คนเหนือฅน

คมซ่อนตัวและพยายามนิ่งให้มากที่สุดพร้อมกับคิดหาทางออก แต่จะสู้คงสู้ไม่ไหวแน่...

ในขณะเดียวกันสิงขรกับลูกน้องก็เดินวนไปวนมาค้นหาไปทั่ว

ผ่านไปสักพักเกิดเหตุการณ์ลุ้นระทึก สิงขรเดินผ่านคมไปและลูกน้องเดินเฉี่ยวมา คมพยายามหาทางจะออกไปจากโรงบ่มยาแต่จนแล้วจนรอดก็ยังมองไม่เห็นหนทาง

ฉับพลันทันใดลูกน้องคนหนึ่งของสิงขรเห็นคมเข้าอย่างจัง แต่มันยังไม่ทันได้พูดได้บอกออกมาก็มีกระสุนปริศนาพุ่งเข้าใส่มันล้มลงสิ้นใจเสียก่อน สิงขรกับลูกน้องที่เหลือหันขวับไปก็เห็นว่าคนยิงคือเมฆา

“ไอ้เซลส์แมน” สิงขรคำรามแค้น

จากนั้นเสียงปืนก็ดังสนั่นจากพวกสิงขรที่ระดมยิง ใส่ไปทางเมฆา คมฉวยโอกาสนี้เร้นกายออกไปแต่ก็ยากลำบากเพราะสภาพร่างกายไม่อำนวย

เมฆาหลบหลีกกระสุนจากพวกสิงขรแต่สายตาจับจ้องมองมาที่คมพลางตะโกนบอกหมวยให้พาคมหนีไป แต่หมวยละล้าละลังร้องถามเมฆาว่า

“ไปไหน หาตำรวจเหรอ”

“ไม่...ไปไหนก็ได้ที่ปลอดภัย” เมฆาพูดไปยิงตอบโต้พวกสิงขรไปจนกระทั่งเห็นคมเผยตัวออกมา เมฆาสั่งคมให้หนีไป พูดพลางยิงปกป้องให้คมด้วย ส่วนหมวยก็วิ่งพรวดไปช่วยพยุงคมด้วยเหมือนกัน

เมฆาปิดทางไม่ให้พวกสิงขรตามคมไปได้ เขายิงหูดับตับไหม้ทำให้สิงขรแค้นมากเอะอะโวยวายอย่างไม่สบอารมณ์

“โธ่โว้ย!!”

เมฆาพยายามจะจับสิงขรให้ได้ เขายิงลูกน้องสิงขรตายอีกสองคน จนในที่สุดสิงขรกับลูกน้องที่เหลือคนเดียวก็ตัดสินใจถอยหนีไปในความมืด

ทางด้านหมวยที่พาคมไปขึ้นรถอย่างทุลักทุเลเพราะคมตัวใหญ่มาก แต่พอได้ขึ้นรถแล้วค่อยเบาใจหน่อย หมวยขับรถพาคมไปตามท้องถนนโดยยังไม่รู้จุดหมายปลายทาง

“จะพาฉันไปไหน”

“หมวยยังไม่รู้เลย พี่เมฆาเขาบอกไม่ให้พาไปหาตำรวจ แล้วหาที่ปลอดภัยให้พี่คม”

“หาที่ปลอดภัยให้ฉัน จริงหรือ? เขาเกลียดฉันแทบจะฆ่าฉันสักพันครั้งมั้ง แต่ครั้งนี้กลับมาช่วยฉัน”

“พี่เมฆาคงอยากจับพี่เข้ากระบวนการยุติธรรมมากกว่า”

“เขาเป็นตำรวจที่ดีมาก ฉันภูมิใจในตัวเขา”

คมชื่นชมน้องชาย แต่หมวยทำหน้างงๆสงสัย

“ถึงกับภูมิใจเลยหรือ พี่ไม่ได้เป็นญาติพี่น้องเขาเสียหน่อย”

“นั่นสินะ”