ไฟหิมะ

วันนี้มาเจอกันโดยที่หินไม่ทันตั้งตัว คิมมากับเที่ยงลูกน้องคนสนิทท่าทางนักเลงมาก ขนาดเผือกยังบอกว่าน่ากลัว แต่คิมอ้างว่าตนทำธุรกิจก็เลยจำเป็นต้องมีคนแบบนี้ไว้คุ้มกัน แล้วตั้งคำถามว่าเผือกสนใจไหม

“ถ้าค่าจ้างดีก็น่าสนว่ะ จริงมั้ยหิน”

หินส่ายหน้า คิมพูดทันทีว่าหินอยากเป็นตำรวจมาตั้งแต่เด็กแล้ว เขาไม่ทำงานอย่างอื่นแน่ ขณะที่พูดคิมลอบมองหินด้วยแววตาเกลียดชังแต่ไม่มีใครสังเกตเห็น

เผือกขอรื้อฟื้นความเป็นเพื่อนและคลายเครียดด้วยการแข่งเล่นบาสเกตบอล คิมตกลงแต่มีข้อแม้ถ้าใครแพ้ต้องเลี้ยงเบียร์ ตอนเล่นคิมเอาจริงเอาจังมากและพยายามทำให้หินเจ็บตัวแต่อ้างว่าเป็นอุบัติเหตุไม่ได้ตั้งใจ ซึ่งหินก็ไม่ได้คิดอะไร แต่พอคิมเป็นฝ่ายเพลี่ยงพล้ำกลับหงุดหงิดไม่พอใจ

ค่ำนั้นทั้งสามคนมึนเมาไปด้วยกัน เที่ยงขับรถมาส่งหินหน้าบ้านโดยมีคิมกับเผือกนั่งมาด้วย คิมยืนมองบ้านหลังใหญ่โตแล้วทำเป็นพูดทีเล่นทีจริงกับหินว่าทำบุญด้วยอะไร ตอนเด็กมีพ่อตนส่งเสียให้เรียนจนจบ โตขึ้นก็ได้เมียรวยอีก

เผือกโผล่หน้ามาจากในรถส่งเสียงอ้อแอ้ “เฮ่ยๆๆ ไอ้คิมอย่าปากเหม็น เมียรวยก็รวยไป ไอ้หินมันไม่ได้เกาะเมียกินนะเว้ย”

“แล้วนี่เมียไม่อยู่เหรอ หนีไปเที่ยวกับกิ๊กรึเปล่าวะ”

“ไม่มีทาง รตีไม่ใช่คนอย่างนั้น เขารักฉัน แล้วฉันก็รักเขามาก”

คิมยิ้มหยันสะใจ ขำขันว่าหินช่างโง่งมเพราะรตีกำลังเริ่มผูกสัมพันธ์กับเขาโดยที่หินไม่รู้

“เหรอ...น่าภูมิใจจริงๆ”

เผือกลงจากรถมากอดคอหินและกำชับว่า “อย่าลืมนะเว้ยที่อาจารย์เผือกสอน พาเขาไปดินเนอร์ร้านเล็กๆ แต่ต้องดังๆ อร่อยๆ กินยากๆ จองคิวนานๆ ผู้หญิงเขาชอบรู้มั้ย ต่อให้งอนแค่ไหนเจอมุกนี้เข้าไปร้อยทั้งร้อยก็เรียบ เชื่อเผือก”

“โอเคครับอาจารย์ ไปนะ ขอบใจมากเพื่อน” หินบอกลาเผือกและคิม ทันใดนั้นรตีโผล่ออกมา เธอเห็นคิมก็ชะงักกึก ขณะที่คิมมองเธอด้วยสายตาคมกริบมีนัยซ่อนเร้น

รตีรีบเก็บอาการเพื่อไม่ให้เป็นพิรุธ ส่วนคิมเนียนมากทักทายถามทุกข์สุขเมียเพื่อนตามปกติก่อนจะกระเซ้าว่าตนขโมยตัวสามีสุดที่รักของเธอไปดื่มเบียร์แล้วก็เอามาส่งคืน ไว้มีโอกาสเราคงได้แจมกันบ้าง รตีนิ่งเงียบเพราะไม่รู้จะตอบว่าอย่างไรดี หินเดินมาโอบเอวเมียและปากหวานใส่

“รตีเขาเด็กดี...จริงไหมครับ”

“ผมเชื่อครับ...ไปนะครับ กลับก่อนโว้ยหิน”

“เออ ฝากไอ้เผือกด้วย”

เผือกยกมือตะเบ๊ะหยอกล้อหิน คิมล็อกคอเผือกขึ้นรถออกไป แล้วหินก็ถามรตีที่นิ่งไปนาน

“เป็นไรครับ โกรธผมรึเปล่า ผมขอโทษที่ไม่ได้บอกคุณก่อนว่าจะกลับดึก”