ตอนที่ 6
“พอเถอะ ปลูกเรือนตามใจผู้อยู่ ไม่อย่างนั้นบ้านมันจะร้อนเป็นไฟ ให้ลูกได้แต่งงานกับผู้หญิงที่ลูกรักเถอะ”
“กราบขอบพระคุณคุณพ่อจริงๆครับ” ปภาคิน
กราบเท้าพ่อยิ้มอย่างมีความสุข แต่ปฐมาอกแทบระเบิด จนวรดาต้องประคองไว้อย่างห่วงใย
เมื่อปฐมากับปภาคินไปแจกการ์ดแต่งงานให้
กานติมา กนกแขเห็นการ์ดแต่งงานของปภาคินกับ
ฉัตรชนกถึงกับช็อก แม้กานติมาจะปลอบว่าพ่อใหญ่กับลูกคงไม่ใช่เนื้อคู่กัน ก็อาฆาตด่าฉัตรชนกว่า
“นังเพื่อนเจ้าเล่ห์ นี่คงไปสุมหัวอะไรกับนาย
ธนา พี่ใหญ่ถึงได้จะต้องเร่งแต่งงานกับมัน” กานติมาถามว่าเรื่องครูธนาเกี่ยวกับพ่อใหญ่ด้วยหรือ “นังฉัตรมันฉลาดเป็นกรด แขจะรู้ไหมคะว่ามันทำยังไง ถ้ารู้แขคงไม่มานั่งตรงนี้หรอก” กนกแขเสียงกระด้างน้ำตาพรู
“แข...ตัดใจซะเถอะลูก”
“ก็ไหนคุณแม่บอกแขว่าพี่ใหญ่คือผู้ชายที่ลูกควรรัก คุณแม่เป็นคนสนับสนุนให้ลูกรักพี่ใหญ่ แล้วทำไม? ทำไม!” กนกแขร้องไห้และฉีกการ์ดทิ้ง “ป้าปฐมา
มาถึงบ้านเรา ทำไมแม่ไม่ช่วยพูดให้แข แม่ไม่รักแขแล้วใช่ไหม”
แม้กานติมาจะพยายามปลอบและชี้แจงว่าป้าปัทคงไม่กล้าขัดใจลูกจนต้องตัดเป็นตัดตายลูกชายคนเดียวขอให้ลูกแม่ตัดใจเสียเถิด
“แต่แขรักพี่ใหญ่ ได้ยินไหมคะแม่ แขรักพี่ใหญ่ นังฉัตรแกแย่งทุกอย่างไปจากฉัน ฉันเกลียดแก!”
กนกแขร้องไห้ตะโกนแทบคลั่ง กานติมาได้แต่ลูบหลังปลอบใจลูกน้ำตาตกไปด้วย
ooooooo
ในการถ่ายละครรอยอดีตที่บ้านวิยาดาวันนี้ เป็นฉากที่อรนภากับขวัญอุมาจะต้องลงพายเรือในสระบัวด้วยกัน พอถึงเวลาที่จะต้องลงเรือ ขวัญอุมาก็หน้าซีดมือเย็นเฉียบ จนธีรัชถามว่าเป็นไข้หรือปลอบใจว่า
“คุณคเชนทร์แกสั่งทีมกู้ภัยมาดูแลออกเต็มสระ ไม่ต้องกลัวเลยคุณ มา ผมจะพาไปลงเรือ เดี๋ยวคอยดูแลตรงนี้ รถพยาบาลก็สั่งมาคอยอยู่แล้ว”
ธีรัชให้ขวัญอุมาเกาะแขนพาไปลงเรือ อรนภานั่งรออยู่ในเรือพูดหวานอย่างหมั่นไส้ว่า
“แหม...นึกว่ารออะไร รอพระเอกมาส่งลงเรือนี่เอง”
“ขวัญคงยังเข็ดอยู่ ตกน้ำไปเมื่อคราวก่อน”
คเชนทร์เอ่ย แล้วเรียกขวัญอุมาลงเรือ กำกับทั้งสองในฉาก เรือล่มในสระบัวแล้วขอคิวซ้อม บอกอรนภาว่าเอาแค่เอียงเรือยังไม่ต้องโดดจริง พร้อมแล้วสั่ง “แอ็กชัน!”
ขวัญอุมาจึงพายเรือออกไปกลางน้ำ อรนภาทำเป็นเอื้อมเด็ดสายบัว คเชนทร์ตะโกนให้ขวัญโคลงเรือหน่อย ขวัญเอนตัวเพียงเล็กน้อย คเชนทร์ชมว่าดีมาก สั่งให้กลับมาตั้งต้นใหม่ พูดกับตัวเองขำๆว่า










