขรเพิ่งกลับเข้ามาสมทบกลุ่มเรืองเดช
“ตอนนี้ใครก็รู้ว่าทุกกลุ่มหยุดผลิตยา โรงงานของเล่าปากับไมเคิลก็หยุดผลิตชั่วคราวเพราะนายพลจอมศึกเอาเรื่องไปบอก CIA ผ่านนักข่าว CNN”
“มันน่าจะยังมีคนผลิตบ้างสิ ฉันหมายถึงพวกกลุ่มเล็กกลุ่มน้อย”
“มันก็น่าจะพอมีแต่ต้องใช้เวลารวบรวม”
“ตกลง มีเท่าไหร่ฉันเอาหมด”
ในระหว่างที่คู่ค้ากำลังเจรจากันอยู่นั้น ลูกน้องของบิลลี่มาพบชายหญิงทำตัวลับๆล่อๆ มันใช้ปืนจ่อเขาทันที
“พวกแกเป็นใคร มาทำอะไร”
“ฉัน...ฉันมาเที่ยวป่าแล้วผ่านมาน่ะ ไม่รู้ไม่เห็นอะไรทั้งนั้นจ้ะ”
มันไม่เชื่อ สั่งทั้งคู่ให้เดินตามมา แสงฉายสบตาคิมหันต์ก่อนที่เธอจะแย่งปืนของมัน ส่งผลให้กระสุนปืนลั่นขึ้นฟ้า คราวนี้เลยเป็นเรื่อง!
ooooooo
คิมหันต์กับแสงฉายโดนสมุนบิลลี่และพวกสิงขรไล่ล่าอยู่นานกว่าจะจนมุมอยู่หลังต้นไม้หลังจากยิงตอบโต้กับพวกวายร้ายจนกระสุนปืนหมด สิงขรถือปืนยืนจังก้าส่งสัญญาณลูกน้องให้เตรียมรวบตัว
ส่วนเรืองเดชที่ยังอยู่กับบิลลี่ก็รีบสั่งสมุนที่เหลือให้ขนอาวุธขึ้นรถแล้วออกจากป่าให้เร็วที่สุด เพราะข้อมูลจากลูกน้องคนหนึ่งทำให้เรืองเดชหวั่นกลัว และหัวเสีย
“ท่าทางมันไม่น่าจะใช่พวกท่องเที่ยว ผมเห็นมันถ่ายรูปด้วย”
“ถ่ายรูปด้วยหรือ...ไอ้บัดซบเอ๊ย!”
เรืองเดชจากไปอย่างฉุนเฉียว ฝ่ายสิงขรกับสมุนยิงขู่คิมหันต์กับแสงฉายให้ปรากฏตัวออกมา
ท้ายที่สุดสองคนก็ต้องยอมปรากฏตัว ชูมือขึ้นสูงๆอย่างที่สิงขรตะโกนบอก
“ยอมแล้ว ฉันยอมแล้ว...ปล่อยผู้หญิงไปเธอไม่เกี่ยว”
แสงฉายอึ้งที่คิมหันต์พูดอย่างนั้น สิงขรไม่รอช้าสั่งไอ้จอมเข้าไปเอากล้องมาจากผู้ชาย แต่พอมันเอามาเปิดดูกลับไม่พบอะไรสักอย่าง
“ทำไมไม่มีอะไร”
