บ่วงนฤมิต

ฉัตรชนกถามว่าจะให้ตนนอนสบายอยู่ได้ยังไง ในเมื่อไม่รู้ว่าวันนี้แม่กลับบ้านหรือยัง เป็นยังไงบ้าง บอกแม่ให้ฝากผักไปขายกับป้าที่ตลาด และแม่ก็ไม่ต้องไปทำอาหารแล้ว เพราะคุณใหญ่จะให้เงินตนทุกเดือนตนจะแบ่งให้แม่ นวลอนงค์บอกว่า แม่อยากพึ่งกำลังของตัวเอง

ฉัตรชนกขอร้องแม่ให้รับปากได้ไหมว่าแม่จะเลิกทำงาน รู้ว่าแม่ตัดใจยาก แต่เมื่อคนที่เรารักมากที่สุดคนหนึ่งขอร้อง ตนก็ต้องเลือก ฉัตรชนกขอร้องจนนวลอนงค์รับปากว่า พรุ่งนี้แม่จะไปลาออกกับทางนายห้าง

ooooooo

กานติมาไปเคาะประตูห้องเรียกกนกแขให้ออกมาลองชุดที่ส่งมาจากพระนคร กนกแขเปิดประตูมาบอกว่าตนไม่อยากไปงานแต่งงานนี่เลย กานติมาบอกว่าถ้าไม่ไปทางโน้นได้ยิ้มเยาะกันสนุกไปเท่านั้น

กนกแขกระทืบเท้ากลับไปกระแทกตัวลงที่เตียง กานติมาตามมาบอกว่ามะรืนนี้พ่อใหญ่ก็จะแต่งงานแล้ว ไม่มีอะไรมาหยุดยั้งเขาได้แล้ว กนกแขถามเสียงสะท้านว่าแม่อยากให้ลูกไปยืนดูนังฉัตรมันชนะลูกใช่ไหม

“อย่าพูดอย่างนี้อีกนะแข ใครจะมาชนะลูกได้ ไม่ใช่เรื่องชนะหรือแพ้ ป้าปัทให้ลูกไปเป็นเพื่อนเจ้าสาว ออกค่าเสื้อให้ทั้งชุดรดน้ำ ชุดกินเลี้ยง แม่สั่งร้านที่ตัดให้เราประจำจากกรุงเทพฯ ลูกไม่น้อยหน้าใครหรอก คนทั้งศรีราชาต้องเห็นว่าลูกเด่นที่สุดในวันงานแน่นอน”

กนกแขฟังแล้วเงยหน้ามองแม่อย่างมีความหวัง

คืนนี้ ขณะที่ฉัตรชนกกับแม่กำลังกินข้าว ธนาก็มาหาพร้อมห่อของ ฉัตรชนกกับนวลอนงค์ชวนกินข้าวด้วยกัน ธนาบอกว่าตนกินแล้วให้ฉัตรกินให้อิ่มก่อนตนรอได้

ธนาเพิ่งรู้ว่าฉัตรชนกลาออกแล้วเพราะคุณใหญ่ขอร้อง ธนาพยักหน้าบอกว่าสำหรับความรักของปภาคินฉัตรทำถูกแล้ว ต่อไปนี้ฉัตรคงสบาย ถามว่า พาแม่ไปอยู่ตึกเย็นด้วยไหม

“แม่ไม่ยอมไปจ้ะ อยู่ที่นี่แม่น่าจะสบายใจกว่า

ธนาแวะมาเยี่ยมแม่บ้างก็ได้ ฉัตรก็ว่าจะแวะมาค้างกับแม่บ่อยๆเหมือนกัน” ธนาพึมพำว่าเราคงได้เจอกันอีก “เราเป็นเพื่อนกันตลอดไปจ้ะธนา”

ธนาส่งห่อของที่ถือมาให้บอกว่าเป็นของขวัญแต่งงานของฉัตรกับหมอปภาคิน ฉัตรชนกถามว่าทำไมไม่เอาให้ที่งานล่ะ ธนาบอกว่าตนติดอยู่เวรที่โรงเรียน แล้วลากลับมอบกล่องไม้ที่ทำด้วยมือสองกล่องให้

ฉัตรชนกเดินมาส่งและอวยพร “ขอให้ธนาโชคดีนะ”

เมื่อกลับมาที่โต๊ะอาหารแม่กินอิ่มแล้วเพราะฉัตรมัวคุยเสียนาน ฉัตรชนกบอกว่าหมู่นี้ไม่ค่อยได้เจอธนาแต่แปลกใจว่าทำไมเขาไม่เอาของขวัญไปให้ที่งาน แม่ถามว่าเขาเชิญธนาหรือเปล่าล่ะ

“เรื่องการ์ดเชิญ คุณแม่ของคุณใหญ่บอกว่าจัดการส่งให้หมดแล้วค่ะ”