ตอนที่ 15
“แกคิดว่าการขนยาเป็นร้อยๆตันเนี่ยมันจะใช้เวลาแค่วันสองวันหรือไง”
“ยาอยู่ไหน”
“ในรถนี่แหละ” เชนผายมือไปทางรถบรรทุกที่มีมากกว่าสิบคัน สิงขรมองตามถามว่ารถคันไหน แต่เชนยังอุบเอาไว้อย่างฉลาดแกมโกง
“ฉันจะบอกแกก็ต่อเมื่อฉันต้องได้คำรับรองว่าจะได้รับส่วนแบ่งและความปลอดภัย”
“ฉันรับรองให้”
เชนส่ายหน้าไม่ไว้ใจ บอกว่าตนต้องการให้มิสเตอร์เอ็กซ์รับรอง
“มันไม่เยอะไปหน่อยหรือ” สิงขรเริ่มเสียงขุ่น
“ของพวกนี้ฉันก็ลงแรงปล้นมาเท่าๆกับพวกแก”
เชนพูดแล้วนึกถึงวันที่ปล้นยาเสพติดของกลางลอตใหญ่นี้มา โดยวันนั้นมีคนปล้นทั้งหมดหกคนซึ่งในจำนวนนั้นมีเชน สิงขร สารวัตรเพทาย และแคทเธอลีนรวมอยู่ด้วย ทั้งหมดจู่โจมสายฟ้าแลบด้วยยุทธวิธีแบบทหารอาชีพ ใช้อาวุธหนักหลายชนิดจนได้ยาเสพติดนั้นมาด้วยความยากลำบากและเสี่ยงตาย
ในวันนี้เชนจึงไม่ยอมสิงขรง่ายๆ เพราะไม่ไว้วางใจนั่นเอง สิงขรเห็นว่าเชนไม่ยอมแน่ๆจึงรับปาก
“ฉันจะบอกมิสเตอร์เอ็กซ์ให้...แกบอกมาว่าของอยู่คันไหน”
“รอให้แกบอกก่อน แล้วฉันจะบอกแก เจอกันที่แก่งช้างข้าม อีกอย่าง...ส่วนแบ่งมันต้องเพิ่มขึ้นเพราะมีคนสละสิทธิ์ไปสองคนแล้ว”
เชนหมายถึงสารวัตรเพทายกับแคทเธอลีนที่ตายไปแล้ว สิงขรพยักหน้ารับแต่แววตาแข็งกร้าว
“แน่นอน”
เชนแสยะยิ้มพอใจแล้วเดินจากไป ทิ้งให้สิงขรยืนขบเขี้ยวเคี้ยวฟันมองตามด้วยแววตาอาฆาตมาดร้าย
ooooooo
พระอาทิตย์สาดแสงยามเช้าสดใส แต่เมฆาสีหน้าตระหนกตกใจหลังจากโดนผู้การสมเดชเรียกพบแล้วบอกให้รู้ว่าเนตรดาวหายตัวไป
“อะไรนะครับ หมวดเนตรดาวหายตัวไป ติดต่อก็ไม่ได้”
“เราพยายามติดต่อตั้งแต่เช้าก็ไม่ได้”
“จะเป็นอะไรหรือเปล่า”
เมฆาบ่นเป็นกังวล สารวัตรอนันต์ที่นั่งอยู่ด้วยกับผู้การสมเดชบอกว่า
“พวกเรากำลังให้คนตามหาอยู่ ว่าแต่เมื่อคืนคุณไปไหนมา”
เมฆานึกถึงเรื่องเมื่อคืนที่ไปช่วยคมแล้วตอบว่า “สิงขรกับนายคมหักกันแล้ว ผมเดาว่าเป็นเรื่องชู้สาว”
“เหรอ...น่าสนใจ มันมีข่าวว่าพราวฟ้าลูกสาวนายเรืองเดชจะแต่งงานกับสิงขร แล้วตอนนี้นายคมอยู่ที่ไหน”
“ผมกำลังจะเอาตัวมาให้ท่านครับ” พูดจบเมฆาผละไปอย่างเร่งรีบ...
เช้าวันเดียวกันที่บ้านเรืองเดช...สิงขรถือวิสาสะเปิดประตูเข้าห้องนอนเรืองเดชซึ่งเป็นเวลาที่เจ้าตัวกำลังใส่ขาเทียม เลยโดนเขาชักสีหน้าไม่พอใจพูดเกือบตวาดว่า
“หัดเคาะประตูบ้างไม่ได้หรือไง”
“ขอโทษครับ พอดีผมรีบไปหน่อย คือจะมาบอกว่าจะมาพาน้องพราวฟ้าไปเลือกชุดแต่งงานน่ะครับ”
“ไม่เห็นต้องมาบอก เพราะหลายเรื่องที่แกทำก็ไม่เคยบอกฉันนี่”
สิงขรไม่ใส่ใจคำพูดตำหนิติเตียนนั้น แต่เพ่งมองเรืองเดชพยายามใส่ขาเทียมและถามว่า
“ขาเทียมมีปัญหาเหรอ”
“ก็มีนิดหน่อย มันไม่ค่อยจะสมดุลกับขาข้างนี้”
“ผมมีวิธีแก้”
“ยังไง”
“ตัดขาอีกข้างแล้วใส่ขาเทียม รับรองคราวนี้สมดุลแน่”
เรืองเดชสะอึกอึ้ง สิงขรไม่สนใจพูดจาไม่ยำเกรงแล้วผลุนผลันออกไปด้วยท่าทีสุดกร่าง
“มันจะมากไปแล้ว” เรืองเดชพูดไล่หลังแล้วกัดฟันกรอด...เก็บความโกรธแค้นไว้รอวันระเบิดออกมาทีเดียว
ooooooo
หมวยเดินจับจ่ายซื้อของอยู่ที่ตลาดเพลินๆ พลันต้องสะดุ้งตกใจเมื่อมีเสียงใครบางคนเรียกชื่อเธออยู่ข้างหลังในระยะประชิด
“หมวย...”










