ตอนที่ 15
“รีบตามไปเถอะ”
ทุกคนพยักหน้ารับ ค่อยๆเคลื่อนตัวไปอย่างระมัดระวัง ในเลาเดียวกันนั้นรถของคมวิ่งไปตามถนนในป่าด้วยความเร็ว ส่วนรถยีเอ็มซีคันใหญ่ที่มีผู้การสมเดช สารวัตรอนันต์ ผู้กองเมฆา และตำรวจหน่วยปฏิบัติการพิเศษจำนวนหนึ่งนั่งมาก็กำลังมุ่งหน้าไปทางแก่งช้างข้าม
เมฆานั่งนิ่งทำสมาธิพร้อมรับเหตุการณ์ที่จะเกิดขึ้นข้างหน้า ผู้การสมเดชสังเกตเห็นเมฆาดูขรึมๆ บางครั้งเหม่อลอยก็ถามว่า
“เป็นอะไรผู้กอง”
“ไม่ทราบครับ รู้สึกแปลกๆ”
“อย่าบอกนะว่าผู้กองตื่นเต้น” สารวัตรอนันต์ดักคอ
“ไม่หรอกครับ ผมอาจจะพักผ่อนน้อยไปก็ได้” เมฆาตอบกลบเกลื่อนแล้วนิ่งเงียบไปคล้ายพยายามทำจิตใจให้สงบมากที่สุด
ooooooo
ตาจุ้นกำลังจะขับรถออกจากหน้าบ้านโดยมีหมวยและนวลไปด้วย ทันใดนั้นรถพราวฟ้าวิ่งเข้ามาจอดดักหน้า เธอก้าวลงมาอย่างรีบร้อน
“หนูพราวฟ้า...”
“ฉันมาหานายคม”
“งั้นขึ้นรถเลยครับ” ตาจุ้นเร่งแต่พราวฟ้านิ่วหน้างงๆ
“ขึ้นรถเร็วจ้ะ เดี๋ยวเล่าให้ฟัง”
พราวฟ้าไม่รู้ว่าหมวยจะเล่าอะไร แต่ก็ขึ้นรถไปด้วยเพราะเธอต้องการมาถามข่าวคราวของคมซึ่งเชื่อว่าตาจุ้นกับหมวยต้องมีคำตอบ
ขณะนั้นบริเวณป่าไม่ไกลจากแก่งช้างข้าม เชนขับรถบรรทุกมาจอดก่อนถึงจุดนัดพบแล้วลงมาพร้อมลูกน้องหลายคน ไม่นานนักสิงขรเข้ามาจากอีกทางถามเชนว่า
“พร้อมไหม”
“แล้วแกล่ะ”
“มิสเตอร์เอ็กซ์ตกลง...แกปลอดภัยแน่”
“ฉันต้องการเจอเขา”
“แกได้เจอเขาแน่”
สิงขรมองนาฬิกาบอกว่าได้เวลาแล้ว ไปจัดการให้เรียบร้อย เชนพยักหน้ารับแล้วกลับมาขึ้นรถออกไปพร้อมลูกน้อง
ทางฝั่งไมเคิลกับเรืองเดชก็เจอกันแล้วที่จุดนัดพบโดยมีลูกน้องทั้งสองฝ่ายพอสมควร ไมเคิลสนทนากับเรืองเดชระหว่างรอ
“ของกำลังจะมา แกหาคนซื้อได้หรือยัง”
“ได้แล้ว”
“ใคร”
“เดี๋ยวก็รู้เอง” คำตอบไม่ชัดเจนของไมเคิลทำให้เรืองเดชยิ่งไม่ไว้ใจ
ooooooo
เวลาเดียวกันนั้นคณะของบิลลี่มาหยุดรอห่างจากจุดนัดพบ คิมหันต์สังเกตรอบทิศแต่ไม่เห็นใครสักคนจนกระทั่งผ่านไปสักครู่เชนก็ขับรถเข้ามาจอด
เชนลงมาบอกบิลลี่ว่าของอยู่ในรถจัดการตามแผนได้ ครั้นเชนมองไปเห็นคิมหันต์ก็พูดโพล่งว่า
“มีของแถมด้วยหรือ ฉันจะเอาตัวไอ้นี่ไป”
“ตามสบาย” ว่าแล้วบิลลี่กับกลุ่มทหารขึ้นรถบรรทุกไป คิมหันต์หวั่นใจอยากรู้ว่าเชนจะพาตนไปไหน
“ไปที่ที่แกอยากรู้ไง เห็นเสือกไปหมดทุกเรื่อง...ไป”
ลูกน้องของเชนกระชากคิมหันต์ไป...พวกจอบิซุ่มอยู่ห่างๆเห็นดังนั้นก็ร้อนรนโดยเฉพาะแสงฉายที่เป็นห่วงคิมหันต์มาก
“นั่นมันทำอะไร ทำไมต้องแยกกัน”
“ไม่ต้องเดา ไม่มีเวลาแล้ว ฉันจะตามคิมหันต์ไป แสงฉายตามไอ้บิลลี่ไป ดูซิว่ามันขายยาให้ใคร” จอบิส่งวิทยุสื่อสารให้แสงฉายพร้อมกำชับว่ามีอะไรให้เรียกมา
“ฝากด้วยนะอาจอบิ” จอบิรับคำแล้วแยกตัวตามคิมหันต์ไป ส่วนแสงฉายกับจำปูนตามพวกบิลลี่...
ณ จุดนัดพบที่แก่งช้างข้าม เวลานี้พวกกำนันสิงห์และเนตรดาวอยู่ที่นี่แล้ว เนตรดาวยังคงถูกใส่กุญแจมือล็อกไว้กับต้นไม้เพราะภูผาไม่เชื่อใจเธอ
ทุกคนมองไปยังกลุ่มของเรืองเดชกับไมเคิลที่มาถึงแล้วเช่นกัน
“นั่นไง พวกนั้นคงกำลังรอซื้อของ” เนตรดาวคาดเดา กำนันสิงห์พยักหน้าเห็นด้วย แต่พอเธอถามว่าจะปล่อยตนได้หรือยัง ภูผาตอบสวนว่า
“ยัง!! จนกว่าฉันจะแน่ใจ”
เนตรดาวนิ่งและอดทน สักพักเห็นรถของบิลลี่วิ่งเข้ามา กำนันสิงห์สีหน้าพอใจ










