บ่วงนฤมิต

ระหว่างทางกลับลูกปลาถามว่าทำไมรถถึงไปชนอย่างนั้น ขวัญอุมาบอกว่าทะเลาะกันนิดหน่อย ลูกปลาถามว่าทะเลาะกันอีกแล้วหรือ ขวัญอุมาบ่นว่าคนอะไรใจดำ เห็นแก่ตัว ลูกปลาดักคอว่าเขาไม่อินเรื่องนิยายเหมือนขวัญน่ะสิ ขวัญอุมาบอกว่าไม่ใช่นิยาย นิยาย

ไม่พอแล้วให้เอาบันทึกของปภาคินมาให้ตนอ่านต่อเลย ตนอยากรู้ว่าเขาเขียนอะไรไว้อีก

ลูกปลาบ่นว่าอะไรมันจะวุ่นวายขนาดนั้น แต่ก็เอาบันทึกให้ขวัญอุมา วิยาดาถามว่าบันทึกอะไร ลูกปลาบอกว่าบันทึกที่มาเป็นเรื่องรอยอดีต วิยาดามองบันทึกทึ่ง

พอขวัญอุมาได้รับบันทึกก็รีบจะกลับไปอ่านที่ห้อง เลยชนเข้ากับธีรัชที่เพิ่งกลับมาจนตัวเองเกือบล้ม ดีที่ธีรัชกอดไว้ทัน แต่บ่นว่าซุ่มซ่ามอีกแล้ว

ลูกปลาเห็นธีรัชมาก็เอาบันทึกที่ยึดไปพร้อมกับขวัญคืนให้ ธีรัชมองเฉยๆ ขอบคุณที่เอามาคืนแต่ไม่รับเพราะตนอ่านหมดแล้ว ลูกปลางงถามว่าเอาที่ไหนอ่าน

“ก็ต้นฉบับไง แต่มันยังไม่จบนี่ครับ”

ooooooo

ขวัญอุมาเอาบันทึกไปอ่านจนตีสาม ลุกขึ้นมาเขย่าปลุกลูกปลาที่หลับแล้วบอกว่ามันยังไม่จบใครฉีกทิ้งไปหรือเปล่า บันทึกนี่มันจบแค่งานแต่งงาน แล้วเรื่องที่ต่อจากนี้หนังสือนิยายเอามาจากไหน แล้วยัยไก่เอามาจากไหน

ลูกปลาบอกว่ายัยไก่เอามาจากนิยาย แต่คุณภิรมย์เอามาจากไหนไม่รู้

“ถ้าเอามาจากบันทึกของลุงคุณภิรมย์จริง ก็แปลว่าเขาให้บันทึกเราไม่ครบ ต้องมีบันทึกเล่มอื่นอีก”

ขวัญอุมาบอกว่าตนต้องโทร.ถามคุณภารดี วันรุ่งขึ้นจึงโทร.ไปถาม ภารดีบอกว่าตนก็จำไม่ได้ แต่จะหาให้แล้วจะโทรศัพท์บอก เนื้อเย็นแม่ของภารดีถามว่าใคร ดาราคนนั้นหรือ

“อื้อ...เขาบอกว่าบันทึกของปู่ปภาคินยังไม่จบเรื่อง...คุณขวัญอุมานี่แกสนอกสนใจเรื่องรอยอดีตมากๆ เลยนะ พ่อเราควรจะภูมิใจที่ดาราเห็นความสำคัญของหนังสือของพ่อขนาดนี้”

แม่บอกว่าถ้าพ่อเขายังอยู่คงดีใจมาก ภารดีจึงมุ่งมั่นที่จะไปรื้อห้องสมุดพ่ออีกครั้งทั้งที่ฝุ่นเต็มห้อง

หลังจากโทร.บอกภารดีแล้วขวัญอุมายังถามธีรัช ธีรัชบอกว่าใครจะไปรู้ว่าบันทึกมันจะมีเรื่องแค่นิดเดียว ขวัญอุมาถามว่าแล้วเรื่องที่เหลือหายไปไหน ธีรัชถามว่าทำไมไม่ถามคุณภารดี

ขวัญอุมาบอกว่าตนถามแล้วเขาบอกว่าไม่รู้ ตนคงต้องไปลพบุรีอีกครั้งแล้ว

ขณะนั้นเองลูกปลามาตามขวัญอุมาเร่งให้ไปแต่งตัวเพราะยัยเอ้มาแล้วเดี๋ยวเขาก็เม้าท์เธออีกหรอก

“ไปเดี๋ยวนี้แหละ ฉากอะไร”