คนเหนือฅน
ตอนที่ 15
“ยัง” ภูผาตอบสวนทันที
“แต่ฉันมีข้อเสนอให้”
กำนันสิงห์สงสัยว่าข้อเสนออะไร ภูผาไม่ไว้ใจสวนขึ้นก่อนว่า
“ฉันไม่เชื่อแกหรอก ไปพ่อ อย่าไปสนใจมันเลย”
“แกรู้หรือว่าเขาแลกของกันที่ไหน แล้วคิดว่าจะเข้าไปได้ง่ายๆหรือไง”
คำพูดของเนตรดาวประโยคนั้นทำให้กำนันสิงห์ฉุกคิดว่าน่าสนใจ บอกเธอให้พูดข้อเสนอมา แต่ภูผาไม่เชื่อทำท่าจะท้วงพ่ออีก เลยโดนกำนันสิงห์ส่งสายตาปรามก่อนเพ่งเล็งมาที่เนตรดาว
“ฉันรอฟังอยู่”
เนตรดาวสีหน้าพอใจแล้วบอกความต้องการของตัวเอง
“ปล่อยฉันก่อน”
กำนันสิงห์ตกลง...ส่งสัญญาณให้ลูกน้องแก้มัดเนตรดาว
ooooooo
ที่แคมป์กลางป่าของพวกผู้พันอูถั่น ทหารบางส่วนหลับ บางส่วนยืนเวรยามเพื่อป้องกันเหตุร้าย
คิมหันต์ยังคงถูกจองจำอยู่ท้ายแคมป์มีทหารเฝ้าสองคน ส่วนบิลลี่กับหัวหน้าทหารนั่งดื่มกันอยู่ท่าทางเมามาย...ห่างออกไปจากตรงนั้นจอบิกับแสงฉายซุ่มมองมาเพื่อรอเวลาเข้าช่วยคิมหันต์
“ทางน่าจะสะดวกแล้ว”
“น่าจะพอไหว”
“งั้นไป”
จอบิกับแสงฉายเคลื่อนตัวไปในความมืดตรงเข้าไปใกล้แคมป์แล้วจัดการเชือดทหารสองคนด้วยมีดอย่างเร็วโดยที่มันไม่ทันได้ร้องสักแอะ เสร็จแล้วค่อยๆเคลื่อนต่อไปทางคิมหันต์
แสงฉายหมอบตัวต่ำส่งเสียงเรียกคิมหันต์เบาๆ โดยที่จอบิคอยระวังหลังให้เธอ
“คิมหันต์...นายคิมหันต์”
คิมหันต์มองตามเสียงแล้วต้องประหลาดใจเมื่อเห็นแสงฉาย ถามว่า “มาได้ไง”
“ก็มาช่วยนายไง...ไปเร็ว”
“ไม่ไป ฉันไปไม่ได้”
“อ้าว...ไหงงั้น” จอบิขยับเข้ามาถามอย่างไม่เข้าใจ
คิมหันต์พูดพลางมองไปมาอย่างระวังตัวแจ “ฉันรู้แผนการของพวกมันหมดแล้ว ถ้าฉันหายไปพวกมันก็จะยกเลิกแผนทันที”
“แผนการอะไร”
“จะมีการแลกของที่แก่งช้างข้ามในวันมะรืน”
จอบิสีหน้าเข้าใจถามว่าผู้พันอูถั่นใช่ไหม คิมหันต์ตอบรับ แสงฉายเลยเดาต่อว่าเป็นยาเสพติดของกลางใช่ไหม
“ใช่”
“แล้วจะให้พวกเราทำยังไง”
“พวกมันคงต้องลากฉันไปด้วย ฉันจะทำเครื่องหมายทิ้งเอาไว้”
จอบิพยักหน้าเข้าใจ แสงฉายท่าทางเป็นห่วงเตือนคิมหันต์ระวังตัวให้ดี ขณะที่จอบิถามอย่างกังวลว่า
“แล้วศพสองคนนี่ล่ะ”
คิมหันต์อาสาจัดการเอง แล้วพอจอบิกับแสงฉายจากไปไกลคิมหันต์ก็ร้องเอะอะโวยวาย
“ช่วยด้วย...ช่วยด้วย”
หัวหน้ากลุ่มทหารกับบิลลี่และลูกน้องจำนวนหนึ่งวิ่งกรูมาทันที บิลลี่ถามเสียงเข้มว่ามีอะไร
“ดูลูกน้องพวกแกโน่น”
คิมหันต์ชี้มือไป ทุกคนมองตามเห็นศพทหารสองคนก็ขยับไปดู บิลลี่กำมือแน่นโกรธแค้นถามว่าฝีมือใคร คิมหันต์โกหกหน้าตายว่า
“มีใครก็ไม่รู้ลอบเข้ามาสองคน แล้วฆ่าสองคนนี่ ฉันสะดุ้งตื่นแล้วก็โวยวายพวกมันเลยหนีไป”
“คงเป็นพวกที่จะเข้ามาขโมยอาวุธ”
“ต้องตามไหม”
“ไม่ต้อง ไม่อยากเอาคนไปตายอีก จัดเวรยามเพิ่มเป็นสองเท่า” บิลลี่สั่งเสร็จก็เดินกลับที่พัก
พวกทหารแยกย้ายกันไป ส่วนคิมหันต์ลอบยิ้มพอใจที่ไม่มีใครสงสัยสักคน
ooooooo
กลางดึกคืนเดียวกันสิงขรกับลูกน้องมาที่อู่รถเหมือนนัดกับใครบางคนไว้ ภายในอู่มีรถบรรทุกหลายคันจอดอยู่ สิงขรลงจากรถส่วนตัวพร้อมลูกน้องเดินอาดๆเข้ามากลางลานที่ค่อนข้างมืด
พลันแสงไฟก็สว่างจ้าจนสิงขรต้องเอามือป้องสายตา ขณะที่ลูกน้องชักปืนเตรียมพร้อมป้องกันตัวเองและเจ้านาย
