จ้าวสมิง
ตอนที่ 12
“พ่อรู้ได้ยังไงคะ”
“ก็พ่อเพิ่งไปเจอกับเขามาน่ะสิ ที่บ้านตาชิ
นั่นแหละ พ่อไปขอร้องให้เขาเลิกยุ่งกับลูก ซึ่งเขาตกลงตามที่พ่อขอ ตะวันรับปากว่าจะไม่เจอกับ
พิมพ์อีก แล้วพวกเขาก็บอกว่าจะย้ายไปที่ไหนสักแห่ง”
“โธ่พ่อ...มันกำลังจะดีอยู่แล้ว ทำไมต้องเป็น แบบนี้อีก”
“พ่ออาจจะใจร้อนไปนิด ขอโทษนะลูก”
“ตะวันอาจจะยังไม่ไป หนูไปหาตะวันนะคะพ่อ” พิมพ์สายผลุนผลันออกไปโดยไม่รอคำตอบจากพ่อ
ใจฟังอยู่ด้วยอยากรู้ว่าสวัสดิ์ไปพูดอย่างไรพวกตะวันถึงยอม
“ผมไม่ได้พูดอะไรเยอะหรอก เพียงแค่ยื่นเงิน
ให้ห้าแสนแลกกับการไม่มายุ่งกับพิมพ์...ผมทำไม่ถูกใช่ไหม”
“แล้วเงินซื้อสิ่งที่คุณต้องการได้เหรอคะ”
“ไม่ได้เลย พวกเขายอมไปโดยไม่แตะต้อง
เงินของผมแม้แต่บาทเดียว”
“รู้ไหมที่คุณทำมันคือการเอามีดทิ่มแทงปักเข้า ไปใจกลางความรู้สึกรักและเคารพทั้งหมดที่พวกเขามีต่อคุณ คุณทำลายมันด้วยมือคุณเองจริงๆเลยรู้ไหม”
“ตกลงผมผิดใช่ไหม”
ใจบอกว่าเขาผิดเต็มประตู สวัสดิ์ยอมรับแต่
ขอร้องใจไปบอกสอนกับศักดิ์ให้ช่วยตามไปดูแล
พิมพ์สายด้วย
ooooooo
เวลานั้นยองตะมุพาลูกเมียไปถึงบ้าน
บนดอยแล้ว ธินดาน้องสาวของตาชิรู้จักยองตะมุ
มาก่อนจึงต้อนรับอย่างดีและยกบ้านหลังนี้ให้อยู่ ส่วนตัวเองจะกลับไปดูแลยายที่บ้านเชิงเขา
ฝ่ายซาเงหลังจากได้ข่าวว่าพ่อไม่สบายก็กระวน กระวายเป็นห่วง ในที่สุดก็ห่วงจนอยู่เฉยไม่ไหว แอบออกจากบ้านผู้กองไปโดยที่ตำรวจสองคนไม่รู้เห็น กระทั่งผู้กองกำพลกับจ่าชัยกลับมาไม่พบซาเงจึงเกิดการซักไซ้กันขึ้นก่อนจะตำหนิพวกเขาที่บกพร่องต่อหน้าที่
เมื่อรู้ว่ามีชายสูงวัยแต่งตัวชาวเขามาส่งข่าวตาชิไม่สบาย กำพลคิดในแง่ร้ายไว้ก่อนว่าไม่เป็นจริงและซาเงอาจกำลังตกอยู่ในอันตราย พอดีลูกน้องที่โรงพักมาบอกว่ามีชาวบ้านแจ้งข่าวมีคนแต่งตัวแบบชนเผ่าถูกแทงตายในซอยเปลี่ยว พวกกำพลรุดไปดูศพก็พบว่าเป็นลุงที่มาส่งข่าวเรื่องพ่อซาเงนั่นเอง
“ใช่แน่นะหมู่” จ่าชัยถามเพื่อความมั่นใจ
“ใช่ครับ ลุงคนนี้ไปที่บ้านพักถามหาซาเงครับ”
“ผมก็อยู่ด้วย ขอยืนยันครับ”
ลูกน้องสองคนของกำพลยืนยันหนักแน่น กำพลร้อนใจบอกทุกคนว่าตอนนี้ซาเงตกอยู่ในอันตรายแน่นอน พวกเราต้องรีบไป...
