ไฟหิมะ
ตอนที่ 2
“เปล่า ฉันคิดเองจากความรู้สึก เชื่อเถอะน่า ฉันเป็นผู้หญิง ฉันย่อมรู้ดี เอาล่ะ เชิญเลือกเลย”
“ผมเลือกไม่ถูก คุณเลือกได้เลย”
ติ๊ยาทำหน้าเซ็งๆ แต่ก็ยอมเลือกให้โดยใช้เวลาแค่ครู่เดียวแล้วบอกพนักงานขายให้ห่อของขวัญ เมื่อหินได้ยินราคารองเท้าที่พนักงานบอกสี่หมื่นกว่า เขาอึ้งกิมกี่เพราะมีเงินติดกระเป๋าอยู่สี่พัน ถามพนักงานว่าใช้บัตรเครดิตได้ไหม?
เมื่อพนักงานรับบัตรไปจัดการ หินอดบ่นกับติ๊ยาไม่ได้ว่าไม่เคยรู้มาก่อนว่ารองเท้าพวกนี้จะแพงพอๆ กับเงินเดือนเดือนนึง
“เอาน่าคุณลงทุนหน่อย ถ้าภรรยาคุณเปิดกล่องแล้วไม่ร้องกรี๊ดออกมา ฉันยอมให้คุณมาตบฉันเลย”
“ผมไม่นิยมการทำร้ายเพศแม่”
“โอ๊ย...เปรียบเทียบ ฉันเปรียบเทียบน่ะเข้าใจมั้ย”
หินทำหน้าเฉย แต่แอบเห็นรอยยิ้มในตาของเขา...
เสร็จเรียบร้อยสองคนออกจากร้าน หินขอบคุณติ๊ยาสำหรับความช่วยเหลือครั้งนี้ พูดพลางก็มองเธอเพลินไปนิดจนโดนตวาดถามว่ามองอะไร ทำไมต้องตาหวานใส่
“อะไรของคุณ ผมแค่รู้สึกตลก ผู้หญิงอย่างคุณนี่ดูเหมือนอารมณ์เหวี่ยงขึ้นเหวี่ยงลงตลอดเวลา แบบว่าบ้าๆบอๆ”
“ขอบคุณที่ชมค่ะลุง คุณน่ะควรหัดหัวเราะบ่อยๆนะ บางทีอาจจะลดลงจากลุงเป็นน้า”
“ยังไงก็ขอบคุณอีกครั้ง ไม่ได้คุณช่วยเลือกผมคงนึกไม่ออกว่าจะซื้อของแบบนี้ได้ยังไง ผมเลือกไม่เป็นจริงๆ”
“ภรรยาคุณต้องแฮปปี้มากเลยที่มีสามีแบบคุณ”
“ฟังดูเป็นคำชมนะ”
“นี่ฉันชมคุณจริงๆ โอเค ขอให้เป็นวันที่ดีและแฮปปี้ ฉันไปล่ะ”
หินก้มศีรษะน้อยๆ แล้วสองคนก็เดินแยกกันไปคนละทาง
ooooooo
หินกลับมาบ้านพร้อมของขวัญสุดเซอร์ไพรส์สำหรับเมียรัก แต่ไม่ทันได้มอบให้เพราะรตีแต่งตัวสวยกำลังจะออกไปกินข้าวนอกบ้าน หินเลยถือโอกาสเอาใจเธอตามที่เผือกแนะนำด้วยการพาไปร้านเป็ดพะโล้เจ้าเก่าแสนอร่อยที่มีลูกค้าแน่นมากถึงขนาดต้องเข้าคิวรอ
แต่กลายเป็นรตีไม่ปลื้มชื่นชมไปกับหิน ออกจะรังเกียจเสียด้วยซ้ำในความเก่าและบรรยากาศจอแจวุ่นวาย เวลานั่งกินก็มีเด็กวิ่งเล่นซุกซนจนน่าเวียนหัว ที่สำคัญสภาพร้านไม่ได้เหมาะกับชุดสวยหรูของเธอเลยสักนิด
แล้วรตีก็หมดความอดทนเมื่อเด็กสองคนวิ่งมากระแทกเธอแทบตกเก้าอี้ รตีตบโต๊ะดังปังก่อนลุกขึ้นโวยวายถามหาพ่อแม่เด็กทำไมไม่รู้จักดูลูก เท่านั้นเองเด็กตกใจร้องไห้จ้าจนแม่ต้องลุกมาดึงลูกกลับพลางพูดประชดว่าถ้าไม่เงียบจะโดนนางยักษ์จับกิน
รตีโกรธแทบเต้นที่โดนด่าเป็นนางยักษ์และผู้คนก็จ้องมาที่เธอเป็นตาเดียว เธอร้องกรี๊ดแล้วเดินกระทืบเท้าออกจากร้านไปโบกแท็กซี่โดยไม่ฟังเสียงเรียกของหิน ทิ้งให้เขายืนคอตกอยู่ข้างถนนอย่างไม่รู้จะทำอย่างไร
หินเคว้งคว้างตัดสินใจไปบ้านแม่ในคืนนั้น พอดีแม่กับน้องกำลังเตรียมของใส่บาตรทำบุญให้พ่อผู้ล่วงลับ หินนำซองเงินเดือนให้แม่ แต่แม่จะไม่รับเพราะเกรงใจลูกสะใภ้
“รตีเขาไม่เคยว่าอะไรเลยครับ”
