ไฟหิมะ
ตอนที่ 2
รตีตัดใจรับสายสามี แต่พูดไม่เต็มเสียงเมื่อเขาถามว่าอยู่ที่ไหน “บ้านเพื่อนค่ะ”
“บ้านเพื่อนคุณอยู่ไหน ให้ผมไปรับไหมครับ”
“ไม่ต้องค่ะ รตียังไม่อยากกลับ”
“ถ้ารตีอยากกลับบ้านเมื่อไหร่โทร.มาบอกผมนะครับ ผมจะไปรับ อย่านั่งแท็กซี่คนเดียวแบบวันนี้อีกนะครับ ดึกๆมันไม่ปลอดภัย”
“ค่ะๆแค่นี้นะคะ” รตีรีบวางสาย พอคิมบอกจะไปส่งเธอกลับบ้าน เธออ้อนทันที “คุณคิมอย่าโกรธสิคะ”
“ใครจะไปโกรธคุณรตีลง...มีเมียสวยขนาดนี้ถ้าผมเป็นไอ้หินผมก็ต้องรักต้องหวง ที่สำคัญผมจะมีสิทธิ์อะไรไปโกรธคุณรตี ผมเข้าใจดีครับ และผมยังยินดีอยู่ข้างๆคุณรตีเสมอ...ถ้าคุณต้องการ”
“เราจะยังได้พบกันแบบนี้อีกไหมคะ”
“แน่นอนสิครับ ค่อยเป็นค่อยไปได้ครับ ผมไม่รีบ จริงสิ ผมจะมีจัดงานวิ่งมาราธอนการกุศล สนใจไปร่วมงานไหมครับ”
“สนใจค่ะ”
“งั้นพบกันนะครับ ผมจะทำให้คุณมีความสุขสุดๆเลย แต่ต้องเอาไอ้หินไปด้วยให้ได้นะครับ รับรองคุณจะประทับใจไม่ลืม”
รตียิ้มรับตาเป็นประกาย เมื่อกลับถึงบ้านพบว่าหินรออยู่พร้อมกล่องของขวัญ เธอแทบไม่สนใจ ขณะที่หินคาดหวังมากว่าเมียต้องเซอร์ไพรส์และแฮปปี้อย่างที่เผือกกับติ๊ยาการันตี แต่รตีแค่เปิดกล่องและขอบคุณเขา ไม่มีอาการตื่นเต้นยินดีเลยสักนิดเดียว เปลี่ยนไปพูดเรื่องอื่นด้วยท่าทีกระตือรือร้น
“หินคะ เร็วๆนี้จะมีงานวิ่งมาราธอนการกุศล รตีอยากไป คุณไปกับรตีนะคะ”
“ผมจะเช็กเวลางาน...”
“งานจัดวันอาทิตย์เป็นวันหยุด แต่ถ้าคุณไม่หยุดก็ไปยื่นใบลาล่วงหน้า ถ้าคุณไม่ไปเป็นเพื่อนรตี ต่อไปนี้เราก็ไม่ต้องคุยกัน” รตียื่นคำขาดจนหินอึ้งไปนิดก่อนจะรับปาก
“ผมจะพยายามนะครับ ว่าแต่เป็นงานของใครเหรอครับ”
“คุณคิมเพื่อนคุณไงคะ”
“คิม...อ้าว!! แล้วคิมมันชวนคุณ?”
รตีไม่อยากพูดมากกลัวหลุดจึงรีบตัดบทขอตัวไปอาบน้ำอ้างว่าง่วงนอน ทิ้งให้หินนั่งหน้าจ๋อยมองรองเท้าราคาแพงแล้วถอนใจดังเฮือก
