จ้าวสมิง
ตอนที่ 1
ชื่อนั้นเล่นเอาพิมพ์สายกับใจอมยิ้มอย่างขบขัน ตะวันจงใจปกปิดชื่อจริง แต่ชื่อนั้นเป็นภาษามอญแปลว่าพระอาทิตย์ พิมพ์สายเห็นว่าสะเมินงัวเรียกยากจึงขอเรียกเขาว่าสมิง
เมื่อกลุ่มของสวัสดิ์มาถึงก็ซักถามพิมพ์สายจนรู้ว่าโจรคนเดิมย้อนกลับมาเพื่อฉุดเธอ สวัสดิ์โกรธมาก ขณะที่อรรถไม่ไว้ใจหนุ่มแปลกหน้ากลัวจะเป็นพวกเดียวกับโจรแต่ทำทีเป็นคนดีเข้ามาช่วยเหลือ
ตะวันไม่พอใจปลัดอรรถและน้อยใจพิมพ์สายที่พูดจาปกป้องกัน จึงผลุนผลันจากมาโดยไม่บอกว่าเขาคือเด็กชายตะวันที่เคยช่วยชีวิตพิมพ์สายเมื่อในอดีต ฝ่ายแคล้วพอกลับไปถึงบ้านหลังใหม่ของพ่อก็โดนดุด่าอีกตามเคยเพราะคล้อยรู้ว่าลูกขัดคำสั่งไปยุ่งกับลูกสาวเสี่ยสวัสดิ์อีกแล้ว
ส่วนตะวันกลับถึงบ้านในป่าก็เหม่อลอยและหงุดหงิดใส่ซาเงจนถวิลสงสัยว่าลูกชายเป็นอะไร ถามไปถามมาถึงรู้ว่าเขาไปเจอคุณหนูพิมพ์มานั่นเอง ขณะเดียวกันพิมพ์สายก็บ่นกับใจว่ารู้สึกคุ้นสายตาของชายใจดีคนนั้นเเหลือเกิน
เช้าวันถัดมาเป็นวันพระ พิมพ์สายไปใส่บาตรกับใจแล้วเจออรรถตามมาทีหลัง ใส่บาตรเสร็จอรรถชวนเธอไปเดินเล่นที่ตลาด ส่วนใจแยกมาซื้อของ ใช้เวลาไม่นานทุกคนกลับมาที่รถแล้วมุ่งหน้าไปบ้านพิมพ์สาย เพราะพ่อของเธอนัดผู้กองกำพลมาคุยเรื่องเสือคล้อย
ทุกคนนั่งในห้องรับแขก ยกเว้นสวัสดิ์คนเดียว
ที่เดินกลับไปกลับมาอย่างอารมณ์เสีย
“สองครั้งแล้วนะผู้กองที่มันทำกับลูกสาวผม ไหนว่า ผู้กองจะจัดการให้ได้”
“ผมก็ทำอย่างที่พูดแล้วครับ”
“แต่ก็จับพวกมันไม่ได้สักคน”
“พ่อคะ เจ้าหน้าที่ก็ทำเต็มที่แล้วนะคะ”
“จะต้องใช้เวลานานอีกเท่าไหร่ ผมให้เวลาสักหนึ่งอาทิตย์ ถ้าผู้กองยังจับตัวพวกไอ้คล้อยมาลงโทษไม่ได้ผมจะจัดการตามแบบของผมเอง”
กำพลผุดลุกขึ้นยืนมองหน้าเจ้าพ่อสังขละบุรีอย่างไม่เกรงใจ “แบบไหนล่ะครับที่จะทำ ไล่ฆ่ากันอย่างป่าเถื่อนน่ะเหรอ บ้านเมืองมีกฎหมายนะครับ”
“ผมไม่ได้บอกนี่ว่าจะไปฆ่าพวกมัน แต่ผมจะไปจับมันมาให้ผู้กองเอามันเข้าคุกต่างหากล่ะ”
“ขอให้เป็นอย่างที่คุณสวัสดิ์พูดก็แล้วกัน” กำพลทิ้งท้ายก่อนเดินออกไปด้วยความไม่พอใจ
ooooooo
ค่ำคืนที่ตะวันออกเดินทางจากบ้านไปหาหลวงพ่อ รูปหนึ่งที่เคารพนับถือซึ่งท่านอยู่ในป่าลึก ตะวันเจออูซานในคราบเสือสมิงเข้ามาทำร้ายเพราะเข้าใจว่าเขาคืออองทีชายหนุ่มที่รักชอบกับเม้ยเจิงนางรำประจำ หมู่บ้านที่อูซานหมายปอง
