ไฟหิมะ
ตอนที่ 2
ติ๊ยาอมยิ้มกระเซ้าพ่อขำๆ “แหม...ชอบคุณประเสริฐอารมณ์นี้มากค่ะ อารมณ์ลูกสาวข้าใครอย่าแตะ นี่ระวังนะ หวงมากๆลูกสาวโหนคานจนแก่เหี่ยวล่ะจะทำไง”
“ไม่ต้องห่วงค่ะ สารภีจะโหนเป็นเพื่อนคุณหนูติ๊เองค่ะ”
ประเสริฐตาเขียวใส่สารภีก่อนจะพูดความรู้สึกของตนว่า คิมหันต์ดูมีอะไรไม่ชอบมาพากล ยังไงพ่อก็อยากให้ลูกเอาของนี้ไปคืนเขา...ติ๊ยาทำตามที่
พ่อบอก เอาสร้อยเพชรไปคืนคิมหันต์ถึงบ้าน
“ติ๊เอาของมาคืนค่ะ คุณคิมคงให้คนส่งมาผิด”
“ไม่ครับ ผมบอกแล้วไงว่าผมเป็นผู้ชายไม่รู้จะใส่ของพวกนี้ยังไง”
“ติ๊ขอพูดตรงๆนะคะ ติ๊ไม่ชอบวิธีการจีบแบบนี้ค่ะ”
“คุณติ๊เป็นคนพูดตรงดี โอเคครับ เมื่อคุณไม่รับไว้ก็ไม่เป็นไร งั้นผมก็ขอพูดวัตถุประสงค์จริงๆของผมเหมือนกัน ผมอยากให้ยัยลินไปฝึกงานกับคุณติ๊ได้ไหมครับ”
ติ๊ยาชะงัก มองคิมหันต์อย่างครุ่นคิดว่าเขาจะมาไม้ไหนอีก...ในเวลาเดียวกันนั้นหินอยู่กับรตีอย่างหวานชื่น รตีย้ำเตือนสามีอย่าลืมคำสัญญา ต่อไปนี้เขาห้ามทิ้งเธอให้เหงาอีก เขาต้องอยู่กับเธอตลอดเวลา
“ตลอดเวลาไม่ได้หรอกครับ ผมต้องทำงาน”
“อีกแล้ว!! งานอีกแล้ว รตีบอกแล้วไงให้ไปลาออกจากงาน เงินเดือนเดือนละเท่าไหร่เชียว รตีให้คุณมากกว่านั้นสิบเท่าก็ยังได้”
“รตีครับ มันไม่ใช่แค่เรื่องเงิน แต่มัน...”
“แต่มันเป็นอาชีพที่ผมรัก เป็นอาชีพที่ผมภูมิใจ เป็นอาชีพที่ผมได้สานต่อเจตนารมณ์ของพ่อผม...รตี
ฟังจนฝังไปในสมองแล้วค่ะ”
หินพาซื่อยิ้มหน้าบานที่เมียจำได้ คิดว่าเมียใส่ใจ “ผมดีใจที่รตีจำคำพูดของผมได้”
“งั้นคุณก็จำคำพูดของรตีไว้ด้วย ถ้าจากนี้ไปคุณไม่รักษาสัญญา คุณไม่ปรับปรุงตัว คุณไม่เห็นความสำคัญของรตีอีก รตีจะไม่ให้โอกาสคุณอีกแล้ว” รตีดุเข้มเอาจริงมากจนหินนิ่งอึ้งอย่างหวั่นหวาด
ooooooo
หินไม่สบายใจไปปรับทุกข์กับเผือกเรื่องรตี แต่เผือกดันชวนเพื่อนอีกคนมาแจมโดยไม่บอกล่วงหน้า เขาคือคิมหันต์หรือคิมนั่นเอง
เผือก คิม และหินเป็นเพื่อนกันสมัยเรียน แต่หินกับคิมนั้นคุ้นเคยกันตั้งแต่เด็กเพราะครอบครัวของหินอยู่ในความดูแลของสินธุตั้งแต่พ่อเขาตายขณะปฏิบัติหน้าที่
พ่อของหินเป็นตำรวจและต้องมาโดนยิงเสียชีวิตขณะช่วยสินธุพ่อของคิมให้รอดพ้นจากคนร้าย สินธุสำนึกในบุญคุณครั้งนี้จึงขอดูแลสุนีย์กับลูกชายหญิงโดยให้ที่อยู่ที่กินตั้งแต่นั้นมา แต่คิมไม่ชอบสามคนแม่ลูกเพราะดูออกว่าพ่อของตนชอบสุนีย์ แล้วก็ยิ่งเกลียดและอิจฉาหินที่เรียนเก่งกว่า ลึกๆคิมจึงไม่เคยญาติดีกับหินอย่างจริงใจ
สุนีย์รู้ว่าคิมไม่ชอบพวกตนและเกิดความเกรงใจสองพ่อลูกจึงขอออกไปหาบ้านเช่าอยู่เอง สินธุอยากจะรั้งแต่รู้ว่าคงไม่ได้ผล จำต้องปล่อยเธอกับลูกไปแต่ยังขอส่งเสียค่าเล่าเรียนของหินกับน้ำ เพื่อที่หินจะได้เป็นตำรวจเหมือนพ่ออย่างที่ตั้งใจไว้
